Willems Wondere Weiland 2016

1 juli was het weer tijd om richting Hooglanderveen te trekken voor de voorbereiding van WWW’16

Net als voorgaande jaren is een deel van ‘kamp Brabant’ al op donderdag vertrokken en dus heb ik voor vertrek maar even voorzichtig geïnformeerd of ik m’n laarzen mee moest brengen

Met de regen van afgelopen tijd had ik er al zo’n idee van dat ik ze nodig zou kunnen hebben en het antwoord was dan ook ‘laarzen meebrengen’

Blijkbaar hebben ze bij het opzetten van kamp Brabant al een en ander te verduren gehad, ik krijg verhalen te horen van regen en wind en vrijwilligers met een hand aan de tent en in de andere een versnapering (prima deal lijkt me).

Het festival moet dit jaar uitwijken naar een ander weiland vanwege een broedende ooievaar, dit brengt al meteen het volgende probleem mee, waar kan ik m’n auto kwijt? In eerste instantie maar even op de rijplaten dan blijft de weg vrij, maar natuurlijk moet er dan net iemand met de heftruck langs. Vlug de spullen eruit en dan maar snel aan de kant. Later heb ik hem maar verderop in het pad geparkeerd, wel gezorgd voor 2 bandjes op het asfalt want anders ben ik bang dat ik zondag een probleem (uitdaging) heb.

Het veld is niet optimaal, veel zachter dan het veld wat anders gebruikt wordt, en met al die regen is het alleen maar beroerder geworden dus de ooievaar wordt alom vervloekt.

De toiletwagen komt bij het oprijden van het terrein vast te zitten dus daar moet met een paar man geduwd en getrokken worden om hem op zijn plaats te krijgen (of althans enigszins in de buurt)

Als Ad net de Barbecue wil aansteken worden we uitgenodigd om te komen eten bij de rest van de crew in de tent, heerlijk buffetje! Daarna is het aanschuiven in kamp Brabant, lekker met de terrasverwarming aan. Voor de vriendin van Willem wordt nog een tweede en zelfs een derde kacheltje bijgezet waar later ook Peter lekker tegenaan kruipt, stiekem is het toch frisjes zo savonds. 

Volgende ochtend op tijd op, ontbijtje en dan ‘plan de campagne’. Parkeren op een wei gaat hem niet worden, veel te drassig allemaal, de fietsenstalling gaat net. Dan maar parkeren als vanouds langs de weg, en dan dus ook de weg die we daar anders voor gebruikten, nadeel: het ligt een eind (ong. 2 km) van het festival terrein af, oplossing: extra pendelbusje. Mooie bijkomstigheid: geen gekibbel tussen Ab en Miranda over wie nu mag rijden, nu hebben ze ieder een eigen bus. We zetten de bushalte (partytent) op langs de weg maar daar hadden we achteraf ook beter een andere plek voor kunnen kiezen want vanwege de blokken op de weg is het voor het pendelbusje niet handig om de draai deze weg op te maken dus ze draaien op de hoek en dan mag ik de mensen doorsturen naar daar.

Miranda neemt post op de kruising zodat ze mij kan doorgeven wanneer het busje eraan komt zodat ik de mensen dan vast naar de kruising kan sturen, op zich werkt dat ook prima. Enkelen vinden het wachten te lang duren en gaan te voet richting festivalterrein en er zijn even een tweetal momentjes geweest dat het storm liep bij de bushalte maar verder liep het gesmeerd. 3 man op de weg voor het parkeren 2 vrouw voor de bushalte en dan nog wat man bij de ingang/doorgang back stage.Rond etenstijd zat onze taak bij de weg er zo’n beetje op, de hele rij stond vol en dan nog een stel voorbij de kruising, nu wijst het zich zelf verder wel.

