Eerste mooie lentedag op het Hageven

Op de eerste echte mooie lentedag heb ik besloten om maar weer eens een kijkje te gaan nemen bij het Hageven en langs de Dommel

 
Normale tijd voor door de weeks op, ofwel idioot vroeg voor een zaterdag en tegen 7:00 u cameratas om en op het fietsje naar Bij bezoekerscentrum de Wulp. Daar fiets geparkeerd en er stond waarachtig al 1 hele auto. Er hangt nog een beetje nevel, maar de zon is al op dus het zal niet lang meer koud zijn. Op het eerste deel van mijn route staan rietpalmen die schitteren van de dauw in het vroege zonlicht. Ik probeer het vast te leggen maar dat blijkt toch lastiger dan gedacht, het statief moet precies goed staan om de schittering te kunnen vastleggen en de minste beweging schudt de dauw van de pluim. Na een aantal pogingen geef ik het op en ga verder richting de gemeente vijver. Bij de vogel kijkhut probeer ik (zoals altijd) voorzichtig ongezien naar binnen te glippen, maar het eendenspul heeft me al snel gezien en gaat er van tussen (ook zoals altijd). Ik ga maar gewoon verder want ik heb geen zin om te gaan zitten wachten tot de vogels de kust veilig wanen en weer dichter bij de hut komen.

Langs de Dommel is nog niet veel te beleven, wat bomen met katjes en het fluiten van de vogels, maar dat was het dan wel. Wel wat mooie plaatjes kunnen maken van de zonnestralen door het struikgewas heen.

Het uitkijkje waar vorige keer de trapjes bij weggehaald waren is nu geheel vernieuwd en van daaraf zie ik wel waar het zwanenkoppeltje uithangt, te ver weg voor een leuke foto.

Bij het wildhek staat op een bord de winnende foto van de fotowedstrijd van Natuurpunt (stel scherp op het Hageven), de fotograaf is de voorzitter van de fotoclub waar ik lid van ben. Van de runderen geen spoor vandaag.

Het vlonder pad aan de andere kant van de brug over de Dommel is helemaal vrij gemaakt,

dat is ook wel eens anders geweest en als het riet opnieuw uitschiet is het binnen de kortste keren weer een oerwoud. Ik loop tot aan de grenspaal en draai dan terug om vervolgens af te zwaaien op zoek naar mosjes en ander klein spul.

De mossen hebben het in ieder geval wel al helemaal lente, ze staan volop in bloei. Ik heb verschillende soorten gevonden en geprobeerd vast te leggen, met wisselend resultaat. 

Ruig haarmos is de lastigste, de zaadhulsjes zijn heel fijn en staan kort op elkaar waardoor het lastig is scherp te stellen op meer dan 1 steeltje. Bekermos en de Heidelucifer zijn ietsjes makkelijker maar het komt er in het kort op neer dat ik gewoon weer een hele tijd op m’n knieën op de hei rondgekropen heb, gelukkig zijn de andere wandelaars niet vroeg vandaag.

Op de terugweg kom ik er achter dat er bij de Dommel  ook nog een klein Maria kapelletje staat, nu ze dat gedeelte gemaaid hebben is het ineens tevoorschijn gekomen.

Bezoekerscentrum de Wulp is geopend als ik tegen 10 uur daar aankom, dat is anders nooit maar vandaag is er plantenverkoop van het Natuurhulpcentrum (= dieren opvang en rehabilitatie). Ik maak van de gelegenheid gebruik om een kopje koffie te drinken op de boomstam aan de parking zijde (Het terras ligt nog in de schaduw). Op de boomstam zit een hagedisje te zonnen, maar die vind het prima dat ik er naast kom zitten. Na de koffie ga ik eens horen wat die plantenverkoop van dat natuurhulpcentrum nu precies inhoudt. Je had dus wel vantevoren moeten bestellen en vandaag kon het dan onder andere hier bij de Wulp afgehaald worden. Het Natuurhulpcentrum ligt in Opglabbeek en vangt wilde dieren op, verzorgt ze en zet ze indien mogelijk weer uit, goed doel dus

http://www.natuurhulpcentrum.be/

Daarna terug op m’n fietsje om thuis nog wat in de tuin te klussen, want dat komt met lente ook weer.

