Slovenië 2025

En ik was ook nog op vakantie geweest. In oktober om precies te zijn.   

Voor wie geen zin heeft het hele verhaal te lezen staat hieronder een filmpje wat ik gemaakt heb (in plaats van een fotoalbum)  

De Nature Talks fotoreis Slovenië herfst. Doel van deze reis (zoals beschreven op de website) 'een fotogenieke locatie in de herfst met herfstkleuren waar je zowel los kunt gaan op wildlife zoals rotskruipers, uilen en steenbokken als op landschapsfotografie'.  Blijkbaar waren wij dus de eerste groep die deze reis gingen maken, en dat was aan vanalles te merken. Een deel van de groep had al vaker met Nature Talks gereisd maar ook die hadden na afloop wel wat feedback te leveren. Persoonlijk vond ik dat het onderdeel landschapsfotografie veel te weinig aan bod kwam waar de 'echte vogelaars' op deze reis vonden dat er lang niet genoeg gespot werd. Alle maaltijden inbegrepen moest toch ter plekke nog in orde gebracht worden en als het eerste hotel ook maar 1 boeking zou hebben staan dan zou de groep opgesplitst moeten worden over 2 hotels , er waren maar net genoeg kamers en dan hadden we er zelfs al een echtpaar bij zitten wat een kamer scheelde. We hebben behoorlijk wat tijd besteed aan het zoeken (met gids met geluid) naar die Oeroluil en helaas is het me toen zelfs nog niet gelukt om hem op de plaat te krijgen (de helft van de groep is dat niet gelukt, de andere helft in meer danwel mindere maten) maar de natuur geeft geen garanties en ik heb hem dan toch als een soort geestverschijningen (want je hoort hem niet) over zien vliegen (en toen lande die voor mij net uit het zicht). Gelukkig heeft Bastiaan zijn foto gedeeld in de groeps app, dan hebben we hem toch nog een beetje. De dwerguilen waren mij iets beter gezint, hoewel ze in eertste instantie op grote afstand te zien waren is het ons toch nog gelukt om ze van wat dichterbij vast te kunnen leggen. Voor de rotskruiper hebben we 2 halve dagen bij een rotswand gebivakkerd, maar die is zeker gelukt, en ik heb er zelfs een heel mooi plaatje van kunnen schieten. Dit was wel ongeveer het moment dat het echtpaar uit de groep er de brui aan gaf. Ze besloten dat de reis niet was wat ze er van verwacht hadden (ze kwamen speciaal voor de steenbokken)  en besloten de groep achter te laten en op eigen gelegenheid verder te trekken. Ze waren ook al met eigen vervoer gekomen dus blijkbaar hadden ze hier al rekening mee gehouden (?) Dat was heel jammer.  Voor de steenbokken was een ritje naar Italië nodig en helaas konden 2 van de groep wegens lichamelijke omstandigheden niet mee op zoek naar de bokkies. Toen we na een halve klim heel in de verte het silhouet van een steenbok zagen was ik even bang dat dat het zou zijn maar vanaf een ander pad zagen we een moeder met jong op de rots, de twee mannen gingen met de gids nog iets hoger en troffen daar nog wat steenbok geiten, ik en de reisleider gingen terug, misschien dat de reisleider daar een beetje van baalde maar dat duurde niet lang want moeder en kind hadden besloten naar beneden te komen en het kind heeft prachtig voor ons geposeerd. Waar ik die dag wel van baalde is dat onze Sloveense gids/chauffeur besloten had om Bled toch maar een dag eerder te doen. Mijn drone lag in het hotel en dit was nu net een locatie waar ik een keertje als niet braaf pilootje had willen vliegen (mag eigenlijk niet maar ...) Wat ik dus al zei, het landschapsfotografie deel viel me tegen, Bled is gewoon en toeristisch trekpleister, net als de 2 kerkjes waar we onderweg voor gestopt zijn om wat foto's te maken, Lac Jasna en de kloof met gletsjerwater (Great Soča Gorge ) was in goede locatie geweest voor lange sluitertijden ware het niet dat er smorgens gezegd was 'nee statief hebben we niet nodig' Dju toch! Een waterval op een holletje (zeker nadat een boze buurman ons daar weg kwam jagen) en verder een bekende bergpas voor wat alpen uitzichten, dat was het wel zo'n beetje. Dat had ik wel met een autorit en een B&B afgekund ...  Was de reis wat we ervan verwacht hadden? Nee, er was wel een en ander te verbeteren. Hebben we een rot vakantie gehad? Ook nee! Het was een leuke groep, Slovenië is prachtig, zeker in de herfst en we hebben uilen, rotskruiper, vuursalamander en steenbok. 

