De Vogelkijkhut

Na een aantal keren vogels te zijn gaan bespieden in een van de openbare kijkhutten in naburige natuurgebieden heb ik nu maar eens een hut geboekt bij Natuurbeleefsels. De openbare hutten zijn op zich prima, maar ze liggen langs 'drukke' wandelwegen zijn meestal volledig open en hebben hardhouten bankjes en kijkgaten waar je net niet fatsoenlijk je statief voor kan zetten. Privé hutten daarentegen zijn rustig gelegen en voorzien van enige luxe (de een wat meer dan de ander, maar allemaal meer dan de openbare) Hoe het allemaal precies werkt moest ik nog ondervinden maar ik kreeg van beheerder Wil netjes uitleg in het hoe en wat. Ik had een hut uitgezocht die een beetje in de buurt ligt zodat ik niet eerst een hele toer met de auto moet doen om er dan achter te komen dat het toch niks voor mij is. Dus een beetje op tijd vertrokken, ook weer niet te vroeg want ik moet een stukje door het bos op onbekend terrein. De auto staat geparkeerd langs het bospad, precies zoals in de omschrijving geadviseerd is. De Hut staat in het bos bij een bungalow dus ik moet een stukje door hun tuin en dan een bospad volgen om er te komen. De hut heeft plek voor 2 personen en niet te veel bagage als je met 2 bent. Er staan luxe bureaustoelen en schommelkopstatieven in, er is elektriciteit en verwarming maar die hoeft vandaag niet aan. Er zijn 2 luikjes waar je je lens door kunt steken en een groot raam van spiegelglas met zicht op de waterbak. Er is vogelvoer aanwezig en een invullijst voor wat je die dag voorbij ziet komen. 

Ik kom met flinke bepakking want ik wil meteen van de situatie gebruik maken om mijn 100-400 te testen met de teleconverters en ook de 150-600 op mijn R6II proberen. Maar goed dat ik alleen ben gegaan, nu kan ik een plek vol leggen met m'n rommel. 

Luikjes open, camera met 100-400 en 1.4x op statief en wat voer strooien en verstoppen en wachten maar. 

Binnen de kortste keren de eerste gevleugelde bezoekers, meesjes en de gaai, dat begint alvast goed. Vanaf dan is het een komen en gaan van verschillende soorten. De 100-400 met 1.4x blijkt prima samen te werken met de autofocus van de camera, beter zelfs dan de 150-600 die op deze camera zelfs wat traag is. De 2x teleconverter ook nog even geprobeerd maar ik zie op het schermpje al dat de kwaliteit hier wel onder lijdt dus die gaat alweer snel terug in de tas.

Het merendeel van de foto's maak ik dus met de 100-400 en de 1.4x. Als lunch heb ik kaascrackers met warme thee uit de thermos. Een keur aan vogels laat zich zien, komt eten, drinken of een bad nemen, de meesten kan ik ook vastleggen, alleen de gele kwikstaart komt natuurlijk alleen maar even op het moment dat ik niet klaar zit. Een kleine bruine rat komt ook even van het vogelvoer snoepen, geef m eens ongelijk. 

Volgens de lijst zou hier ook geregeld de appelvink en de eekhoorn langs moeten komen maar die laten zich vandaag niet zien, wel onder andere de zwartkop, roodborst en de boomklever. Voor ik er goed en wel erg in heb is het vier uur voorbij, mooie tijd om de spullen weer in te pakken en naar huis te gaan. Dit is zeker voor herhaling vatbaar, er zijn nog 2 andere hutten van https://www.natuurbeleefsels-vogelhutten.nl/  die ik ook eens wil gaan bekijken en nu ik weet hoe het hutten gebeuren ongeveer werkt durf ik ook wel een hut wat verder weg te gaan boeken, heb de smaak te pakken. En na dit dagje weet ik ook zeker dat ik in Slovenie niet ga zeulen met die hele zware lens, wat kleiner en een teleconverter werkt prima