Beste Wensen voor 2024

Beste wensen voor 2023

Ook dit jaar heb ik weer een jaaroverzicht op een kubus geknutseld, gewoon omdat het zo leuk is om te doen. Iedereen een fijne jaarwisseling en een heel goed 2023 gewenst

 

Heideplaatjes

Een paar weken geleden bedacht ik me op weg naar huis van mijn werk dat het misschien wel eens leuk was om de heide van de Malpie vast te leggen. Ik had al verschillende Posbank plaatjes langs zien komen op internet maar dat is me te ver uit de buurt. De Malpie is niet zo ver van mij vandaan en ik kom er langs als ik van mijn werk af kom. Als er dan ook nog een mooi bloeiend polletje heide in de berm staat dan brengt je dat al snel op een idee. Dus thuis even eten en dan terug de auto in en op naar de (niet zo heel erg) grote stille heide. Op het kleine parkeerplaatsje staan 2 auto’s waarvan 1 op het punt staat te vertrekken, lekker rustig op de hei dus. Eerst moet je een stukje door het bos om vervolgens op een open vlakte uit te komen. Hier staat de heide weelderig te bloeien.

Niet heel stil trouwens met al die bijen en hommels die er rond zoemen. Aangezien ik niet zo heel vaak op de Malpie kom ga ik eerst maar een stuk lopen om te kijken waar ik de mooiste plaatjes zou kunnen knippen. De zon is al flink aan het zakken, het gouden uurtje, mooi warm licht, maar ik moet niet te lang treuzelen anders is het mooie voorbij, als de zon achter de bomen zakt is het gedaan. Er is nog een andere fotograaf aan het werk, fiets geparkeerd en op z’n knieën bij de heide.  Ik loop nog wat verder door, er komt nog een groepje joggers voorbij, ik hoor ze commentaar hebben over die rare fotografen; nee gullie!, een beetje rondjes rennen naar nergens zonder dat er een beer achter je aan zit!  Ik heb m’n plaatje gespot maar loop toch nog iets verder door, voorbij het (droog staande) ven, dan terug naar het beoogde stekkie. Als ik later terug loop is de andere fotograaf al verdwenen.

Ik knip nog wat plaatjes van het pad tussen de heide en van een bloempje wat verdwaald tussen het gras staat. Dan zakt de zon achter de bomen, en inderdaad, het mooie is er meteen vanaf. In het halfduister loop ik terug naar mijn auto die inmiddels eenzaam en alleen op de parking staat.

De Malpie plaatjes vind ik al aardig geslaagd, maar het zou nog mooier zijn met wat grondmist. Dus ik besluit op een vrijdagavond dat ik die zaterdag vroeg op ga staan om eens te kijken of ik zulke plaatjes kan schieten op de Grote heide (dat kan ik op de fiets af). Wekker op half 6 en op tijd m’n nestje in. Wordt ik om 5 uur wakker en denk: wat ga ik toch doen, veel te vroeg. Ik zet m’n wekker af en slaap verder. Maar om half 6 gaat mijn wekker gewoon af omdat ik ipv de wekker voor deze zaterdag de doordeweekse melding had uitgezet. Ach, nu ben ik toch wakker, dan ga ook maar gewoon. De grondmist was er in ieder geval, en de mooie kleuren van de zonsopkomst ook.

Na al wat weideplaatjes gemaakt te hebben twijfel ik even of ik m’n fiets aan het hek vastzet en te voet verder ga, maar ik besluit per fiets verder te gaan. Het eerste stuk gaat lekker, maar dan komt het los zand gedeelte en dan wordt het toch zwaar op een stadsfiets. Net als op de Malpie ga ik eerst een stuk voorbij de plek die ik me bedacht had om daarna terug te keren en foto’s te maken.

De mist is inmiddels wat aan het optrekken en is niet langer zo’n mooie deken maar meer een diffuus filter geworden. Hoog tijd om nog wat details vast te leggen. Door de dauw op de heide krijg je een heel mooi bokeh effect. Na een tijdje op m’n knieën tussen de heide rondgekropen te hebben (wel opgelet dat ik niks geplet heb hoor) spring ik weer op mijn fiets en worstel me door het losse zand naar de verharde weg en op weg naar de koffie.