Landschaftspark met fotovrienden

Een van de leden van de fotoclub had een doodle (planningstooltje via internet) uitgezet voor een fotografie uitje naar het Landschaftspark in Duisburg. Geen officieel fotoclub uitje maar gewoon zo van: wie zin en tijd heeft kan mee gaan. Er is in het verleden al eens een officieel fotoclub uitje naar Duisburg geweest, maar toen kon ik niet mee dus voor mij is dit de herkansing.  Uiteindelijk waren we maar met 4-en, 3 van de club en een voor mij volslagen onbekende (de neef van). Alles paste dus mooi in één auto. 12:00 uur  verzamelen bij Palethe en na eerst nog een autowissel vanwege een navigatiesysteem wat niet mee wilde werken gingen we op weg naar Duisburg. Het weer weet niet goed wat het wil gaan doen, af en toe een zonnetje maar meest bewolkt. Gelukkig is er voor heel de dag droog weer voorspeld.

Met het park al in het vizier komen we langs de Ikea en ik roep het hardste ‘Zweedse balletjes!’ Na een oriëntatie rondje belanden we dan toch eerst bij de Ikea voor die Zweedse balletjes en daar neem ik dus als enige geen Zweedse balletjes (!) Het leek me net een te grote hap met die puree of friet erbij, en de tonijnsalade zag er ook heel lekker uit. Wat we alleen wel even vergeten waren was het Ikea principe dat je na de balletjes wel heel de winkel door moet. Kortom: volgende keer dat je mij ‘Zweedse balletjes’ hoort roepen: Negeren!!!

Landschaftspark deel 1, bij licht.

Landschaftspark is een oud hoogovencomplex omgevormd tot een park. Gedeelten van de oude fabriek zijn toegankelijk, zo kun je via trappen en bordessen naar boven, in de ertsbunkers zijn een klimpark en een speeltuin en je kunt via onderdoorgangen van het binnen naar het buitenterrein. Volgens de website is er nog veel meer te doen in en om de diverse oude fabrieksgebouwen, zo is er een duikcentrum in een oude gastank, er is een grote voorstellingsruimte in de oude kracht centrale, je kunt er in groepsverband een high rope parkoers doen en er zijn door het hele jaar verschillende voorstellingen.

Er is redelijk wat volk vandaag, ik hoor een gids uitleg geven over de geschiedenis van de site, zie veel wandelende mensen, een lesje klimmen in de ertsbunkers en her en der een enkele fotograaf. Ik ben niet helemaal naar boven geklommen (dat is voor een volgende keer) maar wel door, over, langs, achter en dan onderdoor weer terug. We hadden afgesproken om tegen 17:00 uur weer terug samen te komen op het voorterrein want hoewel we geprobeerd hebben een beetje bijeen te blijven ging dat toch niet helemaal lukken. Het oude Trafo gebouw is omgebouwd tot bezoekerscentrum en restaurant dus daar schuiven we aan voor koffie / warme choco en wachten op het ondergaan van de zon.

Landschaftspark deel 2, verlicht.

Als het natuurlijke licht wegtrekt wordt het kunstmatige licht ontstoken en binnen korte tijd veranderd het staal grijs en baksteen rood in fel blauw, rood, groen. Dat het nu rustiger zou zijn in het park is zeker niet waar, alleen zijn de gewone wandelaars en de groepjes met gids nu vervangen door fotografen en fotoclubs. We volgen nu ongeveer hetzelfde rondje als vanmiddag alleen zijn er nu delen verlicht die vanmiddag een totaal oninteressant plaatje waren. De schoorstenen hebben een gekleurde verlichte ring gekregen (ieder zijn eigen kleur),

een van de ruimten onder hoogoven 5 is blauw verlicht, een van de onderdoorgangetjes is geheel in het rood,   het transportsysteem van de erts is fel groen uitgelicht, enz. enz. enz. Na een tijdje begint m’n statief vervelend te doen, ik probeer hem nog in elkaar te draaien maar dan legt ie helemaal het loodje en heb ik twee stukken statief over. Hela, ik was nog niet klaar! Dus dan maar verder met een kapot statief, het is een gevalletje lamme schroefdraad tussen de kop en de driepoot dus ik kan hem wel in elkaar zetten om een foto te maken maar er valt niets aan vast te zetten dus dat wordt met nabewerken vooral veel recht zetten. Gelukkig gebeurt dit op het einde van de dag en niet aan het begin. Ik heb zo nog een paar foto’s gemaakt en dan is het tijd om de rest op te zoeken en terug richting Pelt te gaan. Tegen 22:00 zijn we terug bij Palethe.

