Photo stacking (poging 1)

Op de fotoclub was de term photo stacking al enkele keren gevallen en nu het toch niet echt 'buiten' weer is dacht ik kom, laat ik het eens proberen. Als onderwerp koos ik enkele stenen uit mijn verzameling en ging ik aan de slag met mijn mini studio. 
Camera op statief, studio ingericht, lampen gericht op onderwerp om dan tot de ontdekking te komen dat de batterij van m'n afstandsbediening leeg is. Natuurlijk weer net van een type wat ik niet zo in de kast heb liggen dus moet het maar gewoon met de vinger op de knop.
De eerste paar foto's merkte ik al dat ik veel te grof ben met het focuspunt verleggen dus de volgende paar maar wat voorzichtiger aan gedaan. Na een uurtje foto's maken vond ik het wel genoeg, alles weer opgeruimd en de computer

opgestart om te kijken wat ik nu precies heb, en het eigenlijk stacking natuurlijk.
Ik heb nu dus een heel pak foto's van één onderwerp met het focuspunt op verschillende plaatsen, ik kies één basisfoto en zet de anderen die ik wil gebruiken daar als laag in (gewoon Ctrl-C in de ene en Ctrl-V in de andere) Vervolgens laat ik photoshop eerst deze lagen automatisch uitlijnen (alle lagen selecteren en dan tabje bewerken, lagen automatisch uitlijnen, automatisch aanvinken en OK) 
Daarna het eigenlijke stacking ofwel de beste focus uit alle lagen combineren (tabje bewerken, lagen automatisch overvloeien, afbeeldingen stapelen en OK) Photoshop vind dat ik te veel foto's tegelijk probeer te doen dus: foutmelding! Dan maar in delen doen, ik had voor deze foto in totaal 13 beeldjes dus die heb ik in 3 of 4 keer moeten doen. Mijn computer wordt te oud voor dit soort geheugen vretende acties. Goed, maar nu heb ik dus een mooi lijstje laagmaskers van telkens het meest scherpe stuk van de foto's, lagen samenvoegen en klaar! Nou ja bijna dan want dan moet de kleur etc. nog wat opgehaald worden, iets andere uitsnede, je kent het wel (denk ik)
Het resultaat valt me wel wat tegen, bij veel van m'n pogingen heb ik toch net een fotootje of 2 a 3 te weinig geknipt en mis ik een stukje scherpte, deze van de woestijnroos vind ik zelf nog wel het beste gelukt 

Hageven in de sneeuw

Gisterochtend begon het weer te sneeuwen en helaas ook weer van die natte plaksneeuw. Ik heb het even afgewacht, en heb toen het gestopt was met sneeuwen heb ik toch maar m'n wandelschoenen aangetrokken en ben de hei op gegaan.
Ik was niet de eerste op het pad, maar er waren me nog niet al te veel mensen voorgegaan. Ik had me goed ingepakt, een muts tot over m'n oren en m'n wanten in m'n tas voor het geval. Maar eigenlijk was het helemaal niet zo koud als dat de sneeuw doet denken.
Ik had wel nog een beetje op wat zon gehoopt, maar die liet zich niet al te veel zien. 
Terwijl ik op de paarse route inhaakte merkte ik al dat de sneeuw al aan het weg dooien was, de druppelgeluiden in het slootje en af en toe een druppel in m'n nek. Misschien dan toch niet zo erg dat de zon het liet afweten.
Op het bordje 'gevoelig plekje' zat nog een mooie sneeuwplakkaat, maar na het maken van de foto was er geen mogelijkheid meer voor een plaatje vanuit andere hoek, net na het knippen schoof het hele gebeuren eraf.
De sporen in de sneeuw van mens met hond werden doorkruist door de sporen van een kudde runderen welke ik later ook nog in levende lijve trof. Net als de andere keren dat ik ze tegengekomen ben werd het een soort stare-down, en na een tijdje heb ik het maar opgegeven om nog een foto van hen in andere positie te kunnen nemen, zij hebben gewonnen dit keer, ik ben afgedropen.

