Parkfest 2014

Na een Folkwoods loos 2013 is er in 2014 met Parkfest een opvolger gevonden voor dit festival voor liefhebbers van folk muziek en hoewel ik de stevigere versie van de folk wel kan waarderen behoor ik zelf toch niet tot deze groep. Waarom begin ik er dan over zal je denken, wel, na jaren als vrijwilliger te hebben geholpen bij Folkwoods heb ik besloten maar eens te gaan kijken of Parkfest voor de vrijwilligers net zo gezellig en leuk om te doen is.

Parkfest werd gehouden van donderdag 7 augustus t/m zondag 10 augustus. Nog niet wetende of ik het allemaal wel weer leuk zou gaan vinden heb ik er dit keer maar 2 vrije dagen tegenaan gegooid, en wel de vrijdag en de maandag. Net zoals ‘vroeger’ bij Folkwoods had ik mezelf opgegeven voor de afdeling Gastheren/vrouwen, dat houdt eigenlijk in toegangscontrole, maar aangezien wij maar gewone mensen zijn mag het geen beveiliging genoemd worden.

Het regent!

Ik was voor alle dagen ingeroosterd van 16:00 tot 2:00 uur dus ik ben op vrijdag op m’n gemak opgestaan, nog wat dingetjes in huis gedaan, en toen naar het Philips de Jongh park in Eindhoven waar ik me rond de middag bij het productie kantoor meldde. Eerst nog wat oude bekenden begroet, terrein verkend en kennis gemaakt met de nieuwe teamleider (Jorrit) en toen maar meteen aan de slag. Aan doorgang backstage festival terrein zat maar 1 persoon en aangezien dat wat saai is ben ik daar als 2^e persoon bij gaan zitten. Kei hard werken hoor ! Zorgen dat er niemand door loopt naar ‘achter’ die er niks te zoeken heeft. De jongen die hier donderdag (ook) gezeten (Joren) heeft vind het een heerlijk plekje, ik heb als ik eerlijk ben liever een andere post, maar we hebben het best gezellig hoor, kunnen om beurten een rondje veld doen of iets te happen gaan halen. Alleen jammer van die wolkbreuk, de eerste bui was nog wel te doen maar die van later op de avond zette heel het veld blank. Joren en ik waren al onder de grote parasol gevlucht die voor de muntkassa stond, ik heb ook nog even op uitnodiging in het hokje bij de muntjes heren gestaan, daar stond Biko ook al dus dat was erg knus zo met z’n 4en. De meeste gasten waren de tent ingevlucht, dat was ook geen slechte zaak want alle €2,- gasten moesten daar wel voor bijbetalen (een van de dingen van de nieuwe opzet) Ik heb s-nachts ook nog lol gehad van de regen, ik had besloten om m’n auto als m’n bed te gebruiken (ben met bed compleet opgemaakt naar Eindhoven gereden), enige nadeel daarvan is dat de regen 10x zo hard klinkt op het dak, en dan vooral die grote druppels die uit de bomen vallen. Niet dat ik er lang van wakker gelegen heb hoor, het tegengestelde zelfs.

Deze heb ik van FB geleent!

Ook zaterdag zou ik dus pas om 16:00 uur moeten beginnen, maar ach, als je er toch bent. De jongen die bij de doorgang backstage zat zou weggeroepen kunnen worden dus of hij mij dan mocht roepen om het van hem over te nemen. Prima hoor, dat duurde dus nog geen 5 minuten en daar zat ik dus. Later ben ik verhuisd naar ingang camping, daar had tot dan toe niemand gezeten en er kwamen opmerkingen van gasten dat er mensen zonder bandje op de camping liepen. Veel betere plek voor mij! Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik niet te nauw keek hoor, per slot was het al enige tijd vrije inloop geweest, maar voor de gewoon nieuwsgierige neuzen was het al voldoende dat er iemand stond. Als ze hier pitbull Daniël hadden neergezet hadden veel mensen hun tas of trui of wat dan ook niet meer zelf op mogen halen. Die kerel vloog er af en toe te fel in naar mijn zin, we hebben hier te maken met vredelievende (soms een beetje dronken) folk liefhebbers, geen hooligans! Het weer werkte wel beter mee, af en toe wat spettertjes regen, maar niks van betekenis. Alles verliep verder prima, op een kleine stroomstoring, het per ambulance afvoeren van een gast met klaplong en tot 2x toe twee collega gastheren met woorden onderling bij de ingang na (lekker professioneel jongens !!!)