Withings Smartwatch it is

Kruidvat had een anderhalf jaar geleden een fitness tracker in de aanbieding voor een prikkie en die heb ik me toen eentje aangeschaft om te proberen of het iets is. Met Stappenteller, Hartslagmeter en Slaapmonitor was het best een uitgebreide ook nog, alleen de bijbehorende app liet af en toe te wensen over hoewel er wel telkens aan verbeterd werd. Helaas begon een tijdje terug het bandje in te scheuren en aangezien deze niet vervangbaar is moest ik, inmiddels verslaafd aan het ding, op zoek naar iets anders. Mede dankzij de opmerking van de zoon van een vriendin dat 2 horloges dragen maar stom is, ging ik dus op zoek naar een smartwatch met minstens de toeters en bellen die mijn tracker ook heeft en daarbij een  normale wijzerplaat.
Dat om te beginnen bleek al lastiger dan het lijkt. Jemig, wat zijn er veel lelijkerds in de handel zeg! Wanneer is de jaren '80 recht en hoekige digitale klok weer in de mode gekomen?

Had ik eindelijk een mooi exemplaar gevonden, moest ik eerst een hele tijd wachten tot het vanuit China gearriveerd was. Mooi klokje dus snel de app installeren en klaar dacht ik, maar helaas. M'n telefoon herkende het klokje, het klokje werkte ook alleen om de connectie compleet te maken moest nog 1 handeling gedaan worden en deze kreeg ik met geen mogelijkheid voor elkaar. Op het forum van de producent nagevraagd, fabrieksreset gedaan, app opnieuw geïnstalleerd maar ik kreeg het niet voor elkaar. Bij de webwinkel aangegeven dat er een defect is en kreeg bericht dat ik mijn geld terug zou krijgen omdat het apparaatje inmiddels niet meer in het assortiment zit (!) en het horloge hoefde ik niet terug te sturen. Heel netjes, maar nu had ik nog niks en inmiddels hing m'n tracker met pleister en duct tape aan elkaar geplakt. Dan maar even wat dichter bij huis zoeken. Volgende poging bleek een totale miskoop.

Lijkt heel wat, maar niet voor mij

Behalve dat de watch een stuk groter uitpakte dan leek op de foto klopte er niks van de metingen (in vergelijk met m'n tracker) waren het touchscreen en ik geen vrienden en viel telkens met verbinding met de telefoon weg. Bovendien moest ik als ik het apparaat ontkoppelde in de app daarna de hele app eerst opnieuw installeren omdat de watch niet meer gevonden werd EN was de accu binnen de dag toe aan herladen. Oftewel; deze stuur ik terug. Nu toch maar even een prijsklasse hoger gaan kijken, moest wel als ik een beetje een stijlvol klokje wilde en niet zo'n vierkant blok.

Laatste poging, als dit ook niks is dan ga ik toch weer voor een aparte tracker en gewoon horloge aan de andere pols.

Withings Steel HR 36

Nu gekozen voor een Nokia/Withings watch en gelukkig is deze wel goed. Tenminste, met een kleine kanttekening. De stappenteller is namelijk minder nauwkeurig en telt bij normaal dagelijks gebruik de helft van de stappen die mijn tracker telde. Ik kwam het ook bij een andere review tegen en blijkbaar telt hij bij hardlopen wel correct. Maar goed, daar heb ik wel een oplossing voor: het dagelijkse doel naar 5.000 stappen ipv 10.000, dan klopt het weer. Verder heeft deze een batterijduur van 3 weken ( ruim als ik niet te veel whatsapp en sms berichten ontvang) Bediening of eigenlijk schakelen tussen meldingen in het aparte venstertje is met 1 drukknop en de rest wordt aangestuurd via de telefoon. De app is duidelijk en installeren en verbinden ging soepel.

