Tulpjes

Even voor ze weer allemaal uitgebloeid zijn wat tulpjes laten zien

 

 

 

 
 

 

Afdelingsuitje

Instructie

Ik had al een halve schutting/pergola geschilderd en toen werd het weer weer minder dus ik had de zaterdag uitgetrokken om het maar eens af te maken, en dat is bijna gelukt. Al die kleine hoekjes en latjes maken dat het klusje niet opschiet, en zo’n pergola schiet ook niet op met z’n *laddertje op laddertje af – herhaal vanaf * Hele dag mee bezig geweest en op het laatst kreeg ik kramp in m’n tenen van op de ladder staan, dat was het moment om te stoppen, het was toen ook al bijna 18:00 uur. Ik heb nu nog een paar latjes van de pergola over, maar voor het oog is het af.

s-avonds op de bank bedacht ik me dat dit misschien toch niet m’n slimste actie was, ik begon m’n spiertjes te voelen en de volgende dag stond er een High Rope met Tokkelbaan op het menu. Zondagochtend bleek het allemaal wel weer mee te vallen.

Die High Rope met Tokkelbaan maakte onderdeel uit van het afdelingsuitje bij SBP Outdoor in Bergeijk. We hadden van tevoren aan kunnen geven welk van de beschikbare activiteiten we wilden gaan doen, een activiteit van 2 uur en eentje van 1 uur, mijn keuze was gevallen op de High Rope met Tokkelbaan voor de 2 uurs activiteit, maar dat had ook ijzer smeden of klompengolf kunnen zijn, en de workshop traditioneel brood bakken voor de een uurs activiteit, dit had ook doel schieten of boswandeling kunnen zijn maar ik dacht doe maar iets relaxed na iets inspannends. 
Het vinden van de locatie bleek nog niet zo makkelijk, ik dacht dat ik er was maar in plaats van SBP Outdoor stond er de Herberg aangegeven dus ik ben eerst doorgereden, maar het bleek toch daar te zijn. 

Moi

Er waren al een aantal mensen aanwezig en toen de rest ook gearriveerd was kregen we eerst koffie of thee met een stuk vlaai, daarna verzamelen in de betreffende groep en toen kregen we onze uitrusting en bijbehorende instructie. Ik had m’n tas in bewaring gegeven maar m’n fototasje bij me gehouden, de begeleidster moest wel heel even denken voor ze me toestemming gaf hem mee de baan op te nemen. Vanaf het terras hadden we al een baan zien liggen, een hoge en volgens mij moeilijke baan, deze was het niet (pffffiew)