Mijn uitzicht

Zondag liep het programma tot 16:00 uur, ik heb me tot die tijd weer bij de ingang camping geparkeerd, het beviel me daar wel. Na 16:00 uur was er geen muziek meer maar de gasten konden wel nog bij het parkpaviljoen op het terras terecht. Grote uitstroom was er dus niet bij, ook niet van de camping gasten. Het weer probeerde de laatste gasten nog even weg te spoelen met een fikse bui, de kassa stond nu toch leeg dus daar kon ik mooi in schuilen. Toen mijn post officieel was opgeheven werd ik nog even gevraagd om met de ict dames mee te gaan om langs de weg het verkeer wat te temperen zodat ze veilig hun laddertje op konden. Heb ze uiteindelijk maar even geholpen met nog wat andere klussen, niet dat ze echt veel aan me hadden, maar ladder vasthouden en een kabeltje uit het bos puzzelen ging nog net.

Justus neem in ontvangst

Daarna was het feestje voor de vrijwilligers, speech, taart en uiteraard een drankje (of iets meer) Bas, Huib en de twee Mark-en hadden het barpersoneel van hun plek verjaagd en verzorgden onze drankjes. Mark K tapte een mooie Guinness voor me maar zijn poging om een klaverblaadje in het schuim te maken mislukte, het leek meer op een mannelijk geslachtsdeel. Die heeft ie er maar meteen ingehouden dus iedereen kreeg een … (3 letters beginnend met L) in z’n Guinness schuim. Uiteindelijk waren we met nog maar een paar over, Bar netjes achtergelaten en nog even op de crewcamping wat napraten en toen slapen.

TAART !!!!

Maandag ochtend weer fris op, ik was niet van plan om me aan te melden voor het afbreek werk, ik wilde rond de middag naar huis en ik weet dat als je eenmaal bezig bent het zo laat is. M’n auto moest ook nog naar de garage en dan wilde ik m’n bed er alweer uit hebben. Toch nog even met Mark en Edwin wat lampje uit de streng feestverlichting gedraaid, toch nog even een beetje nuttig bezig geweest dus. Ron de middag naar huis is in ieder geval wel gelukt.

Ik hoop dat het festival uit de kosten is en dat het volgend jaar weer georganiseerd kan worden, maar dat horen we over een paar weken pas.

Sfeerbeeld afterparty

Cappadocië-Kapadokya

Ik ben dus in Turkije geweest en wel Cappadocië ofwel Kapadokya zoals de Turken het zelf noemen. Waarom heeft de rest van de wereld er eigenlijk een andere naam aan gegeven? Maar dat terzijde.
Van Eindhoven naar Antalya gevlogen met Corendon, dat betekend dat je aan boord je koffie en broodje moet kopen, er waren dan ook heel wat mensen met lunchpakketjes van thuis in de tas. Ik niet, niet eens op het idee gekomen zelfs.
In Antalya stond een grote bus klaar (of eigenlijk zelfs 3) om ons naar het Hotel te brengen. Ik was de enige alleenreizende in het gezelschap, en ook nog een van de jongste, maar dat kun je verwachten als je een 'goedkope' busreis boekt.
Ik zal de reis hier niet dag voor dag beschrijven want daar zitten jullie vast niet op te wachten, ik zal enkel de bezienswaardigheden en activiteiten benoemen en natuurlijk wat plaatjes erbij.
Onderweg naar Cappadocië kreeg de bus een lekke band, groot voordeel dat er dus nog twee bussen meer rondreden. Eigenlijk zouden we het Mevlana museum bezoeken in Konya, maar dat is door het tijdverlies naar de terugweg geschoven, in plaats daarvan een bezoek aan de karavanserai van Sultanhani. Karavanserai's  zijn overnachtingsplaatsen voor de karavaans van de zijderoute, het zijn een soort forten met hoge wanden en maar een ingang/uitgang, dit omdat de handelsreizigers nogal eens door rovers aangevallen werden en de karavanserai dus goed verdedigd moest kunnen worden.