De voortgang van je ingestelde stappen doel wordt weergegeven met een aparte wijzer (van 0 tot 100%) De slaapmonitor kun je aflezen in de app en in tegenstelling tot mijn tracker herkent de watch zelf wanneer je slaapt. Misschien dat dat voor andere mensen (de rusteloze slapers) niet altijd helemaal goed werkt, voor mij werkt het prima. Hij is waterdicht en geschikt om mee te zwemmen. Er zijn nog allerlei workout customizations in te stellen waar ik nog even in moet duiken, maar tot nu toe ben ik reuze blij met deze smartwatch

Kerstwensen

Bloedmaan 27-07-2018

Ik zat er helemaal klaar voor, het moest enkel nog donker worden. Deze maansverduistering gaat de langste van de eeuw zijn dus tijd zat zou je zeggen. Het begint om half 10, maar dan is het in deze omgeving nog te licht om er iets van te zien, tussen 22:22 en 23:15 zou de bloedmaan (= de verduistering op z'n top) te zien moeten zijn dus om 10 uur ga ik maar eens kijken of ik al iets van maan zie. 

Het is bewolkt en ik begin te twijfelen of ik wel de goeie kant uit kijk. Op m'n telefoon heb ik de SkyView app geïnstalleerd dus die start ik maar eens even op om te zien waar de maan uithangt. Ik keek blijkbaar wel in de goeie richting, maar de bewolking verpest het uitzicht.

Terug naar binnen, even later nog eens kijken, nog niks, kort daarna weer, nu zie ik iets tussen de wolken door schijnen wat op een rode maan lijkt, nu toch maar de camera erbij halen. Statief opgesteld, lens op max. en weg is de maan weer. Nu ben ik vastbesloten. Ik verstel het statief zo dat ik er bij kan gaan zitten en houdt elk glimpje rood in het oog. Heel even komt de totale bloedmaan in beeld, maar nog voor ik alles heb kunnen instellen is ie weer verdwenen achter de wolken. Als ie weer tevoorschijn komt is aan de linkerzijde alweer een strook licht aan het verschijnen. Nu lukt het me wel om een plaatje te schieten, maar geen seconde tijd over want de wolken schuiven er weer voor. Het volgende moment is de rode kleur alweer verdwenen, toch blijf ik het spektakel afkijken en hoop dan misschien nog de volle maan te kunnen vastleggen, maar ook dat wordt verpest door de wolken, gelukkig toch wat aardige plaatjes kunnen knippen. Mars die ook zichtbaar had moeten zijn (vlak onder de maan) heb ik helemaal niet gespot.

Foto's best even groot bekijken, ik heb er m'n best op gedaan.

Fijne Feestdagen!!!

Unesco world heritage site Kinderdijk

In het kader van toerist in eigen land ben ik met mijn ouders een dagje naar Kinderdijk geweest. Klopt wel niet helemaal, ik mag mezelf met recht toerist noemen. Het kwam een tijdje terug toevallig ter sprake dat hele volksstammen van over heel de wereld de molens van Kinderdijk komen bekijken en wij zijn er nog nooit geweest. En zo ontstond het idee om er een gezellig dagje uit van te maken. Niet te vroeg vertrekken want misschien kunnen we nog wat avondrood meepakken was het idee dus zo tegen 13:00 u zijn we die kant uit gereden. Veel te warme dag eigenlijk, maar voor de dagen erna waren nog hogere temperaturen voorspeld. Natuurlijk wel vergeten om zonnebrand mee te nemen. 

.

.

Ik had voor toegangskaartjes gezorgd waarmee je twee van de molens en het gemaal kunt bezoeken. Voor zaterdag en zondag is een parkeerplaats bij een bedrijf beschikbaar, gratis parkeren, alleen een klein stukje lopen. Eerst maar eens beginnen met een bak koffie en daarna naar de molens. Het gemaal laten we even voor wat het is en we gaan op weg naar de eerste museummolen (Nederwaard molen no.2)

In de molen is het knap benauwd en als terug buiten een plekje op het bankje in de schaduw vrij komt blijven we daar maar even om wat af te koelen. De molens van Kinderdijk staan sinds 1997 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Het zijn totaal 19 windmolens verdeeld in een rij van acht molens aan de Nederwaard (dit zijn de ronde stenen molens), een rij van acht rietgedekte achtkanters aan de Overwaard, met daarnaast een wipmolen; de Blokweerse molen die de polder Blokweer bemaalt en in de polder Nieuw-Lekkerland twee rietgedekte achtkantige molens (met dank aan Wikipedia)

Nu ik toch aanvullende info aan het verzamelen ben heb ik meteen ook de verklaring voor de rieten wieg gevonden, dit hoort bij een van de verhalen over het tot stand komen van de naam Kinderdijk: dit verhaal gaat terug naar 1421 tijdens de grote St. Elisabethsvloed. Toen de ergste storm geluwd was ging men de dijk op om te kijken, wat er te redden viel en zag men in de verte een wiegje aan komen drijven. Men had geen hoop dat daarin nog iets levends zou zijn, maar toen het dichterbij kwam zag men toch beweging. Toen het nog dichterbij was gekomen zag men dat een kat het wiegje in evenwicht probeerde te houden door heen en weer te springen zodat er geen water in het wiegje kon komen. Toen het wiegje uiteindelijk vlak bij de dijk was, viste men het op.