Na de reis kregen we nog een evaluatie formulier waar ik dit ook allemaal op vermeld heb en naar aanleiding van dat formulier kreeg ik enige tijd later een telefoontje met verontschuldiging dat de reis niet perfect was verlopen, er werd nu grondig gekeken om dit te verbeteren en een stukje restitutie wat ik mooi kon bijleggen bij die lens die ook op deze vakantie bleek dat ik hoognodig moest gaan kopen. Nature Talks is gewoon in mijn lijstje reisaanbieders blijven staan (ook al voor dat telefoontje) mede doordat de medereizigers die al meer met hun op pad zijn geweest alleen maar goede ervaringen hadden tot aan deze reis dan. Ik weet ook niet hoe erg deze reis hun mee of tegengevallen is maar de schotlandreis is volgens hun top en die hou ik zeker in het oog.

 

 

Workshops Fotounie

Hoog tijd om weer eens iets te posten, door omstandigheden geen tijd en zin gehad om  hele verhalen neer te pennen dus de achterstand is flink opgelopen. Ik zal de inhaalslag maar beter over verschillende posts verdelen anders wordt het een wel heel lang verhaal. Ik zal beginnen met de leuke workshops en portfolio shoots die ik met Fotounie in Tilburg heb gedaan.  Zoals jullie wellicht al weten heb ik al enkele jaren een membership bij Fotounie. Na een paar keer een losse workshop te hebben geboekt en verschillende workshops te hebben gemarkeerd als 'die is ook leuk' leek me dit de beste optie. Met een membership krijg je o.a. aantal workshops per jaar gratis, er wordt een memberdag georganiseerd waarbij volop gefotografeerd kan worden, er zijn af en toe weggeefacties en een maandelijks clubavond (wel extra kosten van een whopping €10,- per avond) die eigenlijk vanalles kan zijn, lezing, try-out voor shoots, gewoon wat rommelen in de studio ... 

Goed de workshops: Wat al een tijdje op mijn lijstje stond was de Masterclass High key in de stijl van Sara Moon waarbij het dus in tegenstelling tot 'gewone' high key foto's de bedoeling is om een deel van de foto over te laten lopen in het wit van de achtergrond. https://sara-moon.com/ 

We hadden verschillende modellen gekleed in wit en beige en attributen om een zacht dromerig beeld te kunnen creëren in de witte studio. Ik heb een hele boel foto's die nog in mijn boekje staan om nog te bewerken maar ik heb nog maar een klein deel daadwerkelijk iets mee gedaan. De beelden lenen zich ook extreem goed om nog wat extra creatief mee aan de slag te gaan waardoor ik al snel afdwaal om mooie achtergronden en structuren ze zoeken om dan op het eind van de dag te concluderen dat ik maar 1 foto 'klaar' heb. Denk dat ik nog lang plezier ga hebben van deze shoot.