De eerste echte kennismaking met het typische landschap van Cappadocië was de rode vallei met zijn vele 'feeën schoorstenen' zoals de tufstenen rotsformaties genoemd worden. We kregen een half uurtje tijd om er rond te lopen dus ik ben op een holletje foto's gaan maken.

In het openluchtmuseum van Zelve kun je de grotwoningen bekijken die in het tufsteen zijn uitgekapt. Dan te bedenken dat hier tot 1940 nog mensen gewoond hebben. De regering heeft ze rond die tijd gedwongen te verhuizen omdat er te veel ongelukken door instorting gebeurden. Het gevaar hiervan is nog altijd aanwezig, stukken van woningen die in mijn reisgids (uitgiftedatum 2012) staan aangeduid als bijzondere bezienswaardigheid zijn inmiddels niet meer toegankelijk en volgens mij ook al verder ingestort, wel is de stalen reling nog te zien op de 'verdieping', maar de beschreven trap is weg en het gebied afgezet met lint.


Bij pasabag zien de 'feeën schoorstenen' er weer heel anders uit, hier zijn het meer paddenstoelen.
Dit wordt ook wel de vallei van de monniken genoemd.
Een uitkijkje op de burcht van Uchisar zit er door een regenbui niet in, volgende dag een nieuwe poging.





De ballonvlucht ging voor ons gelukkig wel door, kost even wat centen, maar zeer de moeite waard! 
Het is wel vroeg uit je bed, voor zonsopkomst.
Je moet wel niet denken dat je de enige ballon in de lucht bent, ze stijgen met z'n heel velen op




In het openluchtmuseum van Göreme kun je in de vele rotskerken de fresco's bewonderen, helaas mag er bij de mooiste exemplaren niet gefotografeerd worden (hoewel ik dat uiteraard wel geprobeerd heb ...) 

Het is een site vergelijkbaar met Zelve, maar hier zijn heel veel vroeg christelijke kerken in de rotsen uitgehouwen.
De kerk met de speciale blauwe fresco's ligt net buiten het openluchtmuseum maar op vertoon van je kaartje van het museum mag je hier ook binnen kijken. Hier lukte het dus echt niet om foto's te maken, er liepen meerdere bewakers rond om daar voor te zorgen

De ondergrondse stad van Kaymakli is ook een hele belevenis, de gids zei dat na het eerste smalle/lage stuk de route makkelijker werd, maar het bleef de hele route bukken en hurken. Het was gewoon in colonne door de gangetjes, tot je weer buiten stond






De Cappadosische avond is maar een beetje zo zo, de dansende Derwisjen en de buikdanseres waren wel leuk maar voor de rest was het niet veel, met als grootste flater je foto op een plastic bordje (!)


Het Mevlana museum had voor mij persoonlijk ook niet gehoeven, vooral de ellebogende dametjes met hoofddoek dan.
En blijkbaar ontkom je bij dit soort reizen ook niet aan een aantal verplichte figuren, zo was daar de juwelen winkel, de lederwinkel (met modeshow) en uiteraard de tapijtknoperij



Terug in de omgeving van Antalya was daar de waterval van Düden, hier stort gewoon een riviertje  van enige hoogte in zee.
Het centrum Antalya is wel leuk, de bazaar is helaas wel heel veel kledingwinkeltje maar bij de haven is het leuk zitten op een van de terrasjes.