Ik heb het statief inmiddels op mijn eigen wijze gerepareerd en als de lijm houdt kan ie zo nog best een tijdje mee, en anders moet ik alsnog op zoek naar een ander. Hij kan in ieder geval niet meer op dezelfde manier uit elkaar vallen, daar heb ik wel voor gezorgd (was getekend firma frut&frot) 

Zeepbellen foto's

Geslaagd exemplaar

Op een van de foto forums kwam ik plaatjes tegen van bevroren zeepbellen en ik dacht wat leuk, dat ga ik ook eens proberen. Eigenlijk dacht ik dat mijn kans al een beetje verkeken was aangezien de temperaturen weer langzaam naar boven 0 gingen, maar op een goeie zaterdag ochtend zag ik de rijp nog op het gras en de struikjes zitten en besloot ik het er toch maar op te wagen.


Uitdaging 1: zeepsop. Ik weet dat zeepsop met citroen geen goeie bellen geeft dus één potje afwasmiddel valt al af. Gelukkig heb ik nog een ander staan, deze zegt zacht voor de huid te zijn maar in ieder geval zonder citroen, dus hier met water een mengseltje van gemaakt. Nu las ik laatst dat je ook wat suiker toe moet voegen voor steviger bellen (of glycerine) maar dat wist ik toen nog niet. 

de Troebele ijsbal

Uitdaging 2: Iets om de bellen mee te kunnen maken. Geen zin om iets in elkaar te draaien dus op zoek naar attributen met een gat erin. Uiteindelijk bleek de steel van de stoffer het beste resultaat te geven.

Jas en schoenen aan, camera in de aanslag en naar buiten met m'n zeepmengseltje. De eerste paar bellen haalden de grond niet eens maar uiteindelijk had ik er eentje op het gras liggen, maar voor ik met m'n camera in de aanslag lag zakte hij in door een zuchtje wind. Na nog enkele pogingen gaf ik het maar op, telkens als ik een bel had die niet voor de landing al kapot sprong dan gebeurde het bij het eerste zuchtje wind. Ofwel, voor dit klusje moet het windstil zijn. 

Zondag ochtend nieuwe poging. Dit keer stond er minder wind dus nu moest het gaan lukken. Eerste paar bellen in de schaduw van het huis in het gras laten landen. Deze bevroren vrijwel meteen tot een troebele ijsbal, ook niet echt wat m'n bedoeling was. Inmiddels was de zon wat doorgekomen, maar het was nog steeds onder 0. M'n opstelling naar een zonniger plekje verhuisd en opnieuw proberen. 

Nog een geslaagd exemplaar

Dit keer lukte het me om enkele zeepbellen in de buxus te laten landen en de combinatie zon en vrieskou zorgden voor mooie ijsbloemen op de zeepbellen. Ik moest wel snel zijn met foto's maken want als de lucht in de bel te veel opwarmde (al na enkele tellen) dan barstte deze. Als de buren nu uit hun raam hadden gekeken hadden ze me zeker voor gek versleten: bellen blazen rondjes om de buxus lopen en dan met die camera erbij, zal er leuk uitgezien hebben. Na zo een uurtje gespeeld te hebben vlug naar binnen, kop koffie om op te warmen en hup aan de computer om het resultaat te bekijken. Er zaten wel enkele geslaagden bij (en nog veel meer mislukten)

Ik had bij deze besloten dat ik aan een officieel bellenblaas setje moet dus toen ik bij de Hema in de buurt was heb ik me daar een Jip en Janneke bellenblaas set aangeschaft. Maar ja, nu vriest het alleen nog maar 's-nachts.

