zaterdag 27 november 2021

Workshop Fine Art Photography

In het kader van: ik moet eens wat meer met modelfotografie gaan doen had ik me ingeschreven voor de Masterclass Fine Art gegeven door Kaat Stieber (in samenwerking met Heel Holland Fotografeert)

Geen goedkope workshop maar even googlen leerde mij al snel dat dit soort workshops al snel in die prijsklasse terecht komen. Met Heel Holland Fotografeert heb ik ook de prima georganiseerde roofvogel workshop gedaan dus ik had vertrouwen dat het wel goed zou komen. 

Nadat ik mij ingeschreven had zag ik dat er nog 1 plaats vrij was en aangezien ik weet dat Suzie ook regelmatig workshops doet heb ik haar een berichtje gestuurd om te vragen of ze misschien interesse had om mee te gaan. En dat was zo dus zij heeft zich meteen ook opgegeven; gezellig!

https://kaatstieber.com
Aangezien het in Rotterdam te doen is leek carpoolen ons een prima optie (dat soort dingen zijn eigenlijk nooit bij mij in de buurt, is altijd ver, verder, verst weg) Dus op tijd op pad en we waren prima op tijd aanwezig. Van de 4 deelnemers was er een al aanwezig en 1 kwam na ons binnen. Op de website stond omschreven dat er ook met daglicht gewerkt zou worden, dat was eigenlijk wel de bedoeling maar deze locatie was daarvoor niet geschikt; prima voor mij want nu net met studio wil ik meer ervaring opdoen. Door Covid-19 heeft Kaat haar studio in een oud schoolgebouw op moeten geven (door spreiding van klassen was dat gebouw weer als school nodig), daar had ze wel de mogelijkheid om met daglicht te werken en nu is ze ook weer op zoek naar een geschiktere locatie.

De assistente heette ons welkom in de hal en toen het groepje compleet was leidde ze ons door het doolhof naar de studio waar Kaat op ons zat te wachten. Zonder Corona zouden de groepen groter zijn en zou er met 2 modellen gewerkt worden, nu dus maar 1 model (Jennifer v/d Snoek) maar wel 2 outfits. Kort voorstelrondje en dan aan de slag met shoot 1. Mooie jurk en een hoofdtooi (gehuurd), allemaal een rondje fotograferen, korte pauze, voornamelijk voor het model want die hoofdtooi was nu niet de lichtste. Daarna nog een rondje met deze outfit, model zittend nu. We werkten met 1 flits en een grote octabox, deze geeft een mooiere reflectie in de ogen dan de rechthoekige softboxen en door de afmeting valt het licht om het model heen. Weer wat geleerd, licht kan gewoon hoek om. 

Nette lunchbox (koffie, thee en water konden we gewoon pakken naar wens) Tijdens de lunch even elkaars portfolio bekeken, ofwel website, insta en 500px. De enige man in ons midden heeft duidelijk al meer ervaring (professional), ook de insta van de andere deelneemster bestaat al voornamelijk uit portretten waar van Suzie en mijzelf meer vanalles te zien is.  De volgende shoot is een herfst outfit, ook nu weer 2 rondjes foto’s maken en daarna mag Jennifer haar gewone kleren weer aan, haar bijdrage zit er op voor vandaag.  Wij krijgen nog een uitleg van Kaat over hoe zij haar foto’s bewerkt in Photoshop, hier ook weer wat handige dingetjes ontdekt. We zouden later nog een filmpje over het bewerken ontvangen en een Facebook groep (gesloten, tenminste dat was de bedoeling) om onze foto’s te kunnen delen en commentaar een tips uit te kunnen wisselen.  De Facebook groep is er nu al, filmpjes heb ik nog niet allemaal bekeken, wel al wat 1e foto’s gepost (zelf al wat op mijn eigen Facebook gezet om eens te polsen wat mijn vriendjes er van vinden) Grappig om te zien dat ieder er iets totaal anders mee doet terwijl je met hetzelfde model en outfits hebt gewerkt. Nu moet ik nog serieus aan de gang met het fine art gedeelte, ideeën zat, maar hoe gaan we dat allemaal uitvoeren …. Een aantal ideeën heb ik al (gedeeltelijk) uitgewerkt maar ik heb er ook nog meer ideeën waarvan ik nog even niet precies weet hoe ...