Toen ik bijna rond was kwam ik ook meer mensen tegen, gezinnetjes met kinderen op de slee. Waar aan het begin van de route er nog maar een spoor in de sneeuw was, was het pad nu platgelopen. Ik liep wel bijna m'n afslag groene route voorbij, het ziet er in de winter ineens heel anders uit, en ik was afgeleid door de hitsige meerkoetjes (wordt het dan toch lente?) 
Terug thuis zag ik dat ik toch 3 uur op pad ben geweest. Om mezelf te verwennen heb ik hete chocolademelk gemaakt, vond ik wel een passend einde van zo'n winter wandeling
.

Kerstwensen

Stefmuts op TravBuddy

Een paar blog input' s geleden heb ik me er makkelijk vanaf gemaakt door even vlug m'n Travel Map van TravBuddy te posten, hierop kunnen jullie zien welke landen ik allemaal al bezocht heb. Nu wil ik jullie even wat meer vertellen over TravBuddy want wat is dat nu precies?

Het is een website voor het vinden en ontmoeten van reizigers, zo noemen ze het zelf tenminste, ik noem het een social network voor reisliefhebbers. Je kunt er informatie vinden over landen, steden, bezienswaardigheden, je kunt blogs lezen of zelf schrijven, foto's kijken of zelf plaatsen, reviews lezen of zelf schrijven, vrienden maken, berichtjes sturen en meepraten of vragen stellen op het forum. Zelf ben ik al 'lid' sinds 2008, maar toen was het me voornamelijk om die Travel Map te doen, die wilde ik namelijk op m'n Hyves laten zien (!) Sinds dit jaar heb ik de site herontdekt en ben ik actief begonnen met reviews en blogs te schrijven. Leuk detail daarbij is dat je er ook nog awards mee kan verdienen, daar kun je verder niet zo veel mee, maar het staat wel leuk!
TravBuddy is bijna helemaal gratis, ik hoor jullie al denken 'daar is het addertje' maar nee hoor! Je hoeft alleen te betalen als je de functie 'Find a Travel Buddy' wilt gebruiken (eenmalig $9,99) Ik heb dat niet gedaan en de functie ook nog niet gemist.
Je moet wel actief zijn op de site om wat meer te kunnen, maar dat is voornamelijk gedaan om spammers te ontmoedigen, als je een aantal awards verzameld hebt krijg je vanzelf meer toegang.
Voor degenen onder jullie die interesse hebben om erbij te komen heb ik hier een linkje,  Join TravBuddy  uiteraard helpen jullie me hiermee dan ook weer naar een award
Aangezien de bezoekers van deze site van over de hele wereld zijn is het wel zo netjes om je Blogs, reviews etc. in het Engels te schrijven, dat is ook de reden dat ik er nog niet zo veel Blogs op heb gezet, ik heb de verhaaltjes allemaal wel, maar ik moet ze nog vertalen en het zwikkie in Google translate zwieren is niet de oplossing gebleken 
Als je je aangemeld hebt mag je me opzoeken, ik ben te vinden onder de naam stefmuts  (wat anders he!) 
Hopelijk zien we mekaar op TravBuddy !

Herfstplaatjes

Op een mooie herfstdag eind oktober besloot ik om er weer eens met mijn camera op uit te trekken

Net na zonsopkomst op m’n fiets gesprongen en op weg naar het Hageven.

Bij het bezoekerscentrum m’n fiets geparkeerd en te voet verder. Ik doe geen heel rondje want ik heb m’n zinnen gezet op paddenstoelen en midden op de hei hoef ik daar niet voor te zijn. Aan het pad langs de Dommel zijn er zat te vinden, allerlei soorten en maten, Ik op m’n knieën tussen de bomen om ze mooi voor de lens te krijgen, en met m’n handen in de brandnetels natuurlijk (!)