wel sneeuw, geen vorst

Afgelopen weekend toch nog maar eens geprobeerd, nu heb ik bellen zat in alle kleuren, maar ze willen niet meer bevriezen. Die sneeuw deed me hopen dat het nog ging lukken, maar helaas. Ook was het niet windstil, en ik moest ook wat hogere iso waarden gebruiken omdat de zon het liet afweten. Wel nog een tijdje bezig geweest om zeepbellen in alle kleuren vast te leggen. Dat is ook al lastig zat, want waar ga je nu precies op scherpstellen, de rand? de spiegeling? weet je wat ik probeer het allemaal en kijk op het beeldscherm wel wat het beste uitpakt. Ik vind zelf degenen met de spiegeling scherp het mooiste, maar daar kunnen anderen een andere mening over hebben. 
En dat mag!

Vakantiebeurs 2017

Aangezien mijn spaarpotje voor Australië nu serieuzere vormen begint aan te nemen leek het me wel zinvol om eens informatie te gaan inwinnen op de vakantiebeurs in Utrecht. Kaartje gekocht via internet met kortingscode van de postcodeloterij (blijft een Hollander eh!) Dagje vrij opgenomen want de weekend dagen zullen vast veel te druk zijn en op naar Utrecht. Met de auto want sinds de citytrip Rome ben ik weer even helemaal klaar met NS. We hebben toen op de terugreis vertraging opgelopen wegens werkzaamheden aan het spoor.
Aangekomen in Utrecht kon ik m'n auto vlak bij de brug parkeren ofwel ik stond vlak bij de ingang, mooi toch! De beurs ging om 10 uur open en ik stond om 10:15 binnen, m'n reis prima getimed dus! 

Eerst maar eens kijken waar de afdeling Australië is want daar kom ik tenslotte voor. Een heel klein strookje aan het einde van Hal 4 waar ook nog eens de nadruk meer op Nieuw-Zeeland ligt dan Australië. Dat valt me dus een beetje tegen. Toch maar even aansluiten voor wat info bij QAS. Uiteraard kunnen ze een reis op maat samenstellen en ze bieden hotelrondreizen aan van AAT Kings. Tsja, dan hou maar op, die gids heb ik thuis liggen dus dan kan ik het zelf ook samenstellen toch! 
Dan maar even een standje opschuiven naar Quantas airways. Hier een folder meegepakt want daar staan de prijzen van binnenlandse vluchten, lijkt me ook wel handig.
Daarna ben ik maar gewoon gaan rondlopen en kijken. Telkens als ik ergens Australië op de stand zag staan ben ik even gaan informeren. De meeste grotere aanbieders hebben ook Australië in hun pakket dus eens even kijken of daar wat voor me bij zit. Bovendien wil ik dit jaar ook nog met vakantie en ik ben er nog niet uit waar naartoe. Dat laatste is geen goed ding om mee naar zo'n beurs te gaan want in tegenstelling tot wat je (ik in dit geval) denkt wordt je er niet wijzer van maar kom je enkel met een grote stapel brochures thuis met allemaal plekken die ook wel leuk zijn, en nog meer dan je van tevoren bedacht had. Ofwel, nu weet ik nog niet wat ik dit jaar ga doen, Sri Lanka, India, Griekse eilanden, Macedonië, Albanië, IJsland en nog veel meer!
Bij de IJsland specialist Askja stond Australië ook op het bord en zij kunnen me zelfs een reis op maat aanbieden. Dat had ik niet verwacht! Even uitgelegd wat m'n bedoeling en m'n must-see dingetjes zijn, daar is een notitie van gemaakt, m'n contact gegevens erbij en dan zou ik binnenkort mail ontvangen (die moet ik nog wel krijgen dus die week a 14 dagen die ze zei klopt niet helemaal). Fox reizen en Djoser bieden pakketreizen aan dus niet geschikt voor mijn Australië reis, maar toch de brochure mee voor al die andere leuke reizen die ze aanbieden. 
Een duikopleiding stond er met een groot aquarium waar mensen een proefduik in konden nemen, verbazingwekkend hoe veel mensen bereid zijn om zich op een beurs uitje in een wetsuit te hijsen in een 'duik' te nemen. Mij niet gezien!
Op het eind van de dag kom ik dus als een soort pakezel terug buiten, 2 volle tassen brochures en folders en eigenlijk nog geen steek wijzer. Wel een leuke dag gehad want de slogan van de vakantiebeurs klopt: je zou zweren dat je er al was