Paal en hoepel stond op mijn shortlist maar toen de melkbadshoot in de agenda verscheen heb ik die bovenaan de lijst gezet in plaats van Paal en hoepel. Maar toen kwam de weggeef actie, meteen ingeschreven voor 1 van de 2 beschikbare plekken en wonder boven wonder wat ik een van de gelukkigen. 2 prachtige lenige en sterke dames, Valentina Majestina en Lisa Vanm gaven een show voor ons weg en wisten zelfs op momenten bepaalde posen aan te houden zodat wij foto's konden maken. Alsof paaldansen an zich al niet zwaar genoeg is. Respect! En Ki zou Ki niet zijn als hij niet ook nog een vleugje wappershoot kon toevoegen

Workshop Klassiek Stilleven is een andere die ik heel graag eens zou willen doen en nu paste het in mijn schema. Ki Tan (fotograaf) en Cornelis le Mair (gerenommeerd kunstschilder)((https://www.cornelislemair.com/)) begeleiden deze workshop. De heer le Mair legde eerst een en ander uit over zijn werkwijze als kunstschilder en de compositieregels die hierbij aangehouden worden en daarna konden we dit in de studio in praktijk brengen. Verschillende opstellingen maken met aanwijzingen van Cees (Cornelis), belichting goed zetten met behulp van Ki en fotograferen van de verschillende opstellingen. In de nabewerking vind ik het zelf dan weer leuk om er toch weer een schilderachtig effect aan te geven. Dat het allemaal helemaal niet stijf klassiek hoeft te zijn werd nog even benadrukt door een oosterse opstelling met rook door koudijs (Ki's inbreng natuurlijk) Deze workshop is het alleen al waard voor de uitleg en verhalen van Cees.

Schnitzeljacht had ik apart geboekt buiten het membership om, met de melkbadshoot waren mijn 'gratis' workshops voor dit jaar op. Bij de schnitzeljacht kunnen fotografen proeven van al wat Fotounie te bieden heeft op workshop en portfolioshoot gebied. Zoals altijd begint het netjes volgens het schema, verdeeld in groepen met verschillende opstellingen, maar ook als altijd veranderd het al snel in een gezellige bende waar iedereen zijn/haar inbreng kan  en mag hebben. En natuurlijk lunch met een broodje schnitzel. Overigens zijn bijna alle workshops incl. lunch en/of avondeten en koffie/thee/fris. De locatie, opstellingen en onderwerpen voor de schnitzeljacht zijn elk jaar anders zo was er dit jaar een strobisme met rook en mist opstelling, mini klei shoot, stilleven, boudoir en meer, perfect om te polsen of een van deze je trekt om een volledige workshoop voor te boeken.  

De melkbadshoot was de laatste voor dit jaar membership. Aangezien deze workshop niet elk jaar wordt gegeven wilde ik hem dit jaar echt niet missen dus ik had me al op tijd ingeschreven. Voor deze workshop is in de grijze studio een zwembadje opgezet met een melk/warm water mengsel. De grijze studio grenst aan de vide zodat we van bovenaf kunnen fotograferen zonder acrobatiek met ladders en dergelijke.  We proberen bij het fotograferen de blauwe rand van het zwembad al zo veel mogelijk buiten beeld te houden maar in nabewerking moet toch nog wat gepoetst worden.  Ter afsluiting van de shoot wordt in de witte studio de badkuip ook nog even volgegoten voor nog wat 'badkamer shots' . Ik heb even een stukje gefilmd met m'n telefoon om te kunnen laten zien hoe een en ander in z'n werk gaat.

 

Aangezien ik nog altijd niet alle workshops van mijn shortlist heb kunnen doen: 2026 wederom een membershop genomen. Belangrijkste workshop dit jaar: Honing en Vla. Deze staat al een hele tijd op mijn lijst en ik heb begrepen dat dit misschien wel de laatste keer is dat deze gegeven wordt. Maar dat is pas 20 juni. Eerst nog de portfolio Indo shoot. Wederom mooie modellen, dit keer in traditionele kledij en in verschillende settings. In de witte studio is een koloniaal tafereeltje opgebouwd, in de grijze studio wordt een markt tafereeltje uitgebeeld en tenslotte in de fine art studio dans en de portretten. Persoonlijk vind ik dat het leukste deel van de shoot. 