De romeinen zijn ook in Turkije geweest en dus bezoeken we de romeinse stad Perge en het amfitheater van Aspendos.

De afsluiter was de boottocht met lunch aan boord en een stop daar waar de rivier van de zee gescheiden is door een strook strand, dat was voor mij dan meteen het enige interessante eraan, maar ik denk dat ik gewoon te verwent ben. 
Al met al een zeer geslaagde vakantie, en dat voor een zeer zacht prijsje!
Goed geregeld Cor en Don!

Willems Wondere Weiland 2014

Nu heb ik dus al een verslagje van Turkije als concept klaar staan, moet er alleen nog even wat leuke plaatjes bij zoeken, maar nu hebben we ook al Willems Wondere Weiland 2014 gehad waar ik over moet bloggen. MOET inderdaad, ‘men’ verwacht half en half een leuk stukje van me dus ik zal m’n best doen:

Zaterdag 5 juli 2014 was het weer tijd voor WWW, dit keer de Wild West editie. Aangezien de mannen uit Budel vorig jaar al een dag eerder vertrokken waren had ik de vrijdag ook maar vast vrij gepakt om vervolgens het bericht te krijgen dat ze op donderdagavond al richting Hooglanderveen vertrokken. Dat kan ik niet maken met die twee kattenbeestjes van me, ze kunnen wel even alleen blijven mits vers verschoonde kattenbak, wat extra voer en extra water, maar als de kattenbak niet op tijd wordt verschoont wordt ik er op afgerekend, nog daargelaten de beschuldigende blikken die ik krijg gewoon omdat ik ze te lang alleen gelaten heb. Dus ik vertrok vrijdag tegen de middag die kant uit.

Aangekomen op het terrein bleken er dit keer wel 3 tenten op kamp Brabant te staan (we gaan het vanaf nu zo noemen omdat het een steeds groter gedeelte van het backstage gebied opslokt), behalve de slaapzaal was er het overdekt terras en de overdekte keuken met maar liefst 2½ koelkast, een vrieskastje en natuurlijk de koffie machine. In de slaapzaal was nog een mooi plekje voor mij gereserveerd, dat dacht ik, maar toen ik m’n bedje wilde opzetten kreeg ik te horen, als je wilt slapen dan zou ik een ander plekje zoeken, we hebben een berucht snurker in de crew. 

Na nog wat helpen her en der was het wel ongeveer tijd om de BBQ op te stoken, en er was voetbal op klein scherm (telefoonschermpje) de digitenne installatie wilde maar niet genoeg signaal binnenkrijgen om beeld te geven, jammer jongens. De organisatie had wel op ons geteld met het eten dus werden er een paar bordjes eten naar kamp Brabant gehaald om de BBQ mee aan te vullen.

Er was lekkere soort nasi met kip, aardappelbolletjes, gehaktballetjes en salade, en dan van de BBQ:  worst, frikadel en hamburger met gebakken uitjes.

Om toch nog wat van het voetbal mee te krijgen was er een bouwradio georganiseerd, en verder was er ook bij de wedstrijd van 22:00 uur het ‘Klein Scherm’ . 
Het was gezellig op het overdekt terras, Erik en Roland zaten op hun spreekstoel of voor de insiders op hun ‘spreekgemak’, en er waren blikjes lekker koud bier,  maar ik heb het toch maar niet te laat gemaakt (lees: ze ging als eerste slapen)

De zaterdagochtend was ik al vroeg wakker, gelukkig Ad ook een niet lang daarna Sjaak en Peter. Ontbijt van de bakplaat, eieren met spek en worstjes. Natuurlijk een verse bak koffie erbij. Daarna het overdekt terras naar voren (Post Hoofdpoort) brengen en  de laatste dingetjes in orde maken.Om 11 uur begon het te regenen, gelukkig begint het festival pas om 14 uur dus het heft nog een paar uurtjes om droog te worden. Ik had me in m’n kanariegele poncho gehesen en de capuchon over m’n Amstel hoed getrokken, nu leek ik blijkbaar op een eendje (?)