 
 

 

 

zaterdag 13 november 2021

Ost-Belgiën: thuislandvakantie met buitenlandgevoel

Aan het begin van het jaar eens gaan rondkijken waar de zomervakantie naartoe zou kunnen gaan (covid-19 geel-oranje-rood weet je wel) en ik had al gekeken naar IJsland (met allerlei test en quarantaine eisen) en eilandhoppen in Griekenland (waarvan vervolgens verschillende eilanden terug op rood sprongen)  Ook België en Nederland deden het op dat moment nog niet zo heel goed op de coronakaart. Ik wist ook nog niet of ik tegen de zomer volledig gevaccineerd zou zijn en langer wachten met boeken leek me ook niet erg slim aangezien iedereen met dezelfde vragen zaten op dat moment. Lekker weg in eigen land zou het dus worden. De keuze viel op Ost-Belgiën, het Duitstalige deel van België, in het hoekje vlak bij het 3-landenpunt België -Duitsland-Luxemburg. Dan lijkt het tenminste nog een  beetje of ik in het buitenland zit idee. Leuk hotelletje uitgezocht in Burg-Reuland, blijken ze nu net in dat hotel gewoon Nederlands te spreken.

Het hotel ligt in het centrum met zicht op de burcht dus na geïnstalleerd te zijn eerst daar maar eens een kijkje gaan nemen. De burcht is gratis toegankelijk, en er is een kleine kiosk. Na de normale openingstijden gaan wel enkele deuren op slot maar de hoofdpoort blijft open. Het eten in het hotel was prima dus dat heb ik de hele week volgehouden, de andere optie was eten bij het andere hotel in het dorp dus veel keus was er ook niet.

 

De volgende dag een grensoverschrijdende wandelroute op m’n agenda. Start en stop bij het 3-landenpunt, over Duitsland heen en via Luxemburg terug;  Nat’Our route 1. Bij de brug aan het begin van de route stond alvast route Nat’Our gesperrt, dat begint goed. Maar eigenwijs als ik ben toch beginnen lopen. De eerste helft niks ‘gesperrt’ te bekennen. Praatje gemaakt met een houthakker die vers gekapte stammen aan het opstapelen was, die gaf ook niet aan dat er iets aan de hand zou zijn. Even afgezwaaid naar het uitzichtpunt over het Our dal. Op de borden daar stond niks over afsluiting en er kwamen verschillende routes samen dus gewoon doorlopen volgens plan. Bij de oversteek over de rivier zou een camping liggen met eetgelegenheid, dat leek me perfect voor een lunchpauze. Daar dus de eerste tekenen van de wateroverlast van de weken ervoor; restaurant gesloten wegens schoonmaakwerken. Dat werd dus lunch op een bankje met m’n waterfles en een muesli reep. Bij het vervolg van de route weer zo’n waarschuwing dat de route onderbroken zou zijn. Even op de kaart gekeken wat de opties waren, heel eind om langs de weg … toch maar weer eigenwijs het pad op. Kom ik een stukje verder wandelaars (met hond) tegen die ik op het eerste stuk ook al eens tegengekomen ben, oke dus ik kan er in ieder geval door. He pad is her en der een beetje afgekalfd maar prima te doen. Op het laatste stukje toch nog m’n poncho uit moeten pakken voor een bui die te zwaar was voor het bladerdek, achteraf had ik ook gewoon wat sneller door kunnen lopen want ik was echt bijna terug bij de auto.  

Over het algemeen was het weer vrij aardig deze week, ik heb 1 (halve) dag een binnen activiteit gedaan vanwege de slechte voorspellingen: Schieferstollen Recht, een leisteenmijn. Leuk en leerzaam als je eens in de buurt bent. Toen ik daar buiten kwam scheen de zon dus ik heb de weersvoorspellingen verder maar niet te veel aandacht gegeven. Watervallen van Coo ook maar even meegepakt, tegenvaller dat dat was zeg! Het mooiste zicht op de watervallen is vanuit Plopsa pretpark, na de kassa uiteraard … dat doen we dus niet!

 

 Ik had nog wel een lange wandeling bij het stuwmeer en burg Reinhardstein op de planning staan, die heb ik voor de zekerheid toch maar ingekort tot rondje om de burcht (langs de waterval)  en met de auto naar de stuwdam van Robertville. De wandeling nam al een behoorlijke tijd in beslag omdat ik natuurlijk overal foto’s moest maken en ik ben zeker 1 uur bij de waterval rond blijven hangen. Daarna ook maar een gegidste rondleiding door de burcht gedaan. (m’n tracker vergeten uit te zetten dus dat werd een warrig plaatje) Daarna dus naar de stuw, die stond dus volledig in de steigers (moet altijd wel iets in de steigers). Daar nog een eindje langs de oever van het stuwmeer gewandeld. 