Weer wat op temperatuur gekomen wandelen we verder tussen de rijen molens door tot aan de bocht. Daar blijkt dat we voor de molen Blokweer een pad eerder hadden moeten inslaan. Voorbij de bocht staan nog een aantal molens en deze staan in een perfect rijtje wat een mooi plaatje oplevert dus het ‘te ver’ lopen is niet zo erg. Terug over het bruggetje op naar de molen Blokweer, dit is de andere molen die te bezoeken is. Dit is een heel ander type molen, hier geen trapjes omhoog maar een gelijkvloers appartementje. Het is vandaag windstil dus geen van de molens draait, en de beheerder van deze molen verteld ook dat ie geprobeerd heeft hem aan de praat te krijgen maar het wilde echt niet vandaag. Er bleek nog een baby in te liggen, die rustig en droog sliep. De oorspronkelijke naam van het dorp is Elshout en er zijn meerdere verhalen over hoe het Kinderdijk is geworden, maar deze is wel het bekendste en het leukste.
 .

We hebben nog een tijdje zitten kletsen met het vrouwtje wat het winkeltje runt, zij vertelde ons dat koningin Wilhelmina de redder van Kinderdijk is geweest, als zij niet ingegrepen had waren de molens hier zoals op vele plaatsen afgebroken in het kader van de vooruitgang van de techniek. Hierna lopen we langzaam terug richting het gemaal, maar we zijn te laat om het nog te bezoeken, dus we gaan iets zoeken om te eten. Net om de hoek van het restaurant/kioskje van de site ligt Grand Cafe Buena Vista, dit lijkt meer op een goed eettentje, en dat bleek ook helemaal waar. We hebben allemaal het aspergemenu genomen, en dat was heerlijk! Na het eten hebben we besloten dat het waarschijnlijk toch geen mooi avondrood zou worden dus we gaan er niet op wachten. Nog wel even een overzichtsfoto gemaakt van de molens in het zachte licht en toen terug huiswaarts. Ik kom nog wel eens terug als de kans op mooi avondrood wat groter is.

.

Eerste mooie lentedag op het Hageven

Op de eerste echte mooie lentedag heb ik besloten om maar weer eens een kijkje te gaan nemen bij het Hageven en langs de Dommel

 
Normale tijd voor door de weeks op, ofwel idioot vroeg voor een zaterdag en tegen 7:00 u cameratas om en op het fietsje naar Bij bezoekerscentrum de Wulp. Daar fiets geparkeerd en er stond waarachtig al 1 hele auto. Er hangt nog een beetje nevel, maar de zon is al op dus het zal niet lang meer koud zijn. Op het eerste deel van mijn route staan rietpalmen die schitteren van de dauw in het vroege zonlicht. Ik probeer het vast te leggen maar dat blijkt toch lastiger dan gedacht, het statief moet precies goed staan om de schittering te kunnen vastleggen en de minste beweging schudt de dauw van de pluim. Na een aantal pogingen geef ik het op en ga verder richting de gemeente vijver. Bij de vogel kijkhut probeer ik (zoals altijd) voorzichtig ongezien naar binnen te glippen, maar het eendenspul heeft me al snel gezien en gaat er van tussen (ook zoals altijd). Ik ga maar gewoon verder want ik heb geen zin om te gaan zitten wachten tot de vogels de kust veilig wanen en weer dichter bij de hut komen.

Langs de Dommel is nog niet veel te beleven, wat bomen met katjes en het fluiten van de vogels, maar dat was het dan wel. Wel wat mooie plaatjes kunnen maken van de zonnestralen door het struikgewas heen.

Het uitkijkje waar vorige keer de trapjes bij weggehaald waren is nu geheel vernieuwd en van daaraf zie ik wel waar het zwanenkoppeltje uithangt, te ver weg voor een leuke foto.