Na het eten even wat tijd om eens een kijkje op het veld te gaan nemen, dit jaar is het thema circus en dus is er behalve de verschillende podia, de tent van Ed en de stille disco ook een heel ander soort attractie: een schommel waarmee je over de kop kan. (http://www.kiikingsport.nl/videos/) Ik stond natuurlijk klaar met m’n camera om zo’n volledige 360 vast te leggen maar het blijkt toch zwaarder te zijn dan het eruit ziet en de drie mensen waar ik bij heb staan kijken haalden het net niet.

Er zijn er toch wel geweest die het voor elkaar gekregen hebben, maar dan was ik natuurlijk net weer niet in de buurt en kon het alleen van een afstand zien gebeuren.

Later op de avond breiden we post ingang uit, nu beginnen er mensen te vertrekken en de busjes rijden af en aan en dat allemaal over een eigenlijk net te smal weggetje. Nu is een weggetje al snel te smal als er zatte mensen op fietsen maar oke.
Ik besluit een keer met Miranda mee te rijden naar het station, in al die jaren ben ik daar dus nog nooit geweest dus hoog tijd. 

Hoe later het wordt, hoe donkerder en hoe lastiger om de mensen te zien lopen en fietsen langs de weg, vaak ook nog zonder licht en in donkere kleding. Na een aantal ritjes met het pendelbusje mee sta ik m’n plek af aan Miranda’s dochter. Het was wel heel lekker warm in het busje en de eerste tijd stond ik echt even te rillen. De uitstroom van bezoekers verliep ook weer gesmeerd, een enkele kleine valpartij daargelaten.

De afterparty in de tent duurde voor velen korter dan andere jaren, iedereen is bekaf. Wel wordt nog de frituur aangezwengeld maar niet lang daarna houdt ik het voor gezien, en volgens mij heeft de rest het ook niet laat gemaakt.

Volgende ochtend fris weer op, ontbijtje en dan spulletjes inpakken. Terwijl een tent van kamp Brabant al is afgebroken begint het te regenen, vlug opvouwen en in de aanhanger en terwijl ik daar onder de klep sta begint het te hagelen. We staan met drie man onder de klep en de anderen schuilen onder de tent die nog staat. Het is een flinke hoosbui en wat gisteren eindelijk een beetje opgedroogd was staat nu weer blank. Als het weer droog is ruimen we de rest van kamp Brabant op en na wat afscheid nemen her en der ga ik op weg naar huis.

Later zag ik facebook een filmpje langskomen waar ze met drie tractoren de wc wagen van het veld trekken. Respect voor de afbraak ploeg, die laatste hagel/hoosbui heeft hun werk nog even een pak lastiger gemaakt dan het al was!

Urbex-en in Doel

In plaats van de ‘normale’ bijeenkomst van de fotoclub dit keer een urbex uitje. Urbex staat voor Urban Exploring wat inhoudt: het bezoeken,fotograferen en  documenteren van infrastructuur gemaakt door de mens, meestal verlaten gebouwen of niet openbaar toegankelijke locaties. In dit geval een verlaten dorp, het polderdorp Doel gelegen aan de Schelde. Dit dorp moet wijken voor de havenexpansie op de linker Scheldeoever. Die plannen stammen al uit 1963 en in 1968 werd in heel het dorp een bouwverbod van kracht. Vervolgens werd de uitbreidingszone beperkt tot het gebied ten zuiden van Doel, daar werd in de jaren 80 het Doeldok aangelegd welke nog altijd niet in gebruik is genomen. In 1995 werden er nieuwe uitbreidingsplannen bekend waarmee een strijd om het voortbestaan van het dorp losbarstte. In 1997 werd het actiecomité Doel 2020 opgericht en in 1999 besliste de Vlaamse regering dat Doel moest verdwijnen.