Ook nog een dagje Saarschleife gedaan, te ver voor een dagtripje van thuis uit, maar vanaf hier prima te doen. Om het beste uitzicht te hebben met de volledige hoefijzervorm in beeld moet je het boomkruinpad nemen om op de toren te kunnen. Van het uitzichtpunt op grondniveau heb je door de begroeiing maar net alles in beeld. Wel nog even een tijdje moeten schuilen voor de regen maar dat bleek de enige bui die dag dus weeral prima. 


Volgende dag eigenwijs op pad voor Burg Falkenstein (niet toegankelijk maar ligt zo mooi). In die omgeving weer een regenbui dus eerst Vianden maar gedaan, rondleiding burcht (toch wat anders dan Reinhardstein) en daarna in het zonnetje aan de wandel. Burg Falkenstein is dus echt helemaal niet toegankelijk, ook niet met wat klauterwerk of via een sluiproute, gewoon echt NIET, heel jammer! Maar toch weer een leuke wandeling. 

 

De laatste dag in Burg Reuland heb ik een wandeling rond het dorp uitgestippeld via de app en knooppuntnummers. Bij knooppunt 4 of 5 (weet niet meer exact) ging het mis, route afgesloten, melding brug reparatie; dan maar richting een ander knooppunt. Was uiteindelijk wel een mooie route maar korter dan ik bedacht had dus maar een extra stop bij de burcht voor een drankje en daarna terug naar het hotel.



 

zaterdag 25 september 2021

Plantentuin Meise


 In de laatste week van mijn vakantie heb ik maar eens besloten een kijkje te gaan nemen in de plantentuin van Meise. 92 hectare, 18.000 plantensoorten en het kasteel van Bouchout, moet nogal makkelijk een leuke dag opleveren. Aan de ingang kun je een plattegrondje (in verschillende talen) meepakken waarop een wandeling voor het desbetreffende jaargetijde op uitgestippeld is, in mijn geval dus een zomerwandeling. Deze route negerend ga ik eerst een kijkje nemen bij het kasteel en alsof het zo moet zijn: werkzaamheden. Op een of andere manier moet ik in mijn vakantie altijd iets tegenkomen wat in de steigers staat of afgehekt is, in dit geval is de kasteelvijver nagenoeg leeg gelaten voor reconstructie van het eiland en de kasteeltuin wordt heraangelegd. Van de laatste zijn de vormen wel al zichtbaar maar de beplanting moet er nog in. Even een rondje door het kasteel gedaan, hier is een expo over de geschiedenis van het kasteel en de tuinen, oude botanische verzamel attributen, speciale koffertjes om planten mee te vervoeren, allerlei herbologische frutsels en boeken.



Volgende halte het plantenpaleis, het grote geschakelde kassen complex met wereldtuinen als woestijn, Nevelwoud en uiteraard tropisch regenwoud. Ik ben een tijdje blijven hangen bij de Venus vliegenvanger, klein plantje maar zooo fotogeniek! De plantentuin heeft ook de reuzenwaterlelie

(Victoria amazonica) in z'n collectie. Er is 1x per jaar (ergens in juni of juli) de mogelijkheid om je baby (tot 12 maanden oud) te laten fotograferen op een blad van de reuzenwaterlelie.
De reuzenaronskelk is net uitgebloeid,

de enorme kelk hangt er geknikt bij, maar de volgende pot is al bezig in bloem te komen. Niet zo erg dat ik tussen 2 bloeimomenten daar ben want hij schijnt echt verschrikkelijk te stinken. Terug buiten is het acclimatiseren van de tropen. Bij het pachthof maar even wat te drinken halen (alleen cash, geen pin) Ook nog even eigenwijs een kijkje gaan nemen bij de kassen die ze aan het restaureren zijn, ziet er op dit moment een beetje als Urbex uit  En dan op zoek naar de Balatkas, een van de oudste kassen van het land. Voor een evenement is hier een zwembad in geplaatst, beetje jammer voor het plaatje, maar wel een mooi overdekt zwembad zo, moet alleen nog water in.