Citytrip Rome

Wat doe je als je moeder graag naar Rome wil en je vader niet? Dan ga jij dus met je moeder naar Rome. Per trein naar Schiphol en daar op het vliegtuig naar Rome, geland en weer de trein in naar het centrum. Ons hotel zat vlak bij het centraal station dus vrij makkelijk te vinden, alleen waren we veel te vroeg om al in te checken dus zijn we eerst onze Rome Omnia kaarten (met openbaar vervoer tickets, hop on – hop off bus en toegangstickets) gaan ophalen. We hadden alleen handbagage maar volgende keer dat toch maar eerst in het hotel droppen. Wel een leuke wandeling met lekker laat lunchen met een stuk pizza. Maar toen we de kaarten hadden maar gewoon meteen per metro terug richting hotel.

De volgende dag stond het Vaticaan op de agenda dus even uitzoeken waar die gele Hop on - hop off bus stopt en dan de toeristische route naar het Vaticaan, via het Colosseum en langs Circus Maximus maar die hebben we voor de dag erna op de agenda. In het Vaticaan hebben we een skip-the-line ticket voor het Vaticaans museum en daarvoor moeten we om 12 uur verzamelen om met een groep naar binnen te gaan. Tot die tijd kunnen we eens rustig het St. Pieters plein rondkijken. Er staat een Giga rij om de St. Pieter in te komen en ik krijg al bijna spijt dat we hier niet ook een skip-the-line-groepsafspraak hebben genomen. We gaan op zoek naar de Kerk der Vriezen, op zich niet moeilijk te vinden hoewel het goed weggestopt zit, maar: Hij is gesloten. Een man die op de trap zit verteld dat hij elke dag open is geweest maar vandaag niet, hij weet ook niet waarom. Jammer maar niks aan te doen.

.

Skip-the-line Vaticaans museum is wel een hele goeie zet, er staat een rij van bijna een kilometer tot de ingang die we dus gewoon voorbij kunnen om via de groepsingang (die vrijwel leeg is) naar binnen te gaan. Daar krijgen we onze toegangskaart uitgereikt en kunnen we verder op eigen gelegenheid het museum bezoeken. We volgen de route Sistine Chapel (Sixtijnse kapel) want dit is toch wel de voornaamste reden van ons bezoek. We slaan de expo over Egypte over (we zijn tenslotte in Italië en niet in Egypte) en lopen van de ene (te) rijk versierde gang naar de andere om uiteindelijk in de Sixtijnse kapel te belanden en die na al die andere overdaad aan schilderingen te vinden tegenvallen (!)

Na het museum toch maar aansluiten in de rij voor de St.Pieter die inmiddels een flink stuk korter is. Binnen eerst eens kijken waar de Piëta staat, dan de rest van de kathedraal bezichtigen en vervolgens op zoek naar de lift. Mam met haar hoogtevrees mee naar boven, eerste stuk per lift, daarna nog eens veel te veel treden waar we niet echt op geteld hadden, maar ach, nu we er toch zijn. Na elke bocht denk je er bijna te zijn en dan blijken er nog treden met als afsluiter een heel smal wenteltrapje met een touw in plaats van leuning. En dan sta je op de koepel, wel achter een zwaar hekwerk maar met een prachtig uitzicht! Even later zie ik mijn moeder (die vrouw met hoogtevrees) met haar fototoestelletje door het traliewerk een foto van het uitzicht maken, moet niet gekker worden!

.