Echter, na de wissel in de Vlaamse regering werd er toch weer een nieuwe studie uitgevoerd naar de leefbaarheid van Doel na voltooiing van de bestaande plannen voor het Deurganckdok, de uitslag van deze studie sprak in het voordeel van Doel. Er werd beslist dat Doel in ieder geval kon blijven voortbestaan tot er een bouwvergunning zou worden afgeleverd voor de bouw van het Saeftinghedok. Dit dok is gepland midden over het grondgebied van het dorp.

Vanaf 1999 konden bewoners hun woning vrijwillig verkopen aan de ontwikkelmaatschappij en hiermee is het dorp langzaam leeggestroomd. Er is ook reeds een start gemaakt met de sloopwerkzaamheden maar deze zijn ook weer stilgelegd om juridische redenen.

Op een enkeling na is het dorp nu uitgestorven en de huizen zijn vervallen en volgezet met graffiti. Er staan enkele mooie kunststukjes tussen maar toch maakt het geheel maar een treurige indruk. Uitgestorven straten met dichtgetimmerde ramen en deuren, en waar de ramen niet zijn dichtgetimmerd zijn ze wel ingegooid. Van enkele huizen staat de voordeur open en binnen is er ook niet veel heel gebleven. Vandalen hebben flink huisgehouden en dan bedoel ik niet de verfkunstenaars (die daar overigens meestal wel onder vallen maar in dit geval zie ik het anders)

De leden van de fotoclub waaieren uit door heel het dorp en niet lang nadat we gezamenlijk vertrokken zijn vanaf de kerk loop ik nog maar met één collega fotograaf door dit stukje Doel. Hoewel het eigenlijk niet is toegestaan de panden te betreden kan ik de open deuren die ik tegenkom toch niet weerstaan. Binnen blijkt dat ik ook echt de enige niet ben geweest, ook hier graffiti en sporen van vernieling. Ik had op internet ook foto’s gezien van een bioscoopzaal die hier in Doel zouden zijn gemaakt maar deze bioscoop heb ik niet gevonden en zat waarschijnlijk ook dichtgetimmerd. Het gesticht zat ook geheel dichtgetimmerd op een opengebroken raam na, ik heb even binnengegluurd, maar door een raam klimmen gaat me toch een beetje te ver.

De echte Urbexers zouden dit waarschijnlijk wel gedaan hebben net als over hoge muren en hekken klimmen om te kijken of aan de achterkant misschien een deur of raam open staat. De Urbex slogan is: take nothing but pictures and leave nothing but footprints dus de vernielingen die we hier om ons heen zien moeten door anderen zijn gedaan, hoewel ik wel twijfel over dat opengebroken raam.

We zien dat de anderen nog niet terug bij de auto’s zijn en besluiten om eens een kijkje op de dijk te gaan nemen. Het is nog niet donker genoeg om de lichtjes aan de overzijde mooi vast te leggen maar de combinatie van de molen en de koeltorens van de kerncentrale geeft wel een apart plaatje. Inmiddels blijkt de rest alweer verzameld en in de auto’s te zitten maar we worden gelukkig niet achtergelaten.

Een auto rijdt rechtstreeks terug, de andere twee (ook die waar ik bij ingestapt ben)  gaan nog wat foto’s maken langs de oever van de schelde. De lichtjes van de fabriek en een stukje verderop de lichtjes van Antwerpen centrum. Daarna rijden we terug naar Pelt. Veel te laat thuis voor een doordeweekse dag natuurlijk maar goed, even doorbijten en dan uitslapen in het weekend

                                                                            .    

Borgloon met hagelweer

In het kader van 'hang de toerist uit in je eigen buurt' ben ik met koningsdag naar Borgloon getrokken om eens te gaan kijken naar de bloesems.

Mijn plan was om smorgens vroeg te vertrekken maar daags tevoren zag ik op het weerbericht al dat de ochtend er zowaar nog beroerder uitzag als de middag. Toch m'n wekker vroeg gezet, maar toen die afliep en maar amper boven de herrie van de hagel/regen uit kwam heb ik hem maar vlug uitgezet en besloten de middag af te wachten.