Gelukkig werd het inderdaad voor 14 uur droog maar toch leek het er even op dat veel mensen vanwege de regen thuis gebleven waren, maar ik had het nog maar net gedacht en daar kwam de hele horde gasten al aan. Tegen etenstijd was het gezellig druk op de weide, of in ieder geval kwam ik toen pas zelf op de weide. Er was een televisie geregeld voor aan de hoofdpoort maar na niet heel lang ging het beeld op zwart. Vanavond voetbal, Nederland – Costa rica dus er moest snel iets anders geregeld worden. We kregen een kleiner schermpje maar toen de mannen hoorden dat er bij de nix-bar nog een groter exemplaar stond zijn ze die snel gaan halen. Video kabeltje erin, radio erbij aan want we hadden geen audio meegekregen, en we waren er weer klaar voor…. Tot er iemand op het idee kwam om warme choco te maken, waterkoker aan en pof, weg elektra. Via de porto hoorden we dat ook de stille disco zonder zat, oeps, probleem. Ad naar de stoppenkast gestuurd en even later deed alles het weer.

Toch nog eens die waterkoker geprobeerd, pof, weer alles uit, zou het aan de waterkoker liggen? Ding aan de kant gezwierd, stroom weer op en toen kwam er iemand de boel doormeten, wel stroom, geen stroom, wel stroom, videokabel terug in de tv en weer geen stroom, dat was dus de schuldige! Geen tv aan de hoofdpoort dus. Gelukkig dat Peter en ikzelf niet zo veel om voetbal geven dus de rest kon dan maar in de tent de wedstrijd gaan kijken.

En wat duurde die lang zeg! Verlenging, nog eentje en toen nog penalty’s, dat gaat allemaal van onze after party af. Toen Nederland dan eindelijk gewonnen had gingen alle gasten vrij snel naar huis, het ging allemaal zelfs sneller dan andere jaren, maar dat komt misschien omdat er toch eerder al wat volk vertrokken was om de wedstrijd thuis te kijken. Ik heb m’n amstel hoed weggegeven aan ene Sebastiaan uit Amersfoort, grappig dat verbaasde gezicht dat ie hem meteen kreeg toen ie vroeg of ie hem mocht hebben.

Weide leeg, spulletjes opruimen, overdekt terras terug naar kamp Brabant en op naar de tent voor de speech, een drankje en wat snacks uit het vet. Daarna op naar kamp Brabant voor de after after party , hier tenminste wel koud bier en ook de BBQ werd weer opgestookt voor nog wat snacks. Danny op pad gestuurd voor wat broodjes, komt die terug met vanalles en nog wat. Voor we er erg in hadden was het alweer laat, of eigenlijk vroeg. Ik was wel weer een van de eerste die d’r nestje in kroop, maar het duurde niet lang voor de rest ook ging slapen.

Zondagochtend toch weer vroeg wakker, als altijd eerst maar even een after picture geknipt op de weide. De anderen in onze slaapzaal waren ook redelijk op tijd wakker en na weer een stevig ontbijtje werd kamp Brabant weer afgebroken. Om een uurtje of 11 zat ik alweer in de auto op weg naar huis. Het was weer een geslaagd feestje

Zo, weer een vakje ingekleurd

Create your own travel map - TravBuddy

Net terug uit Turkije, verslagje en foto's volgen later

Voorzetlenzen voor smartphones

Op zoek naar heel iets anders kwam ik toevallig dit tegen: Voorzetlenzen voor smartphones. 
Nooit over nagedacht, maar eigenlijk een hele logische ontwikkeling. 
De telefoons van tegenwoordig kunnen zo veel, en de meeste zijn ook nog eens uitgerust met een –tig pixel camera en er zijn diverse app’s om foto’s te bewerken, delen enz enz enz dat je op zoiets gewoon kon wachten. 
 