 

Nog wat vleesetende planten, een aparte geneeskrachtige kruiden tuin, let op giftig.Door naar de Rozentuin . Nog even een drankje bij de Oranjerie, hier kun je wel met pin betalen. Tot slot nog even de middeleeuwse en de Geuren en kleuren tuin meepakken en dan is het wel mooi geweest. Ik heb nog lang niet alles gezien dus ik moet echt nog een keer terugkomen, misschien eens in het voorjaar als de magnolia's bloeien of zo. In ieder geval eens uitzoeken wanneer de werken aan het eiland gereed zouden moeten zijn ... wordt vervolgd





 Plantentuin Meise Website

vrijdag 20 augustus 2021

Workshop Roofvogels

Via heelhollandfotografeerd had ik me ingeschreven voor de workshop roofvogels op 30 juli 2021 in Dinteloord. Zeer de moeite waard kan ik wel zeggen. Na een welkomstrondje met koffie of thee en wat lekkers een korte instructie en dan op naar de vogels. De crew van roofvogels en uilen had een aantal van hun vogels meegebracht en met een aantal daarvan zou vandaag speciaal voor ons gevlogen worden. Eerst even wat portretjes, modellen: Eros (witwang dwergooruil), Hera (sakervalk) en Ziggy (Europese oehoe) en dan de modellen die ook voor ons gaan vliegen: Nelson (Afrikaanse oehoe), Shiva (kerkuil), Rikki (roodrugbuizerd) en Choco (Chili arend) Maar eerst moeten we even een bui uitzitten in de schuur (het weer werkt niet helemaal optimaal mee) Cursusleider Mischa maakt van de situatie gebruik om nog wat uit te leggen over nabewerking van foto's. 


Daarna gaan we dan echt aan de slag. Eerst met hele snelle stuitertijden om er een beetje in te komen, daarna met langere sluitertijd en pannen. Het is te doen in een perenboomgaard dus we zijn gewaarschuwd dat we waarschijnlijk ook veel foto's van peren gaan hebben, en dat klopt. Het is verdomd lastig de vogels in het vizier te houden. Ze hebben ook allemaal hun eigen manier van vliegen, de een vliegt met een bocht omhoog, de ander juist laag over de grond. We krijgen mogelijkheden genoeg om toch zeker met een aantal geslaagde foto's naar huis te kunnen. Rikki is het na een aantal vluchten zat en gaat in een boom verderop zitten. Na een tijdje roepen en zwaaien komt ie toch terug en besluit handler Sjobbe dat Rikki klaar is voor vandaag. Met Choco worden nog een paar rondjes gedaan speciaal over de hoofden van de cursisten. Mischa heeft hier nog wat leuke slo-mo filmpjes van geschoten die hij ons zal doorsturen.

Als afsluiter kunne we nog 3 jonge konijnuiltjes op de foto zetten. Het hondje wat er ook bij is wil met de uiltjes spelen en een van hen is daar niet zo van gediend en zet het op een blazen en zet heel stoer al z'n veren op, de andere 2 laten het maar doen. Na afloop nog een beetje napraten met een drankje dan dan naar huis om te zien wat we gepresteerd hebben. We mogen ieder 5 foto's naar Mischa sturen om op de website te zetten en volgens mij is het iedereen wel een geslaagde dag geweest met mooie resultaten. Hier de link naar de site  




 






zaterdag 14 augustus 2021

Boomkikkers spotten

Vorig jaar eind zomer had ik me ingeschreven voor een workshop boomkikkers fotograferen in het groene woud. Helaas ging deze vanwege de slechte weersvoorspellingen (die achteraf meevielen trouwens) niet door en bij de nieuwe lijst begin dit jaar stond de workshop er niet meer tussen dus geld terug gevraagd en dan zou ik deze zomer wel zien ... Na eerst eens gekeken te hebben (op internet dan) of ik ze misschien zelf zou kunnen spotten in het groene woud toch maar besloten dat het gebied te groot is om op de bonnefooi op zoek te gaan. Waar zouden ze dan nog kunnen zitten? Natuurpunt gaf me een betere hint, een niet al te groot stukje natuurgebied in Diepenbeek, daar zou ik meer kans kunnen maken dus op een mooie zonnige dag op pad. Uitdaging 1: Parking. Op Google stond het aangegeven als Parking 2, dan verwacht je toch minstens een bord met een P toch? Ben er eerst 2x voorbij gereden om dan toch te  concluderen dat uitgezonderd plaatselijk verkeer ook voor parkerende wandelaars geldt. Er bleek inderdaad plek voor een paar auto's maar Parking is wel echt een te groot woord ervoor. Maar goed ik sta! Ik ben goed en wel aan m'n wandeling begonnen als ik iemand tegenkom die me nog wat meer op weg helpt: Een stukje verderop, na het stuk waar gesnoeid is een on-gesnoeid paadje naar links, daar kun je dicht bij de kikkers komen. Gouden tip! Hoewel ik het pad misschien ook wel uit mezelf had gevonden, ik was tenslotte op jacht! Het bordje op het poortje zegt genoeg dus erdoor en op zoek