Bij het wildhek staat op een bord de winnende foto van de fotowedstrijd van Natuurpunt (stel scherp op het Hageven), de fotograaf is de voorzitter van de fotoclub waar ik lid van ben. Van de runderen geen spoor vandaag.

Het vlonder pad aan de andere kant van de brug over de Dommel is helemaal vrij gemaakt,

dat is ook wel eens anders geweest en als het riet opnieuw uitschiet is het binnen de kortste keren weer een oerwoud. Ik loop tot aan de grenspaal en draai dan terug om vervolgens af te zwaaien op zoek naar mosjes en ander klein spul.

De mossen hebben het in ieder geval wel al helemaal lente, ze staan volop in bloei. Ik heb verschillende soorten gevonden en geprobeerd vast te leggen, met wisselend resultaat. 

Ruig haarmos is de lastigste, de zaadhulsjes zijn heel fijn en staan kort op elkaar waardoor het lastig is scherp te stellen op meer dan 1 steeltje. Bekermos en de Heidelucifer zijn ietsjes makkelijker maar het komt er in het kort op neer dat ik gewoon weer een hele tijd op m’n knieën op de hei rondgekropen heb, gelukkig zijn de andere wandelaars niet vroeg vandaag.

Op de terugweg kom ik er achter dat er bij de Dommel  ook nog een klein Maria kapelletje staat, nu ze dat gedeelte gemaaid hebben is het ineens tevoorschijn gekomen.

Bezoekerscentrum de Wulp is geopend als ik tegen 10 uur daar aankom, dat is anders nooit maar vandaag is er plantenverkoop van het Natuurhulpcentrum (= dieren opvang en rehabilitatie). Ik maak van de gelegenheid gebruik om een kopje koffie te drinken op de boomstam aan de parking zijde (Het terras ligt nog in de schaduw). Op de boomstam zit een hagedisje te zonnen, maar die vind het prima dat ik er naast kom zitten. Na de koffie ga ik eens horen wat die plantenverkoop van dat natuurhulpcentrum nu precies inhoudt. Je had dus wel vantevoren moeten bestellen en vandaag kon het dan onder andere hier bij de Wulp afgehaald worden. Het Natuurhulpcentrum ligt in Opglabbeek en vangt wilde dieren op, verzorgt ze en zet ze indien mogelijk weer uit, goed doel dus

http://www.natuurhulpcentrum.be/

Daarna terug op m’n fietsje om thuis nog wat in de tuin te klussen, want dat komt met lente ook weer.

Dagje Keukenhof met de Smitsjes

Ik vond het weer eens hoog tijd om een leuk uitje te gaan doen met mijn vriendin Suzanne en Keukenhof leek mij wel zo’n leuk uitje. Dit is zo weer een van die dingen waar de halve wereld voor naar Nederland komt en die ik nog nooit gezien heb. Suzanne bleek er wel al ooit te zijn geweest maar ze zag het idee wel zitten, sterker nog, de kinderen wilden ook wel mee dus werd het vriendinnen uitje omgedoopt tot een familie uitje en ikikke.

Verzamelen in Best, daar was het broodjes smeren nog in volle gang. Rugzakjes ingeladen en de auto in voor de rit naar Lisse. De mannen voorin, de dames achterin en gaan. Ik weet niet eens meer hoe lang we er over gereden hebben, we zaten gewoon lekker te kletsen daar achterin. Bordjes Keukenhof parking volgen, eerste parking stond een mannetje te zwaaien dat we door moesten naar de volgende, en toen nog eens. Uiteindelijk stonden we op de parking bij de extra ingang en zelfs nog heel dicht bij die ingang ook, helemaal niet verkeerd dus. Eenmaal in het park zijn we eerst maar naar de centrale kas (Paviljoen Willem-Alexander) gelopen, leek ons wel een mooi beginpunt.

Hier in de kas staat allerlei soorten tulpen uitgestald. Ik wist dat er veel soorten tulpen zijn maar als je er dan zo een deel van bij elkaar ziet staan realiseer je je toch wel dat het er echt heel veel zijn.