De High Rope baan ligt verder naar achter op het terrein en loopt tussen de bomen door op z’n 4 meter hoogte, aan het eind van de baan kun je met de Tokkelbaan naar beneden. Er zijn verschillende hindernissen te nemen maar bij twee is er de mogelijkheid om ze te omzeilen, bij de stijgbeugels en de autobanden is een band gespannen waar je ook over mag lopen. Eerst oefenen met de haken, ze werken hier met 3 haken, 1 om jezelf te zekeren op de plateaus en 2 voor aan de veiligheidslijn, je moet zorgen dat je altijd met twee haken vast zit, extra veiligheid, de vorige keer dat ik zoiets gedaan heb was het met 2 haken, zorgen dat je altijd met 1 haak vast zat, en er werd hier verteld dat er zelfs banen zijn waar je helemaal niet hoeft om te haken. Daarna de ladder op naar het eerste plateautje. We waren met een oneven aantal dus ik moest m’n buddy delen met nog iemand, maar ik heb m’n buddy niet echt nodig gehad. 
De enige plaats waar de veiligheidslijn net te hoog voor me hing was m’n buddy alweer halverwege de oversteek en ik kon wel wachten op de persoon achter mij die ook een stuk groter is dan ik, maar ik dacht kom ik zit toch met 2 haken vast, ik probeer het met een sprongetje, en dat werkte ook prima. 
De lastigste oversteek vond ik de tonnen waar je doorheen moest, dilemma 1:  hoofd eerst of voeten eerst, ik koos voor hoofd eerst want dat was makkelijker instappen, onderweg bleef ik een paar keer bijna steken door die haak op m’n rug (die verder ook alleen voor het aanpikken bij de Tokkelbaan nodig is), m’n tasje met fototoestel bleef verrassend goed liggen op m’n buik, ik dacht eigenlijk dat ik die tussendoor wel een paar keer op zou moeten vissen. Aan de overkant kwam ik achter het nadeel van de hoofd eerst methode, de uitstap, 
het was dan ook meer geluk dan behendigheid dat ik op het plateau terecht kwam. M’n buddy liep bijna vast op de wiebelende balk, hij was eraf gevallen en daarna er maar op gaan zitten omdat hij z’n voeten er niet meer goed op kreeg, maar zittend red je het niet tot de overkant omdat de veiligheidslijn daar weer meer omhoog loopt, hij moest dus toch proberen weer op de balk te gaan staan, uiteindelijk lukte dat ook en toen kon ik het gaan proberen. 
Ik vond het eigenlijk niet echt moeilijk, maar ja, ik bleef er ook gewoon op staan. 
Ik heb wel de twee escapes gebruikt, niet omdat ik de stijgbeugels en autobanden niet zou kunnen, maar waarom moeilijk doen als het makkelijk kan.
Tot slot de tokkelbaan, dat is ook niet echt moeilijk hè, afzetten en gaan, alleen het remmen is lastiger, ik kwam op m’n knieën in het zand terecht, niet heel charmant, maar ach. Een aantal deden de hele baan nog een keer, ikzelf vond 1 keertje zat, maar nu kon ik wel nog wat leuke actiefoto’s van onderaf maken.

Daarna even pauze op het terras met een drankje en toen brood bakken, of eigenlijk meel en deeg maken want daarna moet het rijzen en terwijl wij aan de BBQ zitten wordt het afgebakken. 
Ach, wel grappig, maar niks bijzonders eigenlijk, wel relaxed.

Tenslotte de BBQ, meer dan voldoende te eten, zelf bakken, maar zoals dat gaat met BBQ’s werpt zich altijd wel een amateur kok op. Was allemaal heel netjes geregeld en tegen 20:30 was ik weer thuis, ook heel netjes toch! Moet er wel bij zeggen dat Bergeijk bij mij in de buurt is.

L.O.ST. in concert at Digipelt

Weer een leuke en leerzame workshop gehad bij fotoclub Digipelt, concert fotografie dit keer. Victor had een band  (L.O.ST. ofwel Live On Stage) geregeld die speciaal voor ons zou optreden zodat wij er als een soort paparazzi om heen konden zwermen. 
We konden hiervoor de Muzezaal in Palethe  gebruiken, deze is speciaal voor Muziek, Fotoclub Digipelt, Fotografie,muziek/theater ingericht en heeft een mooi podium.


De band moest nog opbouwen toen ik aan kwam, maar er waren al verschillende leden aanwezig die al een rijtje stoelen klaargezet hadden. Terwijl de band alles klaar zette zaten wij met z’n allen wat te kletsen, elkaar vertellen welke instellingen we het beste zouden kunnen aanhouden enz. enz. Natuurlijk werden er ook al wat plaatjes geschoten van de bezige bandleden, instrumenten en van elkaar. 