Na Honing en vla kan ik nog een workshop met het membership doen maar ik moet nog even belijken welke, er zijn dit jaar nog reptielen, er is nog een klei shoot, bloem stilleven, bodypaint, de low key masterclass zwart op zwart ... 2027 maar weer een membership nemen want die shortlist wil maar niet shorter worden.

 

Best of 2025

 

De Vogelkijkhut

Na een aantal keren vogels te zijn gaan bespieden in een van de openbare kijkhutten in naburige natuurgebieden heb ik nu maar eens een hut geboekt bij Natuurbeleefsels. De openbare hutten zijn op zich prima, maar ze liggen langs 'drukke' wandelwegen zijn meestal volledig open en hebben hardhouten bankjes en kijkgaten waar je net niet fatsoenlijk je statief voor kan zetten. Privé hutten daarentegen zijn rustig gelegen en voorzien van enige luxe (de een wat meer dan de ander, maar allemaal meer dan de openbare) Hoe het allemaal precies werkt moest ik nog ondervinden maar ik kreeg van beheerder Wil netjes uitleg in het hoe en wat. Ik had een hut uitgezocht die een beetje in de buurt ligt zodat ik niet eerst een hele toer met de auto moet doen om er dan achter te komen dat het toch niks voor mij is. Dus een beetje op tijd vertrokken, ook weer niet te vroeg want ik moet een stukje door het bos op onbekend terrein. De auto staat geparkeerd langs het bospad, precies zoals in de omschrijving geadviseerd is. De Hut staat in het bos bij een bungalow dus ik moet een stukje door hun tuin en dan een bospad volgen om er te komen. De hut heeft plek voor 2 personen en niet te veel bagage als je met 2 bent. Er staan luxe bureaustoelen en schommelkopstatieven in, er is elektriciteit en verwarming maar die hoeft vandaag niet aan. Er zijn 2 luikjes waar je je lens door kunt steken en een groot raam van spiegelglas met zicht op de waterbak. Er is vogelvoer aanwezig en een invullijst voor wat je die dag voorbij ziet komen. 

Ik kom met flinke bepakking want ik wil meteen van de situatie gebruik maken om mijn 100-400 te testen met de teleconverters en ook de 150-600 op mijn R6II proberen. Maar goed dat ik alleen ben gegaan, nu kan ik een plek vol leggen met m'n rommel. 

Luikjes open, camera met 100-400 en 1.4x op statief en wat voer strooien en verstoppen en wachten maar. 

Binnen de kortste keren de eerste gevleugelde bezoekers, meesjes en de gaai, dat begint alvast goed. Vanaf dan is het een komen en gaan van verschillende soorten. De 100-400 met 1.4x blijkt prima samen te werken met de autofocus van de camera, beter zelfs dan de 150-600 die op deze camera zelfs wat traag is. De 2x teleconverter ook nog even geprobeerd maar ik zie op het schermpje al dat de kwaliteit hier wel onder lijdt dus die gaat alweer snel terug in de tas.

Het merendeel van de foto's maak ik dus met de 100-400 en de 1.4x. Als lunch heb ik kaascrackers met warme thee uit de thermos. Een keur aan vogels laat zich zien, komt eten, drinken of een bad nemen, de meesten kan ik ook vastleggen, alleen de gele kwikstaart komt natuurlijk alleen maar even op het moment dat ik niet klaar zit. Een kleine bruine rat komt ook even van het vogelvoer snoepen, geef m eens ongelijk. 