De tips die ik op de fotoclub gekregen heb voor macrofotografie heb ik gewoon in de wind geslagen met als hoofd excuus: ik heb m’n macrolens thuis gelaten en ben gewoon met m’n standaardlens aan de slag gegaan. De tip om paddenstoelen uit te graven om ze op een makkelijkere plek te fotograferen heb ik ook genegeerd, mijn mening: ze staan zoals ze staan en dan moet ik maar wat meer moeite doen. 

En eigenwijs toch wat hogere iso waarden gebruikt in verband met licht tekort tussen de bomen, en verder gewoon wat experimenteren met diafragma en sluitertijd.

Het moet toch wel een grappig gezicht zijn geweest om mij zo bezig te zien, gelukkig waren er niet veel mensen die het überhaupt gezien hebben. Bij de brug over de dommel nog wat met m’n telefooncamera gespeeld en daarna langzaam terug richting fiets. Inmiddels was het 10:00 uur voorbij en kwamen er steeds meer wandelaars op mijn pad. Ik werd wel vreemd aangekeken met m’n broek met vuile knieën. 

Ik kreeg zelfs een keer de vraag ‘wat hedde gij nou gedaan?’ en ik denk toch dat ik nog wel wat mensen attent gemaakt heb op het feit dat er zo veel mooie kabouterhuisje staan.

Terug bij het bezoekerscentrum zag het er heel anders uit dan toen ik er aan kwam, er stonden wel niet veel fietsen, maar voor auto’s was er bijna geen plek meer, blijkbaar was zo’n herfstwandeling niet echt een heel origineel idee.
Maar ondanks het weinig originele idee besloot ik het gisteren gewoon nog eens dunnetjes over te doen, weer op m'n fiets gesprongen, weer geparkeerd bij de Wulp en dit keer de andere kant uit gewandeld.
Al met al kwam het op hetzelfde neer, op m'n knieën door het bos gekropen en tot over m'n knieën door het natte gras gebanjerd, resultaat: weer een heel erg vuile broek in de was mand, maar het was het wel waard!

Oktoberfest Soerendonk



Zo erg was het nog net niet!



En wat een mazzel toch weer met het weer, eerst al met de BBQ die ik voor een stel ex-collega’s had georganiseerd

Wie regelt zoiets dan ook in oktober? Ikikke dus! Maar dit keer niet geheel mijn schuld, we hadden de planning bijna rond voor een datum half september en toen kon er toch weer iemand niet. Maar goed, zoals ik al zei is dat helemaal goed gekomen, wel een beetje te fris om buiten te zitten, maar de regen die was voorspeld wachtte mooi nog even tot iedereen voldoende gegeten had en de barbecue op z’n gemak stond uit te gloeien. Ik was zelfs ook nog op tijd om voor de grote klets water naar beneden kwam de deksel op de barbecue te doen zodat ik geen as papje onderin zou krijgen.

Maar goed als je dan naar het afgelopen weekend kijkt dan had ik die BBQ misschien zelfs nog een weekje later kunnen houden, dan hadden we nog buiten kunnen zitten ook!

Maar goed, ik had voor dat weekend al wat anders staan, op zaterdag zou ik namelijk gaan helpen bij het Oktoberfest in Soerendonk

De mensen van handboogvereniging de grensjagers zorgen elk jaar voor de garderobe en een net verloop op de parking en de straat.

Ik stond ingedeeld op de parking wat eigenlijk inhoud: zorgen dat de fietsen netjes geparkeerd worden. De hele parking was vrijgemaakt op een rijtje auto’s tegen het verste hek na, voor de backstage doorgang was een rijpad vrijgehouden met hekken omdat hier de hele avond heen en weer gereden wordt en voor het geval er calamiteiten zijn (= voorschrift) Het begon allemaal vrij rustig, rijtje 1, enkel rijtje langs de struiken, rijtje 2, dubbel rijtje er naast met ongeveer 1 fietslengte ertussen, en toen ging het los! Inmiddels stonden we met drieën de fietsen te doen terwijl er een enorme rij voor de ingang stond, een persoontje bij de backstage doorgang om de poort in de gaten te houden en afgedwaalde fietsers onze kant op te sturen.

