vrijdag 20 augustus 2021

Workshop Roofvogels

Via heelhollandfotografeerd had ik me ingeschreven voor de workshop roofvogels op 30 juli 2021 in Dinteloord. Zeer de moeite waard kan ik wel zeggen. Na een welkomstrondje met koffie of thee en wat lekkers een korte instructie en dan op naar de vogels. De crew van roofvogels en uilen had een aantal van hun vogels meegebracht en met een aantal daarvan zou vandaag speciaal voor ons gevlogen worden. Eerst even wat portretjes, modellen: Eros (witwang dwergooruil), Hera (sakervalk) en Ziggy (Europese oehoe) en dan de modellen die ook voor ons gaan vliegen: Nelson (Afrikaanse oehoe), Shiva (kerkuil), Rikki (roodrugbuizerd) en Choco (Chili arend) Maar eerst moeten we even een bui uitzitten in de schuur (het weer werkt niet helemaal optimaal mee) Cursusleider Mischa maakt van de situatie gebruik om nog wat uit te leggen over nabewerking van foto's. 


Daarna gaan we dan echt aan de slag. Eerst met hele snelle stuitertijden om er een beetje in te komen, daarna met langere sluitertijd en pannen. Het is te doen in een perenboomgaard dus we zijn gewaarschuwd dat we waarschijnlijk ook veel foto's van peren gaan hebben, en dat klopt. Het is verdomd lastig de vogels in het vizier te houden. Ze hebben ook allemaal hun eigen manier van vliegen, de een vliegt met een bocht omhoog, de ander juist laag over de grond. We krijgen mogelijkheden genoeg om toch zeker met een aantal geslaagde foto's naar huis te kunnen. Rikki is het na een aantal vluchten zat en gaat in een boom verderop zitten. Na een tijdje roepen en zwaaien komt ie toch terug en besluit handler Sjobbe dat Rikki klaar is voor vandaag. Met Choco worden nog een paar rondjes gedaan speciaal over de hoofden van de cursisten. Mischa heeft hier nog wat leuke slo-mo filmpjes van geschoten die hij ons zal doorsturen.

Als afsluiter kunne we nog 3 jonge konijnuiltjes op de foto zetten. Het hondje wat er ook bij is wil met de uiltjes spelen en een van hen is daar niet zo van gediend en zet het op een blazen en zet heel stoer al z'n veren op, de andere 2 laten het maar doen. Na afloop nog een beetje napraten met een drankje dan dan naar huis om te zien wat we gepresteerd hebben. We mogen ieder 5 foto's naar Mischa sturen om op de website te zetten en volgens mij is het iedereen wel een geslaagde dag geweest met mooie resultaten. Hier de link naar de site  




 






zaterdag 14 augustus 2021

Boomkikkers spotten

Vorig jaar eind zomer had ik me ingeschreven voor een workshop boomkikkers fotograferen in het groene woud. Helaas ging deze vanwege de slechte weersvoorspellingen (die achteraf meevielen trouwens) niet door en bij de nieuwe lijst begin dit jaar stond de workshop er niet meer tussen dus geld terug gevraagd en dan zou ik deze zomer wel zien ... Na eerst eens gekeken te hebben (op internet dan) of ik ze misschien zelf zou kunnen spotten in het groene woud toch maar besloten dat het gebied te groot is om op de bonnefooi op zoek te gaan. Waar zouden ze dan nog kunnen zitten? Natuurpunt gaf me een betere hint, een niet al te groot stukje natuurgebied in Diepenbeek, daar zou ik meer kans kunnen maken dus op een mooie zonnige dag op pad. Uitdaging 1: Parking. Op Google stond het aangegeven als Parking 2, dan verwacht je toch minstens een bord met een P toch? Ben er eerst 2x voorbij gereden om dan toch te  concluderen dat uitgezonderd plaatselijk verkeer ook voor parkerende wandelaars geldt. Er bleek inderdaad plek voor een paar auto's maar Parking is wel echt een te groot woord ervoor. Maar goed ik sta! Ik ben goed en wel aan m'n wandeling begonnen als ik iemand tegenkom die me nog wat meer op weg helpt: Een stukje verderop, na het stuk waar gesnoeid is een on-gesnoeid paadje naar links, daar kun je dicht bij de kikkers komen. Gouden tip! Hoewel ik het pad misschien ook wel uit mezelf had gevonden, ik was tenslotte op jacht! Het bordje op het poortje zegt genoeg dus erdoor en op zoek


Meteen de 1e struik zie ik er al een zitten, en dat is niet de laatste die ik spot. Er zitten er werkelijk genoeg. Ik ben een paar uur zoet geweest. Eigenlijk had ik nu m'n 100mm macro moeten hebben, maarja, die moet in reparatie dus ik heb de mogelijkheid wat verderaf en inzoomen of alles handmatig met mijn andere macrolens. Als je echt dichtbij probeert te komen dan gaan ze toch liever bij je weg (dan mis ik dus net die automatische scherpstelling, ben handmatig net niet snel genoeg) maar verder laten ze veel toe. Ze zitten graag op bramenstruiken dus je moet niet in korte broek gaan, dat wist ik al maar muggen spray had ik niet aan gedacht dus ben wel lek geprikt die middag. 




