 |
| Instructie |
Ik
had al een halve schutting/pergola geschilderd en toen werd het weer weer
minder dus ik had de zaterdag uitgetrokken om het maar eens af te maken, en dat
is bijna gelukt. Al die kleine hoekjes en latjes maken dat het klusje niet
opschiet, en zo’n pergola schiet ook niet op met z’n *laddertje op laddertje af
– herhaal vanaf * Hele dag mee bezig geweest en op het laatst kreeg ik kramp in
m’n tenen van op de ladder staan, dat was het moment om te stoppen, het was
toen ook al bijna 18:00 uur. Ik heb nu nog een paar latjes van de pergola over,
maar voor het oog is het af.
s-avonds
op de bank bedacht ik me dat dit misschien toch niet m’n slimste actie was, ik
begon m’n spiertjes te voelen en de volgende dag stond er een High Rope met
Tokkelbaan op het menu. Zondagochtend bleek het allemaal wel weer mee te
vallen.
Die
High Rope met Tokkelbaan maakte onderdeel uit van het afdelingsuitje bij SBP Outdoor in Bergeijk. We hadden van tevoren aan kunnen geven welk van de
beschikbare activiteiten we wilden gaan doen, een activiteit van 2 uur en
eentje van 1 uur, mijn keuze was gevallen op de High Rope met Tokkelbaan voor
de 2 uurs activiteit, maar dat had ook ijzer smeden of klompengolf kunnen zijn,
en de workshop traditioneel brood bakken voor de een uurs activiteit, dit had
ook doel schieten of boswandeling kunnen zijn maar ik dacht doe maar iets
relaxed na iets inspannends.
Het vinden van de locatie bleek nog niet zo
makkelijk, ik dacht dat ik er was maar in plaats van SBP Outdoor stond er de
Herberg aangegeven dus ik ben eerst doorgereden, maar het bleek toch daar te
zijn.
 |
| Moi |
Er waren al een aantal mensen aanwezig en toen de rest ook gearriveerd
was kregen we eerst koffie of thee met een stuk vlaai, daarna verzamelen in de
betreffende groep en toen kregen we onze uitrusting en bijbehorende instructie.
Ik had m’n tas in bewaring gegeven maar m’n fototasje bij me gehouden, de
begeleidster moest wel heel even denken voor ze me toestemming gaf hem mee de
baan op te nemen. Vanaf het terras hadden we al een baan zien liggen, een hoge
en volgens mij moeilijke baan, deze was het niet (pffffiew)
De High Rope baan
ligt verder naar achter op het terrein en loopt tussen de bomen door op z’n 4
meter hoogte, aan het eind van de baan kun je met de Tokkelbaan naar beneden.
Er zijn verschillende hindernissen te nemen maar bij twee is er de mogelijkheid
om ze te omzeilen, bij de stijgbeugels en de autobanden is een band gespannen
waar je ook over mag lopen. Eerst oefenen met de haken, ze werken hier met 3
haken, 1 om jezelf te zekeren op de plateaus en 2 voor aan de veiligheidslijn,
je moet zorgen dat je altijd met twee haken vast zit, extra veiligheid, de
vorige keer dat ik zoiets gedaan heb was het met 2 haken, zorgen dat je altijd
met 1 haak vast zat, en er werd hier verteld dat er zelfs banen zijn waar je
helemaal niet hoeft om te haken. Daarna de ladder op naar het eerste
plateautje. We waren met een oneven aantal dus ik moest m’n buddy delen met nog
iemand, maar ik heb m’n buddy niet echt nodig gehad.
De enige plaats waar de
veiligheidslijn net te hoog voor me hing was m’n buddy alweer halverwege de
oversteek en ik kon wel wachten op de persoon achter mij die ook een stuk
groter is dan ik, maar ik dacht kom ik zit toch met 2 haken vast, ik probeer
het met een sprongetje, en dat werkte ook prima.
De lastigste oversteek vond ik
de tonnen waar je doorheen moest, dilemma 1: hoofd eerst of voeten eerst,
ik koos voor hoofd eerst want dat was makkelijker instappen, onderweg bleef ik
een paar keer bijna steken door die haak op m’n rug (die verder ook alleen voor
het aanpikken bij de Tokkelbaan nodig is), m’n tasje met fototoestel bleef
verrassend goed liggen op m’n buik, ik dacht eigenlijk dat ik die tussendoor
wel een paar keer op zou moeten vissen. Aan de overkant kwam ik achter het
nadeel van de hoofd eerst methode, de uitstap,
het was dan ook meer geluk dan
behendigheid dat ik op het plateau terecht kwam. M’n buddy liep bijna vast op
de wiebelende balk, hij was eraf gevallen en daarna er maar op gaan zitten
omdat hij z’n voeten er niet meer goed op kreeg, maar zittend red je het niet
tot de overkant omdat de veiligheidslijn daar weer meer omhoog loopt, hij moest
dus toch proberen weer op de balk te gaan staan, uiteindelijk lukte dat ook en
toen kon ik het gaan proberen.
Ik vond het eigenlijk niet echt moeilijk, maar
ja, ik bleef er ook gewoon op staan.
Ik heb wel de twee escapes gebruikt, niet
omdat ik de stijgbeugels en autobanden niet zou kunnen, maar waarom moeilijk
doen als het makkelijk kan.
Tot
slot de tokkelbaan, dat is ook niet echt moeilijk hè, afzetten en gaan, alleen
het remmen is lastiger, ik kwam op m’n knieën in het zand terecht, niet heel
charmant, maar ach. Een aantal deden de hele baan nog een keer, ikzelf vond 1
keertje zat, maar nu kon ik wel nog wat leuke actiefoto’s van onderaf maken.
Daarna
even pauze op het terras met een drankje en toen brood bakken, of eigenlijk
meel en deeg maken want daarna moet het rijzen en terwijl wij aan de BBQ zitten
wordt het afgebakken.
Ach, wel grappig, maar niks bijzonders eigenlijk, wel
relaxed.
Tenslotte
de BBQ, meer dan voldoende te eten, zelf bakken, maar zoals dat gaat met BBQ’s
werpt zich altijd wel een amateur kok op. Was allemaal heel netjes geregeld en
tegen 20:30 was ik weer thuis, ook heel netjes toch! Moet er wel bij zeggen dat Bergeijk bij mij in de buurt is.
Nadat ik er bij enkele uitjes van de fotoclub niet bij kon
zijn was ik voor deze vastbesloten om mee te gaan, moest me wel wat haasten,
maar om 19:00 stond ik zoals afgesproken bij Palethe voor de deur, als een van
de eersten zelfs.
Ik laat me de weg wijzen
naar de trap van de toren en begin met de eerste 3 verdiepingen van het 5
verdiepingen tellende deel. Ik wil de bovenste twee ook nog bekijken, maar ik
wil ook zeker de ruimte achter het grote raam vastleggen voor het licht het af
laat weten. Ik bedoel dus het daglicht, want elektriciteit heeft het gebouw op
dit moment niet. Het grote raam is gedeeltelijk zichtbaar in een van de ruimten
en er staat een plas water in de ruimte die het plaatje nog net wat specialer
maakt. Tsja, helemaal waterdicht is het pand niet meer maar dat wordt met de
bouw wel weer in orde gebracht, en het levert ons wel mooie plaatjes op, net
als de kapotte ramen en zelfs de duiven skeletjes. 
Victor stelt voor om naar de brug van Vroenhoven te rijden en daar bij
het restaurant onder de brug (zo heet het restaurant ook) nog wat foto’s te
maken. 