Via de kinderboerderij zijn we richting de molen gelopen en daar voorbij zijn we neergestreken voor koffie (en 2 warme choco). Eigenlijk is het park nog niet op z’n mooist, misschien net een week of twee te vroeg. De hyacinten staan wel volop in bloei en die heerlijke geur ben je natuurlijk wel weer kwijt als deze uitgebloeid zijn. Het park is zo ingericht dat er altijd wel wat bloeit en hoewel de tulpen buiten nog lang niet allemaal zo ver zijn bloeit er wel van allerlei ander spul (Narcis, blauw druifje, hyacint)

In een van de andere paviljoens is een hele expo van- en met Orchideeën. 'gewoon' opgesteld maar ook verwerkt in kleding op mannequins. Alleen de Delfts blauw opstelling waar ik vantevoren iets over gehoord had vind ik wat tegenvallen, het idee is leuk maar ik had er meer van verwacht. 
Op een bankje tussen de bomen hebben we de lunchpakketjes verorberd, en na nog een kijkje bij mijn meest 'favoriete' Nederlandsche instrument, het draaiorgel zijn we langzaamaan terug gelopen richting 'onze'ingang. De kinderen waren het intussen ook wel een beetje zat aan het worden. Wel nog even het andere deel van Paviljoen Willem-Alexander doorlopen, nu hebben we echt alle tulpen gezien! Bij de parkeerplaats in het souvenir winkeltje nog even wat inkopen gedaan: een sneeuwbol voor meneertje, een bosje tulpen voor in de letterbak van mevrouw en zelf heb ik nog wat rugzak patches gekocht, ik heb namelijk nog niet alle landen die ik bezocht heb dus ik moet een inhaalslagje maken, voor Europa heb ik het nu in ieder geval met één patch voor elkaar, er hing er een met alle vlaggetjes van heel Europa, alleen moet ik nu nog wel op vakantie naar Finland, Griekenland en enkele landen aan de oost kant.

E-reader; Ik ben om!

Afgelopen weekend kwam het weer eens ter sprake:

Wel of geen E-reader

Ik heb er zelf ook lang over getwijfeld, dacht altijd dat ik een echt boek vast moest hebben.

Een aantal jaren geleden heb ik een tablet aangeschaft met E-reader in mijn achterhoofd.

Ik was op dat moment nog helemaal van de papieren versies en helemaal niet overtuigd dat ik het digitale lezen zou omarmen. 

Vandaar dus een tablet, met het idee dat als het E-readen me niet zou bevallen ik in ieder geval nog wat meer met het apparaat zou kunnen en het niet ergens in een hoek zou gaan liggen verstoffen. 

Tot mijn eigen verbazing beviel dat E-readen me eigenlijk wel prima, maar op een tablet heeft het toch wat nadelen. Door het type scherm raken je ogen sneller vermoeid dan wanneer je een ‘gewoon’ boek leest en lezen in de zon is bij lange niet ideaal. En wat is er nu fijner dan met lekker weer in een hoekje van je tuin of balkon met een boekje te gaan zitten. Ik vind dat ik het nog lang heb volgehouden met scherm helderheid en achtergrondkleur aanpassen om het nog enigszins leesbaar te maken. 

Maar uiteindelijk heb ik de knoop doorgehakt en een ‘echte’ E-reader aangeschaft.

Na wat ge-google en het lezen van gebruikers reviews wist ik wat ik wilde, nu alleen nog het juiste apparaat met de juiste prijs erbij zien te vinden.

De keuze is reuze, je kan het zo gek en zo duur maken als je maar wilt, maar mijn voornaamste eisen waren:

-       kunnen lezen in volle zon

-       veel verschillende typen bestanden kunnen lezen (ik heb per slot al een redelijke verzameling E-books in mijn bezit in allerlei bestandsformaten)

-       schermverlichting om in het donker te kunnen lezen

 Kleurenscherm en het kunnen afspelen van muziek vind ik voor een E-reader niet nodig dus mijn keuze viel op de Kobo Aura. 

Deze reader met een sleepcover van een alternatief merk kostte bij Bol.com net iets over de 100 Euro, zelfs nog iets goedkoper dan het bedrag wat ik in gedachte had. 

Het apparaat werd geleverd met een USB laadstekker en een zeer summiere handleiding. 

Ik heb zo’n stekker waar zo’n USB stekker in kan zodat je het gewoon in het stopcontact kunt opladen (voor een paar Euro bij de Action gekocht) dus stap 1 laad het apparaat op. 