Meteen de 1e struik zie ik er al een zitten, en dat is niet de laatste die ik spot. Er zitten er werkelijk genoeg. Ik ben een paar uur zoet geweest. Eigenlijk had ik nu m'n 100mm macro moeten hebben, maarja, die moet in reparatie dus ik heb de mogelijkheid wat verderaf en inzoomen of alles handmatig met mijn andere macrolens. Als je echt dichtbij probeert te komen dan gaan ze toch liever bij je weg (dan mis ik dus net die automatische scherpstelling, ben handmatig net niet snel genoeg) maar verder laten ze veel toe. Ze zitten graag op bramenstruiken dus je moet niet in korte broek gaan, dat wist ik al maar muggen spray had ik niet aan gedacht dus ben wel lek geprikt die middag. 




Niet ver van de kikkers ligt Bokrijk met het fietspad door het water, als je dan toch in de buurt bent is het ook leuk om daar even te gaan kijken. Niets om speciaal voor naar daar te gaan maar wel even meepakken als je Bokrijk bezoekt of anders toch in de buurt bent




zondag 4 juli 2021

Klaprozenveld Achel

 Inmiddels zullen de meesten wel al uitgebloeid zijn dus het is nu wel echt hoog tijd om de plaatjes te laten zien die ik geknipt heb in het klaprozenveld in Achel. Ik had er al van gehoord maar ik wist niet precies waar dit veld lag dus heb het vorig jaar laten schieten. Toen dit jaar foto's op Facebook verschenen van een mede clublid van Digipelt heb ik maar eens gevraagd waar het precies te doen is en ben er ook meteen de volgende dag naartoe gereden. 

Het veld ligt vlak bij de Abdij Achelse Kluis en is aangelegd als een monument voor de 1e wereld oorlog. 

In deze omgeving liep in die tijd de zogenaamde dodendraad, een draad versperring tussen het bezette België en het neutrale Nederland waar een dodelijke elektrische spanning op stond om te voorkomen dat mensen België zouden ontvluchten.
Bij de Kluis is nog een stuk hiervan te zien en ook elders langs de grens zijn delen gereconstrueerd als herinnering en monument voor de mensen die aan deze draad gestorven zijn. Klaprozen, Poppy's zijn een van de eerste bloemen die bloeien op gewoelde grond welke na de bombardementen van WO1 alom aanwezig was en zijn daarmee symbool komen staan voor de slachtoffers van deze oorlog.

Ik ben er dus in de vroege ochtend naartoe gereden om het grote publiek voor te zijn. Op de foto's van mijn foto-collega die de vorige namiddag geweest was was te zien dat er toch wel wat volk op af komt. Een groot deel van het veld lag nog in de schaduw, iets te vroeg dus nog ... maar ook dauw op de bloemen wat dan weer wel erg mooi is. Er is een gekronkeld pad door het veld gemaaid waardoor je echt tussen de klaprozen loopt. Voor sommigen blijkbaar niet genoeg want er is een stuk langs het pad helemaal platgetrapt door mensen die waarschijnlijk een foto liggend tussen de klaprozen wilden hebben. Zonde, maar al plat is al plat dus dus ik moet eerlijk bekennen dat ik hier ook even wat detailplaatjes heb geknipt

Ik ben rond blijven hangen tot de zon wat hoger kwam en ik het veld mooi beschenen kon vastleggen. En inderdaad kwamen daarmee ook de eerste bezoekers. Tijd voor mij om af te ronden en thuis te gaan kijken wat het opgeleverd heeft. Hier een kleine greep uit de resultaten.