De tweede volledige dag hadden we Colosseum en Forum Romanum/Palatine hill ingepland, dagje achter de Romeinen aan. Beginnen met het Colosseum, hier weer skip-the-line wel fijn hoewel de rij anders ook niet zo heel erg lang was geweest. Binnen betrap ik me er op dat ik het hele ding vergelijk met het Amfitheater van El Djem (Colosseum van Thysdrus) in Tunesië, tikkie kleiner maar wel wat beter bewaard gebleven. Op de verdieping van de buitenring is een expositie over de vernietigde kunst in de Syrische stad Palmyra (van 30vChr tot ong. 500 nChr onderdeel van het Romeinse rijk).

.

Daarna Forum Romanum/Palatine hill via de zij-ingang want iedereen probeert vanaf het Colosseum binnen te komen en een medewerkster wijst ons op de aanwezigheid van deze zij-ingang. Pas nadat we bijna het hele terrein hebben bekeken komen we bij het deel welk altijd in de boekjes afgebeeld staat, maar nu hebben we het wel zo’n beetje gehad met die Ouwe Romeinen en we verlaten de site via nog weer een andere ingang (die waar toiletten zijn). Aan de overkant van de weg ploffen we neer op een terrasje voor lunch. Daarna gaan we op zoek naar de kerk San Pietro in Vincoli waar het Mozesbeeld met hoorntjes van Michelangelo staat. Deze hebben ze best goed verstopt maar we vinden hem toch. Van buiten lijkt het niet echt een bijzondere kerk, maar van binnen rijkelijk versierd zoals alle kerken in Rome. Natuurlijk staat het grafornament waar de Mozes deel van uitmaakt in de steigers, ik heb blijkbaar een abonnement op bezienswaardigheden in de steigers dit jaar. Deze avond hebben we weinig zin om naar een restaurant op zoek te gaan dus we besluiten om terug te gaan naar restaurant Rossi waar we de eerste avond ook gegeten hebben en wat vlak bij ons hotel ligt. Daar worden we ontvangen als oude vrienden. Ze hebben een Romeinse specialiteit, staat niet op het menu en ik ben de naam alweer vergeten, het is een soort stoofpotje met rijst en veel tomaat (na wat Googlen denk ik dat het ossobuco is), erg lekker! Kopje koffie toe en daarna krijgen we nog een glaasje Limoncello van het huis.
 

De laatste dag hebben we nog tijd om wat dingen te bekijken voor we naar het vliegveld moeten. We laten de koffers in het hotel (in de kofferberging/meterkast) en gaan met ons openbaar vervoer kaartje de metro in naar Piazza del Popolo om de tweelingkerk te bekijken. Je raad het nooit, een van de twee staat in de steigers! Van daaruit gaan we te voet naar de Spaanse trappen en dan door naar de Trevi fontein. De Spaanse trappen vind ik niet zo bijzonder, maar de Trevi fontein is toch wel bijzonderder dan ik het me voorgesteld had. Daarna was de bedoeling om op weg naar de metro in een restaurantje te lunchen maar we waren de verkeerde kant op aan het lopen waardoor we ineens heel dicht bij het Pantheon zaten. Ik dacht dat dat veel verder weg lag en had me er al bij neergelegd dat deze niet zou gaan lukken, maar toen stonden we ineens al bijna voor de deur.  
Daarna terug naar het hotel, koffers ophalen en richting het vliegveld. Op het treinstation was het even uitzoeken hoe een kaartje voor de vliegveld express te kopen, maar een mannetje schoot ons te hulp met de automaten en liet ons zien waar we naartoe moesten, hij schoot wel weg toen hij politie zag. Bij de poortjes naar het perron heb ik hem bedankt met wat wisselgeld in m’n hand verstopt, natuurlijk was het hem hier om te doen, maar hij had ons toch mooi goed geholpen. We waren ruim op tijd op het vliegveld alleen de treinreis vanaf Schiphol verliep niet als gepland vanwege werkzaamheden aan het spoor dus we waren wat later thuis.