Lekker onscherp plaatje, maar ff voor het idee wat voor'n rij

Het was even een paar uurtjes hectisch, links naast het rijpad stond het al snel vol met fietsen, en dat terwijl we ze echt strak tegen elkaar aan hadden laten zetten ( en sommigen zelf nog wat meer ingeschoven, niks geen luxe manoeuvreerruimte, alles zo strak mogelijk! ) Het enkele rijtje auto’s waren er stiekem ook wat meer geworden, dus er stond een gedeelte dubbele rij, snel een hek bij de laatste auto en hoppa een rijtje of 2 fietsen erbij. Maar ook dat liep vrij snel vol, dan maar een ietsje smaller rijpad, mocht er iets van een brandweerauto nodig zijn en past het net niet, dan sneuvelen er maar wat fietsen (oei, dat mag je zo niet zeggen wel? Maar volgens mij was het pad nog wel breed zat hoor! )  Dus de hekken iets opgeschoven zodat er nog een enkel rijtje fietsen bij kon. Laatste parkeeroptie was tegen het hek langs het fietspad op het gras, en zelfs die optie hebben we in moeten zetten. Zo rond 24:00 uur begonnen zo langzaamaan de eerste bezoekers te vertrekken, het feest duurt tot 1:00 uur en enkelen wilden de grote uitstroom voor zijn.

Al de hele avond hing er een tweetal niet-bezoekers rond bij de ingang, de organisatie had ze al een keer tussen de fietsen weggestuurd en sindsdien zaten ze op het hek of liepen om beurten een stukje over het fietspad. Later kwamen er nog 5 vriendjes bij, ook die gingen niet naar binnen maar bleven bij de andere twee rondhangen. Omdat wij het allemaal een beetje verdacht vonden hebben we ze maar goed in de gaten gehouden, tijdens de grote uitstroom heb ik mij zodanig opgesteld dat ik ze in het oog kon houden en ook vanaf de straat werd er op ze gelet. Na een tijdje vonden ze het blijkbaar genoeg en vertrokken. De grote uitstroom was nog niet voorbij, tjonge jonge wat blijft dat volk lang hangen zeg! Ik weet niet meer precies maar ik denk dat het 3:00 uur voorbij was toen de parking leeg zat was om onze posten op te ruimen. Op het terrein voor de grote tent zijn we nog even neergestreken bij het tentje met bratwurst en pommes. Ad heeft die mensen net als vorig jaar de hele dag van koffie voorzien en als dank kregen wij nu nog wat te eten van ze, erg lekker! De garderobe heeft ook goed gedraaid, het leek er even op dat het niks ging worden met dat mooie weer, maar uiteindelijk is het helemaal goed gekomen, goed voor de evenementenkas van de vereniging!

Portretten, trucks en een feestje

Beetje een drukke week gehad maar wel allemaal leuke dingen. Om te beginnen naar de kapper en daarna naar de fotograaf om samen met mijn pa en ma eindelijk eens een mooi portret te laten maken, cadeautje voor hun 45-jarig huwelijksfeest. Dan een paar dagen later het resultaat gaan bekijken en uitzoeken welke er op canvas moet worden afgedrukt. Dat was lastiger want dat moest op een werkdag en nu net nu ik van Westerlo af moest komen, maar ik was mooi op tijd. Nu is het nog even wachten op het uiteindelijke resultaat maar ik ben er van overtuigd dat het goed komt!