Niet ver van de kikkers ligt Bokrijk met het fietspad door het water, als je dan toch in de buurt bent is het ook leuk om daar even te gaan kijken. Niets om speciaal voor naar daar te gaan maar wel even meepakken als je Bokrijk bezoekt of anders toch in de buurt bent




zondag 4 juli 2021

Klaprozenveld Achel

 Inmiddels zullen de meesten wel al uitgebloeid zijn dus het is nu wel echt hoog tijd om de plaatjes te laten zien die ik geknipt heb in het klaprozenveld in Achel. Ik had er al van gehoord maar ik wist niet precies waar dit veld lag dus heb het vorig jaar laten schieten. Toen dit jaar foto's op Facebook verschenen van een mede clublid van Digipelt heb ik maar eens gevraagd waar het precies te doen is en ben er ook meteen de volgende dag naartoe gereden. 

Het veld ligt vlak bij de Abdij Achelse Kluis en is aangelegd als een monument voor de 1e wereld oorlog. 

In deze omgeving liep in die tijd de zogenaamde dodendraad, een draad versperring tussen het bezette België en het neutrale Nederland waar een dodelijke elektrische spanning op stond om te voorkomen dat mensen België zouden ontvluchten.
Bij de Kluis is nog een stuk hiervan te zien en ook elders langs de grens zijn delen gereconstrueerd als herinnering en monument voor de mensen die aan deze draad gestorven zijn. Klaprozen, Poppy's zijn een van de eerste bloemen die bloeien op gewoelde grond welke na de bombardementen van WO1 alom aanwezig was en zijn daarmee symbool komen staan voor de slachtoffers van deze oorlog.

Ik ben er dus in de vroege ochtend naartoe gereden om het grote publiek voor te zijn. Op de foto's van mijn foto-collega die de vorige namiddag geweest was was te zien dat er toch wel wat volk op af komt. Een groot deel van het veld lag nog in de schaduw, iets te vroeg dus nog ... maar ook dauw op de bloemen wat dan weer wel erg mooi is. Er is een gekronkeld pad door het veld gemaaid waardoor je echt tussen de klaprozen loopt. Voor sommigen blijkbaar niet genoeg want er is een stuk langs het pad helemaal platgetrapt door mensen die waarschijnlijk een foto liggend tussen de klaprozen wilden hebben. Zonde, maar al plat is al plat dus dus ik moet eerlijk bekennen dat ik hier ook even wat detailplaatjes heb geknipt

Ik ben rond blijven hangen tot de zon wat hoger kwam en ik het veld mooi beschenen kon vastleggen. En inderdaad kwamen daarmee ook de eerste bezoekers. Tijd voor mij om af te ronden en thuis te gaan kijken wat het opgeleverd heeft. Hier een kleine greep uit de resultaten.






zondag 16 mei 2021

Landcommanderij Alden Biesen

Eens een uitje gewaagd naar Alden Biesen, geen evenementen vanwege Corona, maar wel vrij toegang tot de Tuinen en de kapel. Ik had het iets groter verwacht (de tuinen dan) maar zeker de moeite waard. Begonnen met de Franse tuin en de kapel, vervolgens over de allee naar het Apostelhuis gewandeld, links heb je dan een grote boomgaard liggen waar koeien grazen. Bij het Apostelhuis geluncht. Ik dacht neem een klein hapje misschien alleen soep, dat stond niet op de kaart dus voor de huisgemaakte hamburger gekozen, bleek die te komen met een aspergekroketje vooraf gevolgd door een tomatensoepje met brood en dan dus de hamburger met frieten. Uitgebreide maaltijd dus. Ondertussen is het wel gaan regenen, maar doordat betalen wat langer duurt omdat de pin eruit ligt is het ergste alweer voorbij tegen dat ik terug de allee af ga. Afgezwaaid over het vlonderpad, nog een stukje tussen de boomgaarden door gewandeld en daarna door de Engelse tuin. Ben niet door het bos gelopen, zelfs niet naar de Minervatempel omdat het volgende onweer losbarstte. In de Engelse tuin dus nog wel wat dingen gemist (koffiehuis, chinees tempeltje, ...) Daar moet ik dan nog maar eens voor terug gaan, na corona de evenementjes eens in de gaten houden ... Het grotprieeltje heb ik nog wel even aangedaan, tenslotte sta je daar droog. In het grotprieeltje zijn allerlei onderdeeltjes van oudere bouwwerken te zien, stukjes zuil, randjes van een of ander en een beschadigde leeuwenkop. Terug bij de auto begint het nu echt stevig te regenen, het is 15:00 uur dus ook een mooie tijd voor de terugweg