En dan moet je dus vanalles instellen, datum, tijd, je wifi code, jullie kennen het vast wel. 

Daar houdt de papieren handleiding op en moet je het verder hebben van de rondleiding op het apparaat zelf. 

Op zich is dat heel duidelijk maar ik ben nog van de generatie die zo’n papieren handleiding in meerdere talen en met veel bladzijden gewent is. 

Even wat van mijn E-books erop zetten kostte me ook even wat tijd, ik zat gewoon weer te moeilijk te denken en probeerde ze in een van de mappen weg te stoppen, blijk je ze gewoon in de root te kunnen droppen en klaar. 

M’n Bol.com account gekoppeld, als ik daar dan een E-book koop kan die direct op de reader binnengehaald worden, ook altijd makkelijk. 

Daarna wifi weer uitgezet want mijn ervaringen met mijn smartphone hebben mij geleerd dat dat stroom vreet. En lezen maar!

Het scherm is lekker rustig aan de ogen, je kunt vanalles instellen om het naar je zin te maken zoals letter grootte, hoe je de bladzijden wilt omslaan, lichtsterkte van de schermverlichting etc. etc. etc. 

Nu is het dan wel geen weer om in de tuin in de zon te gaan zitten lezen, maar uiteraard ben ik wel even op een van de schaarse zonnige dagen naar buiten gelopen om te testen, per slot was dit een van mijn vereisten. 

Ook dat gaat helemaal prima. 

Ik heb de reader nu bijna een maand in gebruik met dagelijks een uurtje of twee lezen en regelmatig de schermverlichting aan en gisterenavond stond de batterij op 50% dus ook dat is goed en een vooruitgang vergeleken bij de tablet die iedere dag aan de lader moet bij vergelijkbaar gebruik.

Enige nadeel wat ik tot nu toe heb kunnen vinden is het beperkte woordenboek wat er standaard op zit, als je een iets moeilijker woord hebt dan weet deze het ook niet, maar daar heb je dan weer wifi voor zodat je het gewoon even op internet kunt opzoeken.

Kortom, ik ben helemaal om! 

Tulpjes

Even voor ze weer allemaal uitgebloeid zijn wat tulpjes laten zien

 

 

 

 
 

 

Afdelingsuitje

Instructie

Ik had al een halve schutting/pergola geschilderd en toen werd het weer weer minder dus ik had de zaterdag uitgetrokken om het maar eens af te maken, en dat is bijna gelukt. Al die kleine hoekjes en latjes maken dat het klusje niet opschiet, en zo’n pergola schiet ook niet op met z’n *laddertje op laddertje af – herhaal vanaf * Hele dag mee bezig geweest en op het laatst kreeg ik kramp in m’n tenen van op de ladder staan, dat was het moment om te stoppen, het was toen ook al bijna 18:00 uur. Ik heb nu nog een paar latjes van de pergola over, maar voor het oog is het af.

s-avonds op de bank bedacht ik me dat dit misschien toch niet m’n slimste actie was, ik begon m’n spiertjes te voelen en de volgende dag stond er een High Rope met Tokkelbaan op het menu. Zondagochtend bleek het allemaal wel weer mee te vallen.

Die High Rope met Tokkelbaan maakte onderdeel uit van het afdelingsuitje bij SBP Outdoor in Bergeijk. We hadden van tevoren aan kunnen geven welk van de beschikbare activiteiten we wilden gaan doen, een activiteit van 2 uur en eentje van 1 uur, mijn keuze was gevallen op de High Rope met Tokkelbaan voor de 2 uurs activiteit, maar dat had ook ijzer smeden of klompengolf kunnen zijn, en de workshop traditioneel brood bakken voor de een uurs activiteit, dit had ook doel schieten of boswandeling kunnen zijn maar ik dacht doe maar iets relaxed na iets inspannends. 
Het vinden van de locatie bleek nog niet zo makkelijk, ik dacht dat ik er was maar in plaats van SBP Outdoor stond er de Herberg aangegeven dus ik ben eerst doorgereden, maar het bleek toch daar te zijn. 