Zelf gebruik ik ook geregeld mijn telefooncamera, om even snel een foto te maken en te mailen of om op vakantie een panoramaatje te schieten, vele malen makkelijker dan achteraf verschillende plaatjes aan elkaar te plakken. 
Ik ben nu eigenlijk wel nieuwsgierig, zou het echt iets zijn? De goedkopere versies heb ik niet veel over kunnen vinden, ze worden her en der aangeboden, maar reviews zijn er amper. De prijzen die ik heb kunnen vinden is allemaal tientjeswerk dus misschien wel leuk om gewoon eens te proberen.

De Sony QX10 en QX100 zijn dan weer bijna camera’s op zich. Ze werken met een app en wifi en hebben zelfs eigen opslagcapaciteit. 

Maar de prijzen voor dit soort lenzen liggen dan ook een heel stuk hoger, in de honderdjes zeg maar (QX10 kost zo’n €200,-), voor die prijzen heb je ook al een heel leuke compactcamera. 

Over deze lenzen is wel wat meer te vinden, zo heeft o.a. Testaankoop (Belgische Consumentenbond) er een stukje over op hun site staan, mocht je dit willen nalezen: www.test-aankoop.be 

Mocht iemand ‘echte’ reviews over de goedkope en dure voorzetlenzen vinden dan hoor ik het graag, wellicht wordt vervolgd …

Lichtstoet Neerpelt 2014

Vorig jaar had ik al het plan om mijn vriendin, haar man en twee kinderen mee te nemen naar de lichtstoet, helaas sloeg toen de griep toe bij zoonlief dus kon het niet door gaan. Dit jaar een nieuwe poging dan maar. Ik zal eerst eens uitleggen wat die lichtstoet eigenlijk is. Zoals op de meeste plaatsen in het zuiden wordt ook in Neerpelt carnaval gevierd, en daar hoort uiteraard een carnavalsoptocht bij. In Neerpelt wordt die gehouden op de carnavalszondagavond en aangezien het dan donker is, is de optocht verlicht ofwel: lichtstoet. Eerst thuis nog even lekker spaghetti gegeten en toen richting centrum. Te voet is wel te doen, maar toch maar beter met de auto. Parkeren leek even een uitdaging te worden maar het lukte toch om een plekje redelijk dicht bij het centrum te vinden. Je moet wel toegangsgeld betalen maar kinderen onder de 12 jaar zijn gratis, dat scheelde toch weer twee personen. We hadden een mooi plekje bij het gemeentehuis dus nu maar wachten op de eerste wagens. Wachten is altijd vervelend vooral voor kinderen, maar het was snel vergeten toen de eerste reclamewagens langskwamen en er snoep gegooid werd. Dat kenden die twee helemaal niet, en hoewel ik het van tevoren wel had verteld was het toch een gevalletje eerst zien dan geloven. Nu kreeg ik ook eindelijk de carnavalswagen te zien die in de stal tegenover mij is opgebouwd, ik heb al dagen lol gehad van de muziek en knipperende lichten in de verte en hoewel ze wel al een paar keer bij mij door de straat zijn gereden heb ik hem nog niet goed kunnen bekijken.
Hij ziet er goed uit, en nu weet ik ook meteen waarom ik aldoor duiveltjes door de straat zie fietsen en lopen. Bij wagen nummer 40 begon de kou en vermoeidheid toe te slaan, wat doen we, nog even blijven of terug naar huis? Een hyperactief meisje wat het helemaal niet koud had en een vermoeid jongetje met kouwe tenen, toch nog maar even wachten want er komt nog een wagen die strooit. Al met al dus toch alle wagens langs zien komen en toen snel terug naar de auto en nog even bij mij op de keukentafel  de opbrengst uitgeschud. In tegenstelling tot andere kinderen die met hele bigshoppers langs de route stonden had ik een klein plastic zakje meegenomen en dat, jaszakken, mijn tas en mama's tas waren goed gevuld. Zakjes chips, popcorn, koeken, lolly's en heel veel klein snoep. Even er uitgezocht wat ze niet zo lekker vinden en nog wat voor mijn snoep potje wat hier bij m'n computer staat, en de rest weer ingepakt en toen gingen ze op weg naar hun eigen bedjes. 'dit was de mooiste optocht ooit!' kreeg ik te horen, 'volgend jaar weer' en het had echt niet alleen met het snoepgoed te maken werd mij verzekerd. Volgens mij was het wel geslaagd