Na de middag leek het inderdaad beter te worden dus om 16:00 uur ben ik op weg gegaan richting Borgloon. Het is ongeveer een uur rijden bij mij vandaan, voor mij totaal onbekend gebied dus ook meteen mooi om m'n TomTom eens goed te testen. Ik had de TomTom ingesteld op waar ongeveer de parking voor de wandelroute zou zijn, en ik kwam precies op de goede uit, niet te geloven toch! De techniek staat voor niets.

Ik ben begonnen met een stukje richting Borgloon centrum te lopen, daar zag ik achter de kerktoren alweer donkere wolken aan komen. Nee, ik loop nu verder, ik heb m'n poncho en m'n storm cover voor m'n camera dus niets wat me wat maakt. Via het tunneltje onder de weg door en dan sta ik ongeveer tegenover de parking. Verder het pad op, boven langs, en weer naar onder. Zie ik dat een eindje verderop dat er nog een parkeerstrook is met aansluiting op het pad. Nog eens gekeken naar die donkere wolken in de (niet zo heel erg) verte en besloten even terug naar de auto te gaan en deze naar de andere parking te verhuizen en dan eens af te wachten wat die donkere wolken allemaal van plan zijn.

Zo gezegd zo gedaan en goed en wel op de andere parking begint het te spetteren, vervolgens hard te regenen, donder en bliksen en nog een bak hagel erbij. Toch een goed plan om de auto te verplaatsen.

Ongeveer 20 minuten later ga ik dan toch maar weer op pad. Het is nog niet helemaal droog, maar er komt alweer blauw in de lucht. Nu het pad op richting het doorkijkkerkje. Dat ligt eigenlijk nog best heel dichtbij. Op google earth leek het een hele wandeling te zijn maar ik was er zo.

Even wat plaatjes geknipt en toen verder langs de boomgaarden. De kersenbloesen staat al in vol ornaat, de peren zo goed als, alleen de appeltjes bloesem moet nog wat verder open komen. Helaas wel geen mooie bloempjes voor een macro opname, allemaal hebben ze wel wat bruine plekken van de hagel en harde regen. In de kersen boomgaard is zojuist gesnoeid dus er ligt ook veel tussen de bomen, op zich wel leuk voor een plaatje. Het glooiende landschap maakt het geheel nog mooier.

Ik durf geen al te grote wandeling te ondergaan daar het nog altijd wat dreigt, ik loop dan wel lekker in het zonnetje maar de vraag is hoe lang.

Om te voorkomen dat ik verloren loop en vervolgens in een hagelbui beland besluit ik maar om te draaien en dezelfde weg terug te nemen in plaats van een rondje te lopen. Terug bij het kerkje is er inmiddels meer volk aangekomen, ik had al begrepen dat het kerkje erg in trek is, maar dat het dat ook is met dit soort weer had ik dan weer niet verwacht. In de verte hangt die hagelbui waar ik voor vreesde, mooi gezicht zo van een afstandje. Ik besluit nog wat te wachten tot de bui wat dichterbij is om hem vervolgens vast te leggen samen met het kerkje. Daarna ga ik maar terug richting auto want inmiddels is het mooie weer weer over. Halverwege begint het te regenen dus ik trek m'n poncho over m'n hele installatie aan. Ik moet eruit gezien hebben als een lopend geel tentje, maar het hield me wel droog.

Bij de auto vlug alles af en uit en uit de regen. Terwijl ik Borgloon uitrijdt zie ik voor me mooie wolkenluchten met blauw op de achtergrond. Zul je net zien he, als je vertrekt komen de luchten die je vast wilde leggen. Zal ik terugdraaien bedacht ik me nog even, maar een blik in de achteruitkijkspiegel doet me besluiten toch maar gewoon naar huis te rijden.

De lucht achter me is namelijk pikzwart.