Toen alles klaar stond werd de zaal verlichting uit gedaan en begon de band te spelen. De paparazzi moesten even op gang komen, maar eenmaal op dreef gingen we helemaal los. Links van het podium, rechts van het podium, recht ervoor en zelfs erop. Knap dat de band gewoon z’n ding kon doen ondertussen! Leuk bandje trouwens, met een repertoire van veel bekende Rock klasiekers, en het repertoire wordt nog steeds uitgebreid. Nu je dan toch voor zo’n stel zotten staat te spelen kun je net zo goed meteen wat oefenen met de nummers die er nog niet zo goed ingebakken zitten, zo gezegd zo gedaan, boek met tekst erbij en spelen maar! Ook dit leverde uiteraard weer leuke plaatjes op. 
Na een concert van een kleine 2 uur was het welletjes, als we nog wat langer door gedaan hadden waren we waarschijnlijk door het personeel van Palethe buitengeveegd dus eigenlijk gewoon mooi op tijd. Afgelopen weekend heb ik even wat tijd uitgetrokken om eens te kijken wat ik nu eigenlijk allemaal gemaakt heb, veel weggegooid, nog meer in de categorie: Hmmmm en zelfs een paar die ik heel aardig durf te noemen.
Op de dropbox van de fotoclub is een mapje aangemaakt waar we allemaal onze ‘beste’ foto’s in kunnen zetten, deze worden dan ook doorgegeven aan L.O.ST. zodat hun op hun beurt de beste weer op hun site kunnen zetten (inmiddels staan daar al een aantal foto's van 'ons' op)

Photo stacking (poging 1)

Op de fotoclub was de term photo stacking al enkele keren gevallen en nu het toch niet echt 'buiten' weer is dacht ik kom, laat ik het eens proberen. Als onderwerp koos ik enkele stenen uit mijn verzameling en ging ik aan de slag met mijn mini studio. 
Camera op statief, studio ingericht, lampen gericht op onderwerp om dan tot de ontdekking te komen dat de batterij van m'n afstandsbediening leeg is. Natuurlijk weer net van een type wat ik niet zo in de kast heb liggen dus moet het maar gewoon met de vinger op de knop.
De eerste paar foto's merkte ik al dat ik veel te grof ben met het focuspunt verleggen dus de volgende paar maar wat voorzichtiger aan gedaan. Na een uurtje foto's maken vond ik het wel genoeg, alles weer opgeruimd en de computer

opgestart om te kijken wat ik nu precies heb, en het eigenlijk stacking natuurlijk.
Ik heb nu dus een heel pak foto's van één onderwerp met het focuspunt op verschillende plaatsen, ik kies één basisfoto en zet de anderen die ik wil gebruiken daar als laag in (gewoon Ctrl-C in de ene en Ctrl-V in de andere) Vervolgens laat ik photoshop eerst deze lagen automatisch uitlijnen (alle lagen selecteren en dan tabje bewerken, lagen automatisch uitlijnen, automatisch aanvinken en OK) 
Daarna het eigenlijke stacking ofwel de beste focus uit alle lagen combineren (tabje bewerken, lagen automatisch overvloeien, afbeeldingen stapelen en OK) Photoshop vind dat ik te veel foto's tegelijk probeer te doen dus: foutmelding! Dan maar in delen doen, ik had voor deze foto in totaal 13 beeldjes dus die heb ik in 3 of 4 keer moeten doen. Mijn computer wordt te oud voor dit soort geheugen vretende acties. Goed, maar nu heb ik dus een mooi lijstje laagmaskers van telkens het meest scherpe stuk van de foto's, lagen samenvoegen en klaar! Nou ja bijna dan want dan moet de kleur etc. nog wat opgehaald worden, iets andere uitsnede, je kent het wel (denk ik)
Het resultaat valt me wel wat tegen, bij veel van m'n pogingen heb ik toch net een fotootje of 2 a 3 te weinig geknipt en mis ik een stukje scherpte, deze van de woestijnroos vind ik zelf nog wel het beste gelukt 