 

Hoe zit dat nou met die pixels?

Ik weet wel dat een groter aantal pixels niet automatische een betere foto maakt, maar waarom precies was me niet helemaal duidelijk dus ging ik op zoek naar het antwoord. Dat bleek toch nog lastiger dan gedacht. Eigenlijk komt het er op neer dat het tot op een bepaalde hoogte wel klopt, dat maakt het geheel natuurlijk erg verwarrend. Ik zal het proberen uit te leggen. Om te beginnen het gegeven dat we geen grotere afdrukken gaan maken dan A3 formaat (=297x420mm) , voor grotere formaten wordt een groter aantal pixels wel degelijk belangrijk. Als je nu denkt ‘maar ik wil een stuk van mijn foto kunnen uitvergroten dus ik heb meer pixels nodig’ dan leg eerst maar eens een gewoon foto formaatje (bv 10x15cm) op een velletje A3, dan zie je dat je beste een eind kunt vergroten. 

Wat is een pixel eigenlijk? Een pixel is een gekleurd blokje, en veel blokjes vormen samen een afbeelding. Hoe meer blokjes hoe meer detail. 

Dus meer pixels is beter? Niet helemaal. Elk blokje vangt licht op, hoe meer licht hoe helderder de afbeelding. Maar, hoe meer blokjes je in een vlak zet, hoe kleiner ze worden, hoe minder licht ze kunnen opvangen. 

Dus minder pixels is beter? Ook weer niet waar, het gaat om de verhouding.In geval van fotocamera’s gaat het dus niet alleen om het aantal pixels, maar ook om de grootte van de sensor. De kleine sensor van de gemiddelde compact camera heeft voldoende aan 5 a 6 megapixels (1 megapixel = 1 miljoen pixels), een groter aantallen pixels heeft hiervoor geen of zelfs een negatief effect. 

De spiegelreflexcamera’s hebben een grotere sensor waardoor er meer pixels op kunnen zonder dat deze te klein worden, 10 en zelfs meer megapixels. Bij de keuze van een camera is het dus net zo belangrijk om op de sensor te letten dan enkel op het aantal megapixels af te gaan. 

Er hangt nog een nadeel aan veel megapixels hebben namelijk de bestandgrootte. Meer pixels = een groter bestand, dat betekend dat je een groter geheugenkaartje bij de camera nodig hebt voor hetzelfde aantal foto’s en dat je foto’s meer plaats in beslag nemen op de PC. Als je opnames in RAW maakt worden de gegevens van alle pixels opgeslagen, dit geeft een groot bestand, maar wel met alle gegevens die op de sensor zijn gekomen. Een opname in JPEG is een stuk kleiner, maar bevat ook minder informatie. Als je de keuzemogelijkheid hebt tussen RAW of JPEG zou je kunnen kiezen om in JPEG opnames te maken om minder grote bestanden te krijgen, dit zou ik niet aanraden, de informatie die de JPEG ‘vertaling’ verliest kun je namelijk niet meer terughalen. 

Conclusie: Het blijft een lastige, meer pixels is soms beter maar het is al lang geen graadmeter meer voor een goede camera!

N.B. De plaatjes heb ik dit keer gewoon bijeen ge-googled, volgende keer post ik weer eigen werk