Moi

Er waren al een aantal mensen aanwezig en toen de rest ook gearriveerd was kregen we eerst koffie of thee met een stuk vlaai, daarna verzamelen in de betreffende groep en toen kregen we onze uitrusting en bijbehorende instructie. Ik had m’n tas in bewaring gegeven maar m’n fototasje bij me gehouden, de begeleidster moest wel heel even denken voor ze me toestemming gaf hem mee de baan op te nemen. Vanaf het terras hadden we al een baan zien liggen, een hoge en volgens mij moeilijke baan, deze was het niet (pffffiew)

De High Rope baan ligt verder naar achter op het terrein en loopt tussen de bomen door op z’n 4 meter hoogte, aan het eind van de baan kun je met de Tokkelbaan naar beneden. Er zijn verschillende hindernissen te nemen maar bij twee is er de mogelijkheid om ze te omzeilen, bij de stijgbeugels en de autobanden is een band gespannen waar je ook over mag lopen. Eerst oefenen met de haken, ze werken hier met 3 haken, 1 om jezelf te zekeren op de plateaus en 2 voor aan de veiligheidslijn, je moet zorgen dat je altijd met twee haken vast zit, extra veiligheid, de vorige keer dat ik zoiets gedaan heb was het met 2 haken, zorgen dat je altijd met 1 haak vast zat, en er werd hier verteld dat er zelfs banen zijn waar je helemaal niet hoeft om te haken. Daarna de ladder op naar het eerste plateautje. We waren met een oneven aantal dus ik moest m’n buddy delen met nog iemand, maar ik heb m’n buddy niet echt nodig gehad. 
De enige plaats waar de veiligheidslijn net te hoog voor me hing was m’n buddy alweer halverwege de oversteek en ik kon wel wachten op de persoon achter mij die ook een stuk groter is dan ik, maar ik dacht kom ik zit toch met 2 haken vast, ik probeer het met een sprongetje, en dat werkte ook prima. 
De lastigste oversteek vond ik de tonnen waar je doorheen moest, dilemma 1:  hoofd eerst of voeten eerst, ik koos voor hoofd eerst want dat was makkelijker instappen, onderweg bleef ik een paar keer bijna steken door die haak op m’n rug (die verder ook alleen voor het aanpikken bij de Tokkelbaan nodig is), m’n tasje met fototoestel bleef verrassend goed liggen op m’n buik, ik dacht eigenlijk dat ik die tussendoor wel een paar keer op zou moeten vissen. Aan de overkant kwam ik achter het nadeel van de hoofd eerst methode, de uitstap, 
het was dan ook meer geluk dan behendigheid dat ik op het plateau terecht kwam. M’n buddy liep bijna vast op de wiebelende balk, hij was eraf gevallen en daarna er maar op gaan zitten omdat hij z’n voeten er niet meer goed op kreeg, maar zittend red je het niet tot de overkant omdat de veiligheidslijn daar weer meer omhoog loopt, hij moest dus toch proberen weer op de balk te gaan staan, uiteindelijk lukte dat ook en toen kon ik het gaan proberen. 
Ik vond het eigenlijk niet echt moeilijk, maar ja, ik bleef er ook gewoon op staan. 
Ik heb wel de twee escapes gebruikt, niet omdat ik de stijgbeugels en autobanden niet zou kunnen, maar waarom moeilijk doen als het makkelijk kan.
Tot slot de tokkelbaan, dat is ook niet echt moeilijk hè, afzetten en gaan, alleen het remmen is lastiger, ik kwam op m’n knieën in het zand terecht, niet heel charmant, maar ach. Een aantal deden de hele baan nog een keer, ikzelf vond 1 keertje zat, maar nu kon ik wel nog wat leuke actiefoto’s van onderaf maken.

Daarna even pauze op het terras met een drankje en toen brood bakken, of eigenlijk meel en deeg maken want daarna moet het rijzen en terwijl wij aan de BBQ zitten wordt het afgebakken. 
Ach, wel grappig, maar niks bijzonders eigenlijk, wel relaxed.

Tenslotte de BBQ, meer dan voldoende te eten, zelf bakken, maar zoals dat gaat met BBQ’s werpt zich altijd wel een amateur kok op. Was allemaal heel netjes geregeld en tegen 20:30 was ik weer thuis, ook heel netjes toch! Moet er wel bij zeggen dat Bergeijk bij mij in de buurt is.