Nik Collection Gratis

Goed nieuws en tegelijk ook slecht nieuws, de Nik collection sofware is gratis te downloaden

Waar het programma in het verleden enkele honderden Euro’s kostte daalde de prijs al aanzienlijk toen het werd overgenomen door Google, en nu stelt Google het zelfs volledig gratis ter beschikking. Degenen die de software in 2016 gekocht hebben kunnen hun geld terugvragen bij Google.

Wat is dan het slechte nieuws zul je denken, wel, het slechte nieuws is dat Google zich volledig wil gaat richten op fotobewerkingssoftware voor mobiele apparaten en dus zal de Nik software waarschijnlijk niet meer actief ontwikkeld worden.

Wat is de Nik Collection?

De Nik Collection bestaat uit een 7-tal plug-in's die gebruikt kunnen worden in onder andere Photoshop en Lightroom

De collectie bestaat uit:

-       Analog Efex Pro – geeft je foto de uitstraling van klassieke camera’s, filmtypen en lenzen

-       Color Efex Pro – is een serie filters voor kleurcorrectie, retoucheren en creatieve effecten

-       Silver Efex Pro - filter voor schitterende zwart/wit foto’s, hier is Nik bekend mee geworden

-       HDR Efex Pro - voor natuurlijke en artistieke HDR-foto's

-       Viveza – hiermee pas je selectief de kleuren en tonen van je foto's aan zonder ingewikkelde maskers of selecties.

-       Sharpener Pro – biedt verschillende mogelijkheden voor verscherping

-       Dfine – krachtige ruisreductie afgestemd op je camera

Het installeren is eenvoudig, je begint met het downloaden van de software van de website

https://www.google.com/nikcollection/

Zorg wel dat je voor het installeren je fotobewerkingsprogrammas afsluit

Vervolgens dubbelklik je op het bestand dat je gedownload hebt om de installatie te starten.

Het programma zoekt zelf naar fotobewerkingsprogramma's op je computer en als je vervolgens op installeren klikt worden de plugins in de gevonden programma’s beschikbaar

Mocht je mijn uitleg te summier vinden dan kun je volgend filmpje bekijken, hier wordt het stap voor stap voorgedaan, bovendien een beetje uitleg over de werking van Nik in Lightroom

In Photoshop komen de plugins in het pull down menu ‘filter’ te staan

Je opent in Photoshop de foto die je met een van de pluginds wilt gaan bewerken

Als je een van de filters opstart geeft deze je foto in groot scherm weer met rechts schuifjes om aanpassingen te doen en links een aantal pre-sets.

Je kunt een van deze pre-sets uitkiezen en met de schuifjes nog wat optimaliseren of je kan direct de foto gaan aanpassen. Het gaat nu wat te ver om alle aanpassingsmogelijkheden te gaan bespreken, bovendien moet ik er zelf nog verder induiken. Op de website waar je ook het programma download zit een Helpcentrum waar per plugin een uitleg staat, en op Youtube zijn verschillende tutorials te vinden. Natuurlijk ben ik er zelf wel al even mee bezig geweest en ik heb als voorbeeld even een filter met extra drama uitgezocht. Ik heb voor de weergave gekozen waarbij links het origineel te zien is en rechts de bewerking (keuzemogelijkheden staan links boven de foto) met de rode lijn kun je nog heen en weer schuiven om meer of minder van de ene of andere foto te zien.

Als je klaar bent met het bewerken klik je ok en je bewerkte foto  verschijnt in Photoshop als een laag en je kunt vervolgens hiermee in Photoshop verder werken.

Dagje Keukenhof met de Smitsjes

Ik vond het weer eens hoog tijd om een leuk uitje te gaan doen met mijn vriendin Suzanne en Keukenhof leek mij wel zo’n leuk uitje. Dit is zo weer een van die dingen waar de halve wereld voor naar Nederland komt en die ik nog nooit gezien heb. Suzanne bleek er wel al ooit te zijn geweest maar ze zag het idee wel zitten, sterker nog, de kinderen wilden ook wel mee dus werd het vriendinnen uitje omgedoopt tot een familie uitje en ikikke.