Volgens de lijst zou hier ook geregeld de appelvink en de eekhoorn langs moeten komen maar die laten zich vandaag niet zien, wel onder andere de zwartkop, roodborst en de boomklever. Voor ik er goed en wel erg in heb is het vier uur voorbij, mooie tijd om de spullen weer in te pakken en naar huis te gaan. Dit is zeker voor herhaling vatbaar, er zijn nog 2 andere hutten van https://www.natuurbeleefsels-vogelhutten.nl/  die ik ook eens wil gaan bekijken en nu ik weet hoe het hutten gebeuren ongeveer werkt durf ik ook wel een hut wat verder weg te gaan boeken, heb de smaak te pakken. En na dit dagje weet ik ook zeker dat ik in Slovenie niet ga zeulen met die hele zware lens, wat kleiner en een teleconverter werkt prima

 

Zonnebloemen

Om bepaalde bloemen en planten fotografisch vast te kunnen leggen moet je weten waar en wanneer je dit het beste kan doen. Bij mij is de theorie hiervoor wel aanwezig maar in de praktijk gaat het vaak mis. Voor de bos hyacintjes heb ik al eens een jaar op voorhand m'n agenda moeten blocken en een keer op pad gaan voor wat spannendere heidegebieden dan die bij mij in de buurt wil er ook maar niet van komen. Vorig jaar had ik op mijn route verschillende mooie zonnebloemenvelden maar even wat tijd uitrekken om er foto's te gaan maken ho maar. Doe ik volgend jaar wel een keer .. welnu, het is dat volgend jaar en rara, de velden van vorig jaar zijn dit jaar niet veel soeps, dat krijg je er van als je het uitstelt. Er is nog een veld overgebleven wat er wel mooi bij staat en dat is dus opeen half uur rijden ipv de 5 minuten naar dat andere veld. Eigen schuld zullen we maar zeggen. 

En ook dit jaar weer eerst een paar keer denken, ja hier staan ze wel mooi, ik moet dat echt eens gaan doen om vervolgens het weerbericht te zien veranderen van zomers naar herfst. Afgelopen zaterdag zou nog kans zijn op een streepje zon dus het is nu of weer niet dit jaar.

Even op photoephemeris gekeken hoe de zon staat, smorgens beste tijd dan kan ik met de rug naar de kruising foto's maken, scheelt weer borden en verkeerslichten buiten beeld proberen houden. Mooi bedacht dat ik in het staatje ernaast zou kunnen parkeren blijkt dat alleen voor bestemmingsverkeer te zijn, dan kan ik daar beter niet parkeren, ander straatje, idem. Toch maar ingereden in de hoop dan in een zijstraat daarvan te kunnen parkeren. Op het eind van dit straatje weer normale wegen en de parking van de rijschool, prima lijkt me. Nu kon ik te voet terug langs datzelfde straatje of door de fietstunnel naar de kruising. Eerste optie genomen. Bij de kruising overgestoken en het veld ingeschoten. Te zien aan de sporen was ik niet de eerste. de zon stond precies goed alleen waren er al grote wolken ontstaan dus af en toe even wachten op een vers streepje zon. Zonnebloemen, andere plantjes die ertussen groeien, bijtjes hommeltjes, helaas wilden de vlinders niet voor me poseren. 

Terug door de fietstunnel gelopen en nog wat foto's gemaakt van de graffiti art met passerende fietsers ter aankleding. Expres een wat langere sluitertijd zodat de fietsers lekker wazig en onherkenbaar zijn. 

 

Daarna naar huis om dat andere klusje te klaren, de 9 emmertjes most op de diepvries door m'n nieuwe wijnpers jagen  zodat ik weer een beetje normaal in de diepvries kan. Een beetje normaal want er staan nu 3 verse emmertjes te gisten, maar 3 emmertjes zijn wat makkelijker even aan de kant te zetten. Volgend weekend die nog op de gistingsfles zetten en dan hoef ik er een maand of wat niet meer naar om te kijken

De regenachtige zondag is een prima dag om eens wat zonnebloemfoto's te bewerken

 