vrijdag 14 mei 2021

Kleintje Urbex


Kon het toch weer niet laten en heb een klein Urbex uitje voor mezelf georganiseerd. Echt klein dit keer, verlaten vakantiehuisje. Volgens mij was het al nooit echt veel, met het toilet buiten, maar van badkamer en keuken geen spoor. Misschien heeft een van de kleine kamertjes wel ooit dienst gedaan als keuken en/of badkamer maar nergens tegeltjes om dat te verraden. Wel hippe behangetjes en een schoenenrek en kapstok in het halletje. Klein Urbexje, toch best wat aardige foto's al zeg ik het zelf










maandag 5 april 2021

Rondje Tomp, Kluis en weer terug naar huis

Fietsen is nu niet bepaald mijn grote hobby, maar met goed weer en binnen een straal van 10km is het wel het aangewezen vervoersmiddel. Dus aangezien ik al een tijdje van plan was een keer bij de Tomp te gaan kijken ben ik op de fiets gesprongen en naar Achel gefietst.


Info van het web: De Tomp van Grevenbroek rijst eenzaam en geheimzinnig op uit het laaggelegen drassige en bosrijke natuurgebied. Het woord Tomp is het ietwat vernederlandste

dialectwoord 'teump' en dat betekent niets meer of minder dan 'spits' of 'punt'.
Lange tijd werd gedacht dat de Tomp van Achel de overgebleven toren was van een burcht. Hernieuwd onderzoek (1991-2002) wijst uit dat de vroegere middeleeuwse tomp-ruïne, in de jaren 1967-1968 gerestaureerd als mottetoren, oorspronkelijk een stenen windmolen was; in vaktermen een torenmolen. Hij werd vermoedelijk in het begin van de 15de eeuw gebouwd. In 1596 geraakte de molen door storm beschadigd, maar hij werd hersteld. Voor 1630 werd hij echter buiten gebruik genomen en vervangen door een standerdmolen op een andere plaats in Achel. De molentoren is nu gelegen in een bos (beschermd landschap), maar is helaas niet te bezoeken. Nog wat meer info met oude foto's en plaatjes op hamontachel-de-tomp 

Wel te bezoeken of niet te bezoeken, in ieder geval zit er een dik slot op de poort. Maar van de oever zie je hem mooi liggen, en daar kwam ik tenslotte voor. Een klein paadje (twijfel eigenlijk zelfs of het een paadje is) loopt lang het ven en een eind verderop is een bruggetje (durf het amper zo te noemen) in theorie waarmee je dichterbij zou kunnen komen. Alleen ben ik in m'n eentje en hoewel de balk dik genoeg is en bekleed met kippengaas voor meer grip stelt de reling weinig voor en het lijkt me niet slim de oversteek te wagen. Volgende keer iemand meevragen dan durf ik het wel aan. Met een omtrekkende beweging nog gekeken of er nog andere manieren zijn om wat dichterbij te komen (zonder in te breken) maar linksom en rechtsom vind ik verder geen mogelijkheden.

 

Dan eens kijken wat ze nu precies bij de Bever gedaan hebben. Een aantal jaren geleden voor het laatst daar geweest (terrasje pikken) en toen waren ze van plan het hele gebied te herinrichten. En herinrichten is precies wat er gebeurt is, ik herken het amper terug. Voor de foto vind ik het niet de moeite op dit moment, en het terras is dicht dus ik kijk even op het route bord hoe ik verder zal gaan. De oranje route brengt me naar de Achelse Kluis en daarna weer terug bij de Bever, maar ik zie dat deze route aanpikt op mijn terugweg dus dit lijkt me een prima optie. 

Eigenlijk is het een wandelroute, maar ik doe even net of ik dat niet begrepen heb, gelukkig volgt de route voor het grootste deel een pad wat ook voor fietsers bestemd is. Als ik een foto wil maken van de abdij van op een afstandje maar ik een kleine inschattingsfout en zak met een been tot bijna aan m'n knie in de drek (laat je niet foppen door oud blad ...)Bij de abdij is het uitgestorven, er staan 2 auto's en er is zojuist een camper gestopt om een kijkje te nemen. Ideaal om wat foto's te maken van de dodendraad zonder dat er gillende kinderen omheen rennen. 


Daarna verder langs de warmbeek terug richting de Bever. Helaas in dit bos geen bosanemoontjes of iets dergelijks, maar ik heb wel katjes vast kunnen leggen. In plaats van de route linksaf naar de bever te nemen sla ik dus rechtsaf richting huis. Onderweg langs het fietspad wat bloesem vast kunnen leggen. Natuurlijk is de eekhoorn die ik op de heenweg tegengekomen ben nergens meer te vinden. Ik had m'n camera expres nog even bij de hand gehouden voor het geval, op de heenweg had ik hem natuurlijk niet bij de hand en nu ik hem wel in de aanslag had: geen eekhoorn, zoals dat gaat.


Terug thuis kom ik er achter dat het toch wat kouder was dan ik erg in had, het heeft een hele tijd geduurd voor mijn benen weer op normale temperatuur waren