Verzamelen in Best, daar was het broodjes smeren nog in volle gang. Rugzakjes ingeladen en de auto in voor de rit naar Lisse. De mannen voorin, de dames achterin en gaan. Ik weet niet eens meer hoe lang we er over gereden hebben, we zaten gewoon lekker te kletsen daar achterin. Bordjes Keukenhof parking volgen, eerste parking stond een mannetje te zwaaien dat we door moesten naar de volgende, en toen nog eens. Uiteindelijk stonden we op de parking bij de extra ingang en zelfs nog heel dicht bij die ingang ook, helemaal niet verkeerd dus. Eenmaal in het park zijn we eerst maar naar de centrale kas (Paviljoen Willem-Alexander) gelopen, leek ons wel een mooi beginpunt.

Hier in de kas staat allerlei soorten tulpen uitgestald. Ik wist dat er veel soorten tulpen zijn maar als je er dan zo een deel van bij elkaar ziet staan realiseer je je toch wel dat het er echt heel veel zijn.

Via de kinderboerderij zijn we richting de molen gelopen en daar voorbij zijn we neergestreken voor koffie (en 2 warme choco). Eigenlijk is het park nog niet op z’n mooist, misschien net een week of twee te vroeg. De hyacinten staan wel volop in bloei en die heerlijke geur ben je natuurlijk wel weer kwijt als deze uitgebloeid zijn. Het park is zo ingericht dat er altijd wel wat bloeit en hoewel de tulpen buiten nog lang niet allemaal zo ver zijn bloeit er wel van allerlei ander spul (Narcis, blauw druifje, hyacint)

In een van de andere paviljoens is een hele expo van- en met Orchideeën. 'gewoon' opgesteld maar ook verwerkt in kleding op mannequins. Alleen de Delfts blauw opstelling waar ik vantevoren iets over gehoord had vind ik wat tegenvallen, het idee is leuk maar ik had er meer van verwacht. 
Op een bankje tussen de bomen hebben we de lunchpakketjes verorberd, en na nog een kijkje bij mijn meest 'favoriete' Nederlandsche instrument, het draaiorgel zijn we langzaamaan terug gelopen richting 'onze'ingang. De kinderen waren het intussen ook wel een beetje zat aan het worden. Wel nog even het andere deel van Paviljoen Willem-Alexander doorlopen, nu hebben we echt alle tulpen gezien! Bij de parkeerplaats in het souvenir winkeltje nog even wat inkopen gedaan: een sneeuwbol voor meneertje, een bosje tulpen voor in de letterbak van mevrouw en zelf heb ik nog wat rugzak patches gekocht, ik heb namelijk nog niet alle landen die ik bezocht heb dus ik moet een inhaalslagje maken, voor Europa heb ik het nu in ieder geval met één patch voor elkaar, er hing er een met alle vlaggetjes van heel Europa, alleen moet ik nu nog wel op vakantie naar Finland, Griekenland en enkele landen aan de oost kant.

Workshop Light Painting Fotoclub Digipelt

Fotoclub Digipelt (waar ik lid van ben) organiseert voor de leden regelmatig workshops, zo Hebben we deze maand al eens met water gespeeld (moet ik nog een keertje goed induiken; niet letterlijk, maar ik kom er nog een keertje op terug) en afgelopen donderdag zijn we weer eens creatief bezig geweest, dit keer met Light Painting ofwel schilderen met licht. 

Aangezien de workshop bij Palethe binnen gedaan werd waren vuur en brandende schuursponsjes geen optie, maar met zaklampjes kom je een heel eind.

Wat heb je nodig: Camera, statief, zaklamp, gekleurde lampjes voor wat kleur effect en een vrijwilliger die kramp in z'n arm wil krijgen.