Help ik kocht een drone

Lekker dramatische titel gekozen, eigenlijk is het helemaal niet zo dramatisch tenminste als je je van tevoren goed ingelezen hebt. En goed ingelezen heb ik me, zo goed zelfs dat ik het hele drone gebeuren eerst nog even een jaar of 2 op de plank heb gegooid. Ik was zelfs al begonnen aan de digitale cursus voor het certificaat A1-A3. In de tussentijd kochten Kris en Mark van de fotoclub hun drone en ik dacht laat me eens kijken hoe het hen afgaat. Best goed bleek wel. Kris had met ons fotoclub weekend opaalkust wat leuke foto's van boven gemaakt en toen begon het toch weer te kriebelen. Ik had in een poging een goedkoop prul gekocht om te kijken of ik het wel leuk zou vinden, geen succes. Ik vond het zeker wel leuk maar met dat prul was werkelijk niks aan te vangen, app die niet lekker werkt dus controller zonder beeld, continu moeten bijsturen om het ding op z'n plek te houden en de 'camera' mag je helemaal niet zo noemen, m'n telefoon maakt plaatjes 1000x beter. Na een testvluchtje verdween dit ding achter in de kast. 

In de tussentijd kwam ik op het idee om een andere camera te kopen dus het drone plan verdween weer even in de kast, tot ik kortgeleden op een YouTube video stuitte over de DJI Flip. Geen idee waarom YouTube hiermee afkwam want ik had tot dan toe nul,niks filmpjes over drones gezocht. Maar goed, de Flip dus, aangeprezen als een absolute beginners drone met een prima camera (exact dezelfde als z'n grote en vooral duurdere broer de Mini 4 Pro, die overigens niet groter is qua dimensies) diverse handige automatische functies, geen controller voor nodig, maar ook volledige handmatige functies met smartphone of controller. Na het fiasco met de vorige drone app besloot ik voor een pakket met controller met beeldscherm te kiezen, en natuurlijk werkt dan de bijbehorende app helemaal goed. 

De Flip is 249gr dus valt buiten de verplichting om het certificaat A1-A3 te halen maar als ik er een lampje op durf te plakken dan schiet ie over de 250 en de regeltjes weten kan nooit kwaad dus toch maar weer de cursus opgestart (scheelt ook dat het in België gratis is, je moet wel een Belgisch rijks registratie nummer hebben) Dus na mezelf geregistreerd te hebben als dronepiloot (=verplicht) ook even tussendoor dat certificaat gehaald, drone beplakt met mijn registratienummer (=verplicht) alle accu's opgeladen, geheugenkaartje erin, app geïnstalleerd, software update, handleiding, tijd om eens te gaan kijken waar ik eigenlijk mag vliegen ...

https://map.droneguide.be/

Nu weet ik waar ik zeker mag vliegen, en dat is tussen de zone Kleine Brogel en de grens waarachter het natura2000 gebied weer no fly zone is, redelijk beperkt hoewel de buitenring van Kleine Brogel niet altijd actief is en zoals ik het nu begrepen heb meestal wel kan maar met extra (hoogte) beperkingen.  Oke, het weer wil nog niet meewerken, ik wacht even af tot een windstille dag en tot die tijd gaan we op YouTube Flip filmpjes kijken.

De Flip heeft propeller beschermers die niet verwijderbaar zijn, dat wordt door sommigen als nadeel gezien (gevoeliger voor wind) maar voor mij is dit juist super, helemaal als je hand take-off en landing wilt gebruiken, ik zie m'n vingers al tussen de propellers zitten. Het ontwerp doet ook wel wat wenkbrauwen fronsen, maar dat boeit me ook al niks. De Mini 4 Pro heeft wel heel wat meer beveiligingen ingebouwd waar de Flip enkel obstakels recht van voren detecteert en recht naar beneden, maar ik was gewoon van plan niks van dat nodig te hebben. Op de Mini 4 Pro kan een grotere accu geplaatst worden waarmee langer en verder gevlogen kan worden maar daarmee gaat hij wel over de 250gram heen, zonder die grotere accu zijn de verschillen in afstand en vluchtduur niet zo heel verschillend. Verder vliegen is toch al niet zo belangrijk als je bedenkt dat 'normale' dronepiloten altijd VLOS moeten vliegen oftewel, je moet de drone effectief kunnen zien.