Road trip Denemarken en Zweden

Dit jaar maar eens kijken of kamperen in je eentje ook leuk is. Kamperen is leuk, dat wist ik al, de vraag was dus enkel of ik het alleen in een tentje ook nog leuk zou vinden. Om te voorkomen dat ik het niet leuk zou vinden en dat dat mijn vakantie zou verpesten heb ik het gecombineerd met een bezoek aan mijn neef en zijn vriendin in Zweden. Mocht de heenweg met het kamperen in m’n eentje nu niet bevallen, dan zou ik er voor de terugweg voor kunnen kiezen om rechtstreeks naar huis te rijden. Ik had een mooie route uitgestippeld met verschillende must-sees onderweg, heen een paar dagen extra in Denemarken en een dag extra nabij Göteborg, dan een paar dagen midden Zweden bij Bas en Anita en vervolgens nog een aantal dagen zuid Zweden, in een plaatsje even ver van Lund als Ystad zodat ik die van daaruit allebei kan bezoeken. De bootovertocht Puttgarden – Rödby en het ticket voor de Øresundbrug had ik via internet geboekt, combiticket, net iets goedkoper dan alles los en ter plaatse kopen. 

Højerup kirke

Voor de terugweg wel een flex-ticket zodat de snel naar huis optie ook voor de boot toe te passen is.

Eerste camping in Noord Duitsland zodat ik me de volgende dag niet hoef te haasten om op tijd bij de ferry te zijn, dus ik kwam de volgende dag te vroeg bij de ferry aan en kon gelijk doorrijden en de boot van ½ uur eerder dan gepland nemen. Dat ging allemaal wel heel makkelijk.

In Denemarken had ik een volle dag gepland voor een bezoekje aan Møns klint en nog een voor Kopenhagen en omgeving, en nu ik toch lekker vroeg op de camping geïnstalleerd was kon ik nog wel even een kijkje nemen bij Stevns klint wat daar vlak bij in de buurt ligt. 

Møn klint

Klint is de Deense benaming voor klif en de meest spectaculaire kliffen van Denemarken liggen aan de kust van het eiland Møn, maar de iets (klein beetje maar) minder spectaculaire Stevs klint tussen Præsteskov en Rødvig (waar mijn camping ligt) staat sinds 2014 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Hier is namelijk de iridium anomalie duidelijk zichtbaar, dit is de dure benaming voor de afzettingslaag die er op duid dat er een meteoriet inslag is geweest (vanwege het hoge iridiumgehalte) welke vermoedelijk het uitsterven van de dinosauriërs ten gevolge heeft gehad. Eigenlijk had ik Stevns klint helemaal niet op m’n bezienswaardighedenlijstje staan, maar ik ben toch blij dat ik dit ben gaan bekijken. Ik ben vanaf Rødvig havn langs de kust op naar het noorden gereden waarbij ik een kijkje heb genomen bij de Boesdal kalkgroeve, hier worden tegenwoordig evenementen georganiseerd en zo’n evenement werd op dit moment opgebouwd (weet niet precies wat, iets met kunst lijkt het). 

Liselund slot

Het koude oorlog museum Stevnsfort ben ik voorbij gereden (het was toch al bijna sluitingstijd dus al was ik er binnengegaan dan had ik er toch maar kort rond kunnen kijken). Het kerkje van Højerup heb ik nog wel even meegepikt. Van dit kerkje is in 1928 een deel in zee gestort en sindsdien is het een bezienswaardigheid. Je kan (tijdens openingstijden) door het kerkje naar een soort balkonnetje van waar je dus op de klifrand staat, in het kerkje zie je in een zijbeuk ook nog wat van de kerk-kunst wat ze uit de puinhoop hebben kunnen redden. Het kerkje was gelukkig al niet meer in gebruik toen het deel van de klif instortte, anders waren er wellicht slachtoffers bij gevallen. Naast de kerk kun je met een trap naar het strandje aan de voet van de klif en zoals altijd bij dit soort dingen bedenk ik me bij de laatste meter afdaling dat ik diezelfde weg dadelijk ook weer omhoog moet (..) Ik ben ook nog een kijkje gaan nemen bij de vuurtorens maar inmiddels was het voor alle bezienswaardigheden sluitingstijd dus ik kon ze enkel van de buitenkant bekijken.