We begonnen met het belichten van de vleugel die reeds op het podium aanwezig was. Mij ging het niet bepaald om de vleugel zelf maar meer om de lichteffecten op het glanzende oppervlak, ik was eigenlijk zelfs wat teleurgesteld dat de vleugel op enkele foto's nog herkenbaar was.

Daarna de vrijwilliger om met de lampjes te draaien en proberen een perfecte bol te maken. Dat is nog lastiger dan het lijkt. Een trechter draaien is zo mogelijk zelfs levensgevaarlijk, tenminste als je dat op een podium doet waar je vanaf kan vallen. Gelukkig lieten de leden dat niet gebeuren en werd er op tijd collectief STOOOOOP geroepen.

Ook een slinger is lastiger dan het lijkt, ik had bij de eerste poging mijn sluitertijd te lang staan en onze licht man gooide de schakelaar al om toen mijn sluiter nog open stond: weg effect. Volgende pogingen gingen wat beter hoewel het voor de slingerende persoon lastig bepalen is hoe snel te slingeren en hoe grote passen te nemen.

Tot slot had een van de leden een opstelling gemaakt met blauw licht een raster blad en een glazen bol.

Al met al weer een leuke en leerzame avond met ook weer zat ideetjes om het thuis nog eens te proberen.

Nu volgen nog wat van de resultaten

Lens flare

lens flare door tegenlicht

Soms heb je op foto’s van die rare vlekjes, vooral als je zo een beetje tegen het zonlicht in hebt willen fotograferen, dit verschijnsel heet lens flare.

Het ontstaat doordat het (felle) licht onder een bepaalde hoek de lens binnenkomt en dan weerkaatst tegen de binnenkant van de lens. 

Vaak weerkaatst het zelfs meerdere keren doordat de meeste lenzen uit meerdere glaselementen bestaan. Wat je dan ziet zijn een of meerdere lichtere cirkels of veelhoeken en soms kleine regenboogachtige vlekken. 

De vorm is afhankelijk van de lens die je gebruikt. 

lens flare door UV filter

Lens fabrikanten proberen met speciale coatings de effecten van lens flare zo klein mogelijk te houden wat meteen ook inhoud dat je bij gebruik van goedkope lenzen dus ook een groter risico op lens flare hebt. Deze vorm van lens flare kun je grotendeels voorkomen door het gebruik van een zonnekap of door met je hand de schittering te blokkeren. Echter zelfs dan kan het nog voorkomen dat je toch die vlekken op je foto ziet verschijnen, dit komt omdat het diafragma als je door de zoeker kijkt helemaal open staat terwijl het kleiner wordt (naargelang de camera instelling) als je de sluiterknop indrukt, hierdoor kan dan alsnog flare ontstaan van licht dat net via de rand van de lens binnenvalt.

Een andere vorm van lens flare ontstaat bij het gebruik van sommige filters. 
Ik heb bijvoorbeeld bij het fotograferen van een bedrijfspand in de avond vergeten het UV filter voor de lens weg te halen en dit filter in combinatie met de verlichting op het pand en de lange sluitertijd geven een soort spookbeeld rond het pand. 
Bij fotograferen bij daglicht gaat het UV filter doorgaans lens flare juist enigszins tegen, maar bij nachtfotografie veroorzaakt het juist flare.

gebruik van lens flare in de film Birdman

In veel gevallen is lens flare storend, maar het kan ook net even dat stukje meer aan je foto geven. 
In de filmindustrie zie je het zelfs regelmatig terugkomen. 
En ook in de fotografie is het in opmars, zelfs zodanig dat je met sommige foto bewerkingsprogramma’s kunstmatige lens flare kan toevoegen.

Veel is dus afhankelijk van smaak en een foto met lens flare is zeker niet per definitie fout.
Volgende foto krijgt er meer sfeer door.