Een paar dagen later eindelijk die windstille dag dus hopla op de fiets naar mijn beoogde stekkie, kom ik daar aan is meneer de boer de akker aan het sproeien, o ja, dat kan ook nog gebeuren. Dus op zoek naar een ander vrij weitje, gevonden maar hier wel wat bomen dichterbij dus toch enigszins zenuwachtig over hoe het zou gaan. Geen vlakke ondergrond dus hand launch, ik had eigenlijk toch om te beginnen een 'gewone' start gedaan, dat kon op die andere plek maar hier dus niet. Die hand launch bleek eenvoudiger dan gedacht. Denkend aan hoe dat prul opsteeg en niet bleef hooveren op een plek is de Flip een wereld van verschil, je stijgt op en als je vervolgens van de controller afblijft dan blijft ie netjes op z'n plek hangen. Oké camera aan en go! M'n eerste vliegbewegingen vastgelegd, her en der wat schokkerig, wat foto's gemaakt. Terug laten landen op m'n hand, en nog een keer, en nog een keer. Even bij het bruggetje van het Hageven wat foto's maken, o dju, da's helemaal niet toegestaan, vlug terug door het klaphek en naar huis om te zien wat ik nu gevangen heb. Thuis de beste stukjes in een filmpje geplakt, valt me geheel niet tegen.

Een weekje later nog eens op pad met de drone om nog wat dingen te proberen, iets meer wind dit keer maar acceptabel. Dit keer kon ik wel tussen de akkers terecht waar ik vorige keer wilde vliegen, hier dus eerst even een rondje gedaan, prachtig hoe de schaduw van de bomenrij valt, maar eigenlijk is hier verder niet veel spannends te zien. Onderweg naar een volgend stekkie laat ik de drone achter m'n fiets meevliegen (follow mode) ook leuk! Nu had ik een wei met een groepje bomen geselecteerd om eens nader te bekijken. Midden in deze wei voldoende ruimte rondom om wat dingen te proberen. Te beginnen met eens flink op hoogte te gaan kijken. DJI geeft een melding bij het bereiken van 90 meter hoogte dat dit voor veel gebieden de maximale hoogte is, volgens mijn gegevens 120 meter maar we schikken op een goeie 100 meter waarbij voor mij de VLOS (visual line of sight) al overschreden is, je ziet de drone omhoog gaan en binnen de kortste keren is het een stipje en foetsie. Op het scherm van de controller zie ik de omgeving van bovenaf steeds meer wegkrijgen van een google kaart, te hoog is dus ook niet echt de moeite. Wat lager, wat meer richting Hageven wat draaien wat foto's en sh*t waar is ie nu? Dan maar de RTH (return to home) functie inschakelen, en even later komt de bromvlieg aanvliegen. Dat is wel een dingetje, stiekem vliegen gaat niet makkelijk lukken gezien het geluid. Nog een rondje, melding accu leeg ik ga over xx seconden landen ... oef da's wel kort tijd tussen melding en landen, toch maar beter in de gaten houden volgende keer. De fly-more kit waarin ik de Flip gekocht heb bevat 3 accu's dus even wisselen en we kunnen weer door. Wat ik ook nog wilde proberen was wat lager over een veld vliegen, ik had een mooi graanveld gevonden alleen wel met bomen rondom dus niet geheel op m'n gemak. Dat laagvliegen moet ik echt nog wat vaker oefenen, ziet er op zich wel leuk uit maar het is nog niet zoals in de film. 

Sinds die vlucht is het telkens als ik tijd heb winderig en als ik geen tijd heb perfect windstil, zal je altijd zien natuurlijk, maar er komt vast binnenkort een nieuwe optie met perfecte condities. Ik heb de smaak te pakken in ieder geval, nu eens goed duiken in de instellingen voor foto en video zodat ik volgende keer nog mooiere beelden kan schieten.