Donderdag hadden we van de fotoclub weer een sessie portretfotografie, dit keer met modellen zodat we niet weer elkaar op de foto hoefden te zetten. Er waren drie ‘modellen’ geregeld, een meisje wat al vaker model heeft gestaan, een echte karakterkop en een klein baby’tje. Drie heel verschillende modellen dus wat het geheel erg interessant maakte. Voor wat extra uitdaging was het meisje op het podium gezet voor de zware zwarte gordijnen, de flitslampen van de soft boxen zorgden wel voor goede belichting, maar het focussen was wel wat lastig met al die donkere kleuren. Het baby’tje zat in de maxi cosy wat weer voor heel andere uitdaging zorgde, positie van de lampen. Door de randen van de maxi cosy kreeg je schaduwen dus moesten we wat experimenteren met de positie van de lampen om de schaduwvorming zo klein mogelijk te houden. Het kindje was verbazend rustig onder al dat gedoe rondom, een paar keer een beetje huilen, maar verder het voorbeeld van goed gedrag. De karakterkop was eigenlijk nog het makkelijkste te fotograferen. Man met baard en hoed of desgewenst pet. Wat hier eigenlijk de uitdaging was, was om niet allemaal dezelfde foto te maken. Of dat een beetje gelukt is weet ik nog niet, dat zullen we bij de volgende vergadering wel zien als alle foto’s vergeleken en besproken worden, ben benieuwd. De karakterkop wil pertinent niet op internet dus dat zal ik maar respecteren, en ook het baby’tje zal ik maar niet zomaar het net op zwieren, als jullie die foto’s willen zien dan moeten jullie gewoon maar een keer bij me op de koffie komen.

Op vrijdagmiddag mocht ik mee met het afdelingsuitje van m’n DAF collega’s, dat op zich is al leuk, bij lang niet elk bedrijf mogen inleners mee bij activiteiten. Wat het allemaal nog leuker maakte is wat we gingen doen nl.:  Rijden met DAF trucks op de testbaan  Aangekomen bij de testbaan kregen we koffie met cake en er stonden verschillende combinaties op ons te wachten, CF’s en de nog wat grotere XF’s  Ik heb het eerste rondje even afgekeken en de volgende besloot ik maar meteen voor de grootste te gaan,

de XF met aanhanger. M’n passagier, DAF collega Tino maakte meteen in het begin een foto waar ik dus op sta met zo’n uitdrukking van een bang hertje, de foto die DAF collega Ronald later in de CF maakte ziet er al een heel stuk zelfverzekerder uit. Maar even terug, we gingen dus twee aan twee met een instructeur in het midden de baan op, de eerste een rondje of twee rijden, stukje slecht asfalt proberen, dan wisselen en de ander een rondje of twee en dan parkeren en uitstappen. 

Bij het uitstappen even goed onthouden dat je niet uit je eigen auto stapt want vooral bij de XF is het een behoorlijke hoogte waar je zit, wel drie treetjes omhoog, bij de CF is het een treetje minder en daar moet je ook uitstappen om van bestuurder te wisselen, bij de XF kan dat gewoon binnendoor. Ik moet zeggen dat het allemaal goed meegevallen is, behalve dat het wat groter en zwaarder is en dat je ondanks al die spiegels nog niet alles goed kunt zien rijdt het best prima en ze zijn van alle gemakken voorzien. Om het allemaal even kort samen te vatten, ik vond het echt heel leuk om te doen! Daarna gingen we naar het Bavaria brouwerij café waar we nog een heerlijk diner kregen. 
                                 DAF sites&buildings Bedankt !  

Tenslotte op zaterdag nog een feestje van m’n collegaatje en haar man, 25-jarig huwelijksfeest. Ze had me gevraagd of ik die avond wat foto’s wilde maken maar ik moest wel ook van het feest meegenieten hoor! Dus heb ik m’n camera meegenomen en af en toe een plaatje geknipt. Het was heel gezellig alleen de muziek stond net iets te hard naar m’n zin. Nu nog even kijken welke foto’s de moeite waard zijn om ze te sturen en welke ik delete, maar daar heb ik nu nog de hele week voor want ze zijn nu toch lekker met het hele gezin op vakantie.