Kopenhagen - Nyhavn

Møns klint en omgeving is zeer de moeite waard, de kliffen hier zijn indrukwekkend. Mijn reisgids beschrijft een route wat neerkomt op route 4 (op het bord ter plaatse) boven langs heen en onder langs terug en dan verder onder langs (route 5) en dan boven langs terug, die leek me wel leuk. Er zijn verschillende trappen waar je kunt afdalen naar zeeniveau, zo ook direct bij het bezoekerscentrum (van waar route 4 linksaf is en route 5 rechtsaf) en aangezien ik van daaraf nog niks van de kliffen kon zien besloot ik maar eerst naar beneden te gaan, goeie keuze bleek beneden aangekomen: route 4 onderlangs is weg ofwel zwemmen. Het is dus geworden route 5 onderlangs heen, bovenlangs terug. Af en toe twijfelde ik of die trap nog wel zou komen of dat die ook verdwenen was zoals het stuk pad, maar uiteindelijk was daar die trap en na enkele tussenstops om op adem te komen kwam ik met een rood hoofd boven aan en kon ik de route terug naar het bezoekerscentrum volgen. De volgende dag heb ik eerst in de omgeving van Kopenhagen wat kastelen bekeken en tenslotte nog wat sightseeing in de stad zelf.

Marstrand

Bij Göteborg had ik een dag gepland voor of de stad zelf of een uitstapje naar Marstrand. Dat laatste is het geworden. 
Met het pontje over en dan eerst de burcht bezichtigd en vervolgens een wandeling over het eiland zelf, een aanrader hoor! Alleen jammer dat er bijna niks open is, geen restaurantje waar je iets kon drinken of kon lunchen, enkel de kiosk waar de kaartjes voor het pontje verkocht worden. Gelukkig kun je daar ook belegde broodjes krijgen.

De dagen bij Bas en Anita had ik een hele blokhut voor mezelf, luxe hoor als je net aan je tentje gewent bent. Wel geen elektriciteit of stromend water dus toch op en neer naar het woonhuis voor het douche/toilet gebeuren. 
Bas en Anita hebben me gezellig op sleeptouw genomen, zo heb ik met Bas  een boswandeling gemaakt waarbij we meteen kennisgemaakt hebben met de elandvlieg (rotbeesten!), ben met Bas naar Sundance ranch geweest voor een leuke buitenrit western style, ben met Anita een stuk gaan lopen in het skigebied … we hebben een rondje op de quad proberen te doen maar moesten omdraaien vanwege een vrachtwagen die hout stond te laden, ik heb nog even op Anita’s paardje mogen zitten, we hebben gebarbecued, fikkie gestookt met het snoeiafval (sint maartensvuur is er niks bij!) en worstjes geroosterd bij de rivier.

View from the blokhut

De heenweg was me best prima bevallen dus de optie in een keer naar huis rijden kwam te vervallen en ik ben nog een paar dagen in zuid Zweden blijven hangen. 

Ystad

Ik had een camping uitgezocht ongeveer even ver van Lund als van Ystad zodat ik die beiden een dag zou kunnen aan doen, achteraf had ik net zo goed iets in de buurt van Ystad kunnen pakken want ik heb beide dagen gebruikt voor sightseeing omgeving Ystad. De eerste dag had ik o.a. de stenen cirkel  alles stenar op de agenda staan en daar kreeg ik een folder van de omgeving te pakken met allerlei bezienswaardigheden die ik niet in m’n reisgids had staan dus dag 2 ben ik er daar nog een stel van langsgegaan, rotsgravures die om te beginnen al lastig te vinden waren en dan heb je er nog enige verbeelding bij nodig als je er dan bij staat, Kiviksgraven; een ganggraf uit de bronstijd (de grootste van Zweden), Halsbergs stenar; sculpturen van molenaar Halsberg die de geschiedenis van de molen, zijn bewoners en verhalen uit de bijbel vertolken, havängsdösen; een hunnebed in een steencirkel (eigenlijk wel zo interessant als alles stenar) en mooie stukjes Zweedse zuidkust

havängsdösen

Jammer van Lund, maar dan heb ik in ieder geval een reden om nog eens terug te gaan.

De laatste paar nachten waren wel al echt koud maar ik had een goede slaapzak dus het was niet erg. Overdag heb ik telkens prachtig weer gehad, slechts een avond een buitje, verder alle dagen droog 24-26 graden, echt mazzel gehad met het weer!

Alles stenar