Hageven in de sneeuw

Gisterochtend begon het weer te sneeuwen en helaas ook weer van die natte plaksneeuw. Ik heb het even afgewacht, en heb toen het gestopt was met sneeuwen heb ik toch maar m'n wandelschoenen aangetrokken en ben de hei op gegaan.
Ik was niet de eerste op het pad, maar er waren me nog niet al te veel mensen voorgegaan. Ik had me goed ingepakt, een muts tot over m'n oren en m'n wanten in m'n tas voor het geval. Maar eigenlijk was het helemaal niet zo koud als dat de sneeuw doet denken.
Ik had wel nog een beetje op wat zon gehoopt, maar die liet zich niet al te veel zien. 
Terwijl ik op de paarse route inhaakte merkte ik al dat de sneeuw al aan het weg dooien was, de druppelgeluiden in het slootje en af en toe een druppel in m'n nek. Misschien dan toch niet zo erg dat de zon het liet afweten.
Op het bordje 'gevoelig plekje' zat nog een mooie sneeuwplakkaat, maar na het maken van de foto was er geen mogelijkheid meer voor een plaatje vanuit andere hoek, net na het knippen schoof het hele gebeuren eraf.
De sporen in de sneeuw van mens met hond werden doorkruist door de sporen van een kudde runderen welke ik later ook nog in levende lijve trof. Net als de andere keren dat ik ze tegengekomen ben werd het een soort stare-down, en na een tijdje heb ik het maar opgegeven om nog een foto van hen in andere positie te kunnen nemen, zij hebben gewonnen dit keer, ik ben afgedropen.

Toen ik bijna rond was kwam ik ook meer mensen tegen, gezinnetjes met kinderen op de slee. Waar aan het begin van de route er nog maar een spoor in de sneeuw was, was het pad nu platgelopen. Ik liep wel bijna m'n afslag groene route voorbij, het ziet er in de winter ineens heel anders uit, en ik was afgeleid door de hitsige meerkoetjes (wordt het dan toch lente?) 
Terug thuis zag ik dat ik toch 3 uur op pad ben geweest. Om mezelf te verwennen heb ik hete chocolademelk gemaakt, vond ik wel een passend einde van zo'n winter wandeling
.

Kerstwensen

Stefmuts op TravBuddy

Een paar blog input' s geleden heb ik me er makkelijk vanaf gemaakt door even vlug m'n Travel Map van TravBuddy te posten, hierop kunnen jullie zien welke landen ik allemaal al bezocht heb. Nu wil ik jullie even wat meer vertellen over TravBuddy want wat is dat nu precies?

Het is een website voor het vinden en ontmoeten van reizigers, zo noemen ze het zelf tenminste, ik noem het een social network voor reisliefhebbers. Je kunt er informatie vinden over landen, steden, bezienswaardigheden, je kunt blogs lezen of zelf schrijven, foto's kijken of zelf plaatsen, reviews lezen of zelf schrijven, vrienden maken, berichtjes sturen en meepraten of vragen stellen op het forum. Zelf ben ik al 'lid' sinds 2008, maar toen was het me voornamelijk om die Travel Map te doen, die wilde ik namelijk op m'n Hyves laten zien (!) Sinds dit jaar heb ik de site herontdekt en ben ik actief begonnen met reviews en blogs te schrijven. Leuk detail daarbij is dat je er ook nog awards mee kan verdienen, daar kun je verder niet zo veel mee, maar het staat wel leuk!
TravBuddy is bijna helemaal gratis, ik hoor jullie al denken 'daar is het addertje' maar nee hoor! Je hoeft alleen te betalen als je de functie 'Find a Travel Buddy' wilt gebruiken (eenmalig $9,99) Ik heb dat niet gedaan en de functie ook nog niet gemist.
Je moet wel actief zijn op de site om wat meer te kunnen, maar dat is voornamelijk gedaan om spammers te ontmoedigen, als je een aantal awards verzameld hebt krijg je vanzelf meer toegang.
Voor degenen onder jullie die interesse hebben om erbij te komen heb ik hier een linkje,  Join TravBuddy  uiteraard helpen jullie me hiermee dan ook weer naar een award
Aangezien de bezoekers van deze site van over de hele wereld zijn is het wel zo netjes om je Blogs, reviews etc. in het Engels te schrijven, dat is ook de reden dat ik er nog niet zo veel Blogs op heb gezet, ik heb de verhaaltjes allemaal wel, maar ik moet ze nog vertalen en het zwikkie in Google translate zwieren is niet de oplossing gebleken 
Als je je aangemeld hebt mag je me opzoeken, ik ben te vinden onder de naam stefmuts  (wat anders he!) 
Hopelijk zien we mekaar